Showing posts with label argita berisha. Show all posts
Showing posts with label argita berisha. Show all posts

Tuesday, October 14, 2008

Pasi grabiti për tre vjet shqiptarët me tenderë, Berisha vendos prokurimin elektronik

Kryeministri shqiptar në fundin e qeverisjes së tij ka vendosur të luftojë seriozisht korrupsionin duke mos lejuar asnjë tenderim joelektronik.
Familja Mafioze "Berisha"

Pas tre vjet e gjysmë qeverisje dhe tenderimesh kryeministri i vendit merr vendimin që nga 1 janari i 2009 të gjitha prokurimet do të jenë elektronike, duke deklaruar se kjo do të jetë lufta dhe arma e vetme ndaj korrupsionit me tenderët. Në fakt, kryeministri shqiptar pasi i grabiti për tre vjet e gjysmë rresht shqiptarët me tenderime të drejtpërdrejta, me prokurime dhe me tenderë, ku miqtë dhe klani i tij familjar i kanë marrë në mënyrë të dhunshme paratë e taksapaguesve rikthehet në mënyrën më hipokritetë mundshme. Në fjalën e tij Sali Berisha tha se, “është detyrim madhor i çdo zyrtari para qytetarëve që të kuptojë se paratë e taksapaguesve duhet të përdoren në mënyrën më të ndershme. Me këtë ne bëjmë jo vetëm një hap shumë të madh drejt një niveli të ri transparence, u shpreh Kryeministri, por drejt një niveli të ri në lirinë e tregut sepse i japim mundësi konkurrencës së ndershme, konkurrencës së lirë, parandalojmë ndikimin e pandershëm të burokracisë zyrtare në rregullat e lojës. Kryeministri theksoi se prokurimi elektronik i jep përgjigjen më të mirë klientelës duke e zhdukur atë, e cila është një faktor shumë i dëmshëm në të gjitha aspektet. Kryeministri u shpreh se qeveria po procedon me reforma të thella në prokurimet publike, taksa dhe tatime dhe në regjistrimin e biznesit, licencave dhe lejeve”. Është e çuditshme se si kryeministri shqiptar ka kurajën që të deklarojë para shqiptarëve nga 1 janari i 2009 nuk do të ketë më korrupsion me tenderët. Në fakt ky kryeministër vazhdon të mashtrojë si dhe i jep të drejtë vetes që edhe këto tre muaj të grabisë nëpërmjet tenderimeve dhe rialokimeve të fondeve në fundvit. Mashtrimi i Sali Berishës, fillon me faktin se kryeministri i Shqipërisë ka sot administratën më të penalizuar dhe të korruptuar të cilët kanë abuzuar me tenderimet në këto tre vite qeverisje. Kështu, nën hetim është ministri Lulëzim Basha, i cili ka qenë organizatori i manipulimit të tenderit Rrëshen-Kalimash. Nën ndjekje penale është edhe drejtori i Gjendjes Civile dhe ish zëvendës ministri i Bashës, Armand Teliti. Nën hetim është drejtori i sotëm i rrugëve Andi Toma, edhe ky i përfshirë në tenderin Rrëshen-Kalimash dhe korrupsion me disa tendera të tjerë. Lejla Saraçi, ish-drejtoreshë e rrugëve dhe këshilltare pranë ministrit Olldashi, vazhdon të jetë nën hetim për shpërdorim detyre në tenderimin e rrugës Rrëshen-Kalimash. Gjatë qeverisjes së Berishës janë dhjetëra kallëzime penale të KLSH pranë prokurorisë, për korrupsionin dhe abuzimet me tenderët që këta zyrtarë kanë kryer në institucionet përkatëse. Për më shumë në të gjitha tenderimet e qeverisë Berisha kemi një qark të mbyllur të fituesve të cilët janë financuesit e fushatave të tij, janë miqtë e tij më të ngushtë si dhe kanë lidhje të drejtpërdrejta me njerëzit familjes Berisha. Por në fakt kush janë emrat më të dyshimtë dhe tenderët më të dyshimtë dhe kush janë vlerat e tyre reale. Kështu Rruga Rrëshen-Kalimash është në top-listën e korrupsionit të Sali Berishës. Tenderi i kësaj rruge është zhvilluar në territorin shqiptar me një ligj të çuditshëm anglez, ku fituese del firma Enka-Bechtel, firmë e sjellë nga këshilltari amerikan i Berishës dhe miku i Berishës Fazlliç. Kjo firmë ka fituar një tender pa projekt teknik dhe akoma nuk ka dalë kostua reale e këtij objekti. Deri tani në këtë rrugë është e sigurt që do të hidhen rreth 65 milionë euro dhe pritet që të shkojë në 1 miliardë pasi kjo firmë kërkon çdo ditë shtesa fondesh pasi nuk ka një projekt që përcakton se kush do të jetë vlera përfundimtare e këtij objekti. Ky investim është kamufluar si një korrupsion patriotik nga ose më mirë grabitje patriotike nga banda mafioze e Sali Berishës. Korrupsioni i dytë tenderues i qeverisjes Berisha është rruga Kalimash-Morinë ku pas papërgjegjshmërisë së ministrit Lulzim Basha firmat që kishin fituar ndërtimin e kësaj rruge morën përsipër ndërtimi e korsisë së dytë, korsi e cila u fitua pa tender por me vendim gjykate nga firmat që e ndërtuan. Ky punim u i kushtoi taksapaguesve shqiptarë rreth 57 milionë euro të patenderuar dhe asnjë nga përgjegjësit e kësaj afere nuk ka shkuar në dyert e prokurorisë dhe as kjo e fundit nuk ka nisur asnjë lloj hetimi. Kështu, në fund të vitit 2007 ministri Olldashi kreu 100 milionë euro tenderime, të cilat u kryen nga data 20 deri në ditët e fundit të vitit ku janë shkelur të gjitha procedurat e thesarit të shtetit dhe ligjit të prokurimeve publike. Gjithashtu gjatë qeverisjes Berisha, kemi një implikim të qartë të tenderëve dhe parashikim të fituesve, të cilët janë të lidhur në mënyrë të drejtpërdrejtë me Sali Berishën kështu firma Alpine, e cila ka për administratore zonjën Blegina Agolli, kunata e Fari Balliut, ka marrë rreth 80 milionë euro tenderime. Ndërkohë që shumë firma të tjera që kanë për konsulent Argita Malltezin kanë marrë tenderë me vlera të larta ashtu siç është firma sllovene SCT, një firme dyshimtë dhe e lidhur me qarqe serbe. Kjo firmë ka marrë terminalin e Portit të Durrësit me vlerë 22 milionë euro duke nxjerrë jashtë loje firmën Al Kharaff. Të dyjat firmat, Alpine dhe SCT, janë të lidhura me konflikt të drejtpërdrejtë interesi me Sali Berishën dhe kanë bashkëpronarë serbë. Po të marrim listën e tenderimeve dhe të prokurimeve të drejtpërdrejt, Sali Berisha ka dhënë autorizime prokurimesh të drejtpërdrejta në KESH, dhe shumë sektorë të vendit. Sali Berisha është koka e korrupsionit në Shqipëri dhe pavarësisht maskës antikorruptive që kërkoi të mbivendosë në fytyrën e tij, ai ngelet njeriu që ka masakruar ekonominë shqiptare nëpërmjet monopolizimeve të saj dhe kapjes së shtetit nga ai dhe miqtë e tij. Butaforia e Berishës është kokë e këmbë një mision i dështuar i tij, mision i pamundur që dështoi nga babëzia e Sali Berishës dhe familjes së tij.


Dosjet e UDB na mbajnë peng kryeministrin


Agjenti Serb "Damir Fazlic(majtas) me Kryeagjentin Serbo-Grek Sali Ram Berisha(perballe)"

Çudia që po ndodh këto ditë nuk ka lidhje me Fazlliç si person mafioz apo jo, si i korruptuar apo jo, si vrasës apo jo, çudia më e madhe po ndodh me një fakt shumë të rëndë, me përfshirjen e kryeministrit të vendit me njerëz që kanë lidhje të ngushta me shërbimet sekrete serbe. Sipas të dhënave nga mediat rezulton se biznesmeni Damir Fazlliç, rezulton të jetë nipi i një ga shefave më famëkeqë të shërbimeve sekrete jugosllave, Jovica Stanishiç. Sipas mediave miku i Berishës, me të cilin kryeministri u krenua në parlament, jo vetëm është një njeri i afërt me klanin e Zemunit, po njëkohësisht edhe djali i motrës së famëkeqit, Stanishiç i cili po gjykohetnga Haga për krime kundër njerëzimit. E ëma e tij, Jovanka është motra e Stanishiç dhe ka punuar si sekretare e të vëllait deri nga fundi i viteve ‘80-të, kur familja u shpërngul dhe emigroi në Londër. Lidhja e afërt klanore me njeriun më të pushtetshëm të regjimit të Sllobodan Millosheviçit, shpjegon arsyen pse Fazliç rezulton si një ndër biznesmenët me rrjetin më të gjerë dhe më të fuqishëm të njohjeve në Ballkan. Mediat boshnjake, që prej vitesh kanë investiguar aktivitetin e tij, pretendojnë se Fazliç është shndërruar në një nga njerëzit më të pushtetshëm në rajon pikërisht për faktin e përdorimit të dosjeve sekrete të UDB-së, shef i të cilit për vite me radhë ka qenë daja i tij, Stanishiç. Lidhjet e Berishë me UDB i ka deklaruar pak ditë më parë edhe vejusha e diktatorit Hoxha, e cila ka deklaruar në media se Berisha ka pasur vjehrën agjente të UDB. Pra kemi një lidhje të çuditshme midis Berishës dhe Stanishiç, Berisha dhe vjehra e tij, sipas Hoxhës agjente e UDB. Mos vallë kryeministri shqiptar na del i mbërthyer nga agjenturat serbe. Faktet e fundit mesa duket e implikojnë rëndë kryeministrin shqiptar, për më shumë ardhja pompoze dhe e dhunshme e Fazlliç ditën e djeshme konfirmon faktin që kryeministri shqiptar është peng i dosjeve të Stanishiçit. Kush është Stanishiç? Jovica Stanishiç drejtoi Shërbimin Sekret Serb midis viteve 1991 dhe 1998. Ai akuzohet nga Tribunali i Hagës për vrasjen e kroatëve dhe myslimanëve në Bosnjë-Hercegovinë dhe Kroaci gjatë konfliktit të viteve 1992-1995. Ndërkohë që cilësohet si arkitekti i masakrave më të përgjakshme ndaj popullsisë shqiptare në Kosovë. Stanishiç është një nga kriminelët më të urryer nga kosovarët, për shkak se ai ka ideuar vrasjet e qindra-mijëra shqiptarëve duke dhënë urdhra direkt për shfarosjen në masë të tyre e dëbimin etnik nga territoret. Berisha e kam mik Fazlliçin Kryeministri Berisha pohoi publikisht dy ditë më parë në Kuvend miqësinë e tij dhe të familjarëve të tij me nipin e Stanishiçit, Damir Fazliç. Duke shprehur gatishmërinë për t’u ballafaquar me opozitën për akuzat që i janë ngritur në lidhje me këtë miqësi, Berisha shtoi se në këtë përballje ai do të sillte në Parlament dhe vetë Fazliç për të zbardhur të gjitha të vërtetat e dosjeve të politikanëve të së majtës. “Kam dosje, filmime të vërteta, fotografi të vërteta, prandaj mos më ngacmoni”, - ishte deklarata kërcënuese që Kryeministri Berisha lëshoi ndaj opozitës shqiptare. Nexhmije Hoxha: Vjehrra e Berishës, agjente e UDB Ndër të tjera e veja e Hoxhës sqaroi edhe faktin pse nuk kishin marrë kardiologun Sali Berisha në grupin e mjekëve të Enver Hoxhës. Ajo sqaroi se propozimi për përfshirjen e kardiologut Sali Berisha pranë grupit të mjekëve të Enverit e bëri Hysni Kapo. Në fakt, rrëfen Nexhmije Hoxha, ne kërkuam se kush ishin kandidaturat e tjera dhe Hysni Kapo prezantoi dhe Ylli Popën. Kandidatura e Ylli Popës u pa e arsyeshme sipas familjes Hoxha pavarësisht faktit se kishte bashkëshorten rumune. Ndërkohë që kur dëgjuan propozimin për Sali Berishën, Nexhmija deklaroi se e kontestuan kandidaturën e tij për arsye se ai kishte vjehrrën agjente të UDB, shërbimeve famëkeqe sekrete të asaj kohe. “Saliu në shtëpinë tonë është futur nga dera e pasme. Ai ishte një komunist fanatik. Bënte të pamundurën edhe atëherë që nëpërmjet zellit të tepruar të tentonte të vinte në pushtet”.

Sunday, April 13, 2008

25 pyetje për zotin Sali Berisha, në lidhje me Gërdecin dhe trafikun e armëve

Familja Mafioze "Berisha"
Nga Përparim HALILI - Mendojmë se është momenti, që kryeministri i këtij vendi, jo vetëm duhet të hetohet nga drejtësia shqiptare më së fundi për tragjedinë e Gërdecit. Por duhet t’i drejtohen edhe disa pyetje, të cilat shqiptarët i bëjnë përditë me shqetësim dhe me të drejtën e informimit që u mungon, që nuk u jepet nga “kulla” e qeverisë. Me këto pyetje, njerëzit duan të përcjellin kështu, një interesim tepër të madh, që nuk ka lidhje me një qytetar të thjeshtë të kapur me kobure pa leje, por me kryeministrin e vendit, i cili tashmë, gjendet i akuzuar jo vetëm nga media vendase, por dhe nga ajo ndërkombëtare. Ai gjendet tashmë edhe përballë detyrimit ligjor, për t’u hetuar për tragjedinë që nuk u krijua nga tërmeti, nga dalja e Drinit, nga shkarja e rrugës, apo shpërthimi i digës së Liqenit të Tiranës, por nga një aferë e rëndë korruptive, nga një skandal që lidhet me trafikun e armëve dhe me aktivizimin në punë të zezë e vrasëse, të fëmijëve dhe njerëzve të pakualifikuar për operacione speciale ushtarake të rëndësisë së veçantë.
Dhe kjo i ndodhi brenda kabinetit të tij qeverisës.
Pyetjet që po i bëhen përditë kryeministrit Sali Berisha nga qytetarët, kanë lidhje me faktin, që dëshmitë dhe deklaratat e atyre që janë përzierë në këto punë, përmendin edhe emrin e tij dhe të pjesëtarëve të familjes së tij, të afërmve të tij. Këto pyetje shpeshtohen dhe intensifikohen deri në këmbëngulje edhe për faktin, që kryeministri doli në parlament dhe deklaroi, se “nuk kishte asnjë lidhje me këtë aferë korruptive dhe trafik vrasës, që “shkuli nga rrënjët” një fshat, që vrau afro 30 persona, që plagosi 300 të tjerë dhe shkatërroi 3000 shtëpi e 600 biznese. Kryeministrin Berisha e pyesim, sepse në dëshmitë e tij, ai nuk u tregua i sinqertë, kur deklaroi publikisht në tempullin e ligjvënies, se “nuk e kishte dëgjuar asnjëherë, as emrin e fshatit Gërdec”, ku kishte ndodhur kjo tragjedi e rëndë. Ai deklaroi, se “nuk kishte asnjë informacion për rrezikun e ngjarjes që pritej”, ndërkohë që media i publikoi dokumentin dërguar atij, prej Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë. Kryeministrit i duhen bërë disa pyetje dhe po ia bëjmë 25 të tilla, mbasi ai duhet të jap disa përgjigje të sinqerta, të hapura, fundja edhe të detyrueshme, mbasi ai ka përgjegjësi dhe është personi Kushtetues, që në kohë paqeje kontrollon dhe drejton forcat e armatosura. Ai e anashkaloi edhe këtë detyrim. E mohoi edhe këtë pozicion. Kryeministrit i duhen bërë pyetjet, sepse ai, ende nuk ka dalë të kërkoj falje publike për lejimin e kësaj tragjedie. Atij i duhen bërë këto pyetje, sepse rezultoi në intervistat Trebickës, që djali i tij ka realizuar takime me të, duke biseduar në mënyrë të kundraligjshme për problemin e tregtisë së armëve dhe municioneve.

1. A ka qënë djali juaj Shkëlzen Berisha në Gërdec dhe përse?
2. Cili ka qenë motivi i takimit të fshehtë dhe të porositur i djalit tuaj, me tregtarin e armëve e municioneve, Kosta Trebicka?
3. A ka patur djali juaj lidhje me Ylli Pinarin?
4. A e keni në zyrë, korrespondencën e Shtabit të Përgjithshëm dhe informacionet e SHISH, në lidhje me trafikun, me aferat dhe rrezikun e Gërdecit?
5. A keni biseduar me Presidentin e Republikës, zotin Bamir Topi, për këto inforamacione dhe a e keni urdhëruar, të mos futet në këtë problem?
6. Ku dhe kur është takuar djali juaj, me Diverolin?
7. A kishte pjesë fitimi familja juaj, nga aktiviteti i Gërdecit?
8. Sa herë ka shkuar djali juaj në Ministrinë e Mbrojtjes, me cilin dhe cilëve u është imponuar dhe përse?
9. Sa herë është takuar djali juaj me Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu, ku dhe çfarë kanë biseduar?
10. A e dinit, apo vërtetë nuk e dinit, që ekzistonte punishtja e Gërdecit?
11. Përse qeshte Delijorgji kur ishte në pranga dhe kujt ia dërgonte atë buzëqeshje nga ekrani i mediave?
12. Po Ylli Pinari, me cilin komunikonte në pranga, duke bërë shenja drejt kamerës televizive?
13. Sa herë keni biseduar me Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu për Gërdecin dhe për çfarë e ka kërkuar ndërhyrjen tuaj në lidhje me trafikun e armëve?
14. Cili është raporti që ju ka sjellë kreu i bashkisë Vorë në lidhje Gërdecin?
15. Kur dhe ku e keni bërë takimin e fundit me Prokuroren e Përgjithshme Ina Rama, për Gërdecin?
16. Kur do të shkoni të dëshmoni në organet e drejtësisë për ngjarjen e Gërdecit?
17. Sa herë keni bërë konflikt me djalin tuaj, në lidhje me shoqërimin publik me Delijorgjin, Pinarin, Trebickën?
18. Cili e autorizoi djalin tuaj, të takohej me Kosta Trebickën për punë “sekret shtetëror”?
19. A jeni atakuar me Topin për deklaratën e Oketës, duke e ngarkuar me përgjegjësi për Gërdecin?
20. A do të dorëzoni në prokurori, dosjen me letrat informuese të Gërdecit?
21. A është djali juaj në Shqipëri? Nëse po, a mund të dilni publikisht me të? Nëse jo, ku e keni nisur dhe përse?
22. A i keni dhënë urdhër Ministrit të Mbrojtjes Oketa, për të ngurosur materialet e tenderëve të trafikut të armëve?
23. A keni dijeni për zhvillimin e këtyre tenderëve dhe a duheshin bërë ato pa dijeninë tuaj si kryeministër?
24. A keni kontaktuar me Shefin e Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë dhe a ka pranuar ai propozimet tuaja?
25. Shqiptarët presin dorëheqjen tuaj. Kur do ta jepni?

Marjan Gryka: PD ndihet e rrezikuar nga Berisha, ka braktisur vlerat e idealizmit politik e nacional


Azem Hajdari
Demokracia shqiptare po përjeton krizën absurde dhe kjo ndodh, për shkak të atyre që kanë bërë dhe po bëjnë politikat e këtij procesi të rëndësishëm për fatet e këtij vendi, zhvillimi social, ekonomik e politik i të cilit, ka qënë peng i izolimit, ndërsa tani i shkatërrimit. Në këtë proces, konstatohen probleme dhe të gjitha këto, na i sjell në vëmendje, zoti Marjan Gryka, President i Shoqatës Mbarëkombëtare Nacionaliste Demokratike “Azem Hajdari”:
Ju drejtoni një shoqatë nacionaliste e politike që ka emrin e heroit të Demokracisë Azem Hajdari. Cili është kontributi i saj?
Kjo shoqatë, u krijua si domosdoshmëri për të përjetësuar dhe vazhduar idealet kombëtare e demokratike të Azem Hajdarit. Akti demokratik i Azem Hajdarit, për instalimin e pluralizmit politik nëpërmjet protestave studentore e më pas si politikan, janë vlera që meritojnë vëmëndje edhe sot, jo thjeshtë si kontribute. Ne i jemi përmbajtur këtij synimi dhe këtyre vlerave, duke mos lejuar askënd, kushdo qoftë në PD dhe jashtë saj, që të cënojë personalitetin e këtij formacioni të madh e të fuqishëm, të krijuar si pjesë integrale e PD, por që tashmë ka “pushtetin” dhe veprimtarin e vet.

Si duhet kuptuar deklarata, që shoqata që drejtoni ju, “ka pushtetin e vet”?
Edhe po të mos e deklaroj ynë këtë fakt, mesazhin e asaj që thashë më lartë e kanë kuptuar prej kohësh gjithë demokratët e ndershëm, gjithë nacionalistët, të gjithë ata që themeluan PD, ata që mbështetën Azem Hajdarin në lëvizjen e tij studentore dhe në veprimtarinë demokratike e nacionaliste, të gjithë ata që i besuan lidershipit të PD, i cili duhet thënë, se nuk e ka përligjur këtë ideal të madh të kësaj figure të madhe. Ne u futëm në “vijën” e demokracisë, me bindjen se do të kishim një shoqëri ndryshe, por në fakt nuk ndodhi kështu. Unë e kam ndjekur për 17 vjet politikën e këtij vendi, kam qënë dhe vazhdoj të jem pjesë aktive e saj, tashmë prej 9 vjetësh, në drejtimin e veprimtarisë së shoqatës “Azem Hajdari”. Jo vetëm unë, por të gjithë ata që kanë orientim idealin e Azemit, ndihen të motivuar për të mos u bërë pjesë e të keqes që ka pllakosur drejtimin politik të PD dhe praktikën qeverisëse të pushtetit të saj. Misioni ynë si drejtues dhe anëtarë të kësaj shoqate, ka pikë takimi vetëm me progresin dhe me idealin e pastër demokratik, duke shpërfillur pa asnjë ndrojtje, ata që e kanë harruar dhe që e kanë braktisur idealin e Azem Hajdarit e që fatkeqësisht ndodhen edhe në kupolën e PD.

A mund të shpjegoni motivimet tuaja, në këtë deklaratë?
Ne jemi një shoqatë që mban emrin e Aem Hajdarit. Krijimi i saj ishte vepër e demokratëve të vërtetë, që kishin besim tek ai, edhe pse u vra Azemi, por nuk u “vra” figura, kontributi dhe idealet e tij, të cilat vetë Azemi, nuk i shkeli asnjëhërë edhe pse u përballë shumë herë, me atë kontingjent ish-komunistësh fanatikë, të cilët edhe pse ishin (dhe janë pjesë e drejtimit të PD), nuk kishin asnjë ideal demokratik e nacionalist, përkundrazi kishin depërtuar brenda saj, si “desantë” të PPSH, për ta shkatërruar demokracinë dhe idealin e Azemit e të të gjithë studentëve dhe shqiptarëve, që përmbysën diktaturën komuniste. Sa për ilustrim, po përmend një merak të përhershëm që kishte Azem Hajdari, pranë të cilit kam qëndruar në çdo sekondë: Lufta për demokracinë dhe nacionalizmin është më e vështirë me këta që na pengojnë nga brenda, sepse kundërshtarët politikë, i njohim dhe dimë të pozicionohemi!

A është aktual ky merak i Azem Hajdarit edhe sot në PD, pra brenda linjës politike?
PO! Ato që ka deklaruar Azem Hajdari në lidhje me pseudodemokracinë dhe pjesën jo demokratike, prokomuniste dhe antishqiptare brenda PD, janë një realitet brenda këtij formacioni politik. Shoqata jonë, ashtu si Azemi është atakuar me këtë “skalion” që ekziston dhe madje drejton në PD. Me këtë shpjegohet edhe fakti, që shoqata që ne krijuam, nuk u prit mirë prej tyre, madje duhet thënë, se u tentua të shkatërrohej, të përbaltej, të mos ekzistonte. Dhe kur mbahet ky qëndrim ndaj një shoqate, që ka emrin e simbolit dhe krenarisë së demokracisë kombëtare, kuptohet që PD dhe lidershipi i saj, nuk e kanë patur “problemin” me emblemën dhe drejtuesit e saj, por me forcën e personalitetit që ka Azem Hajdari edhe pse e ndëshkuan me plumba disa herë, deri sa e vranë. Konfirmojë faktin, që disa herë kemi kërkuar mbështetjen e kreut të PD, zotit Sali Berisha, njeriut që çdo 12 shtator dhe 5 maj, çon lule dhe derdh lotë tek memoriali i Heroit Azem Hajdari. Por çuditërisht, nuk e kemi patur këtë mbështetje. Kjo ka krijuar rezerva, për të cilat edhe pse i është kërkuar shpjegim, ai nuk është shpjeguar asnjëherë. Dhe kjo mendoj, se nuk ka qënë dhe nuk është normale. Ne kur krijuam shoqatën e konceptuam dhe e deklaruam hapur, madje e kemi edhe në statut e në program, se nuk jemi parti paralele me PD, por pjesë integrale, forcë aktive e PD, mbështetës të Berishës, duke mbajtur si orientim idealin e Azemit. Ne e vazhduam dhe po e avzhdojmë këtë rrugë. PD, me sa kuptuam atëherë dhe me sa shohim tani, ka nisur tjetër rrugë dhe kjo është shmangie nga ajo që nisi në dhjetor 1990.

Cili është vlerësimi juaj për Sali berishën e sotëm?
Ne që krijuam PD si idealistë dhe që përmbysëm komunizmin si shqiptarë, që synuam një tjetër jetë me liri të plotë dhe me progres, pranuam që ta kemi Sali Berishën në krye të PD, duke menduar se kemi në krye një intelektual modern e jo një zyrtar politik, i cili në mënyrë graduale, dëshmoi dhe po dëshmon, se nuk po përmbush idealet e asaj lëvizjeje demokratike. Karriera e tij 17 vjeçare në krye të demokratëve, ka shumë “pika” që duhen pastruar. Ne këtë, nuk e arritëm dot në asnjë moment edhe pse kemi bërë presion të hapur e dashamirës për të ndërtuar një PD moderne, të hapur si mendim dhe veprim e jo si “stallë”, për t’u futur e për të përfituar karrieristët, sharlatanët. Ne kërkuam të ndërtonim një PD të demkratëve e jo të komunistëve. Ne kërkuam të kishim një PD pa klane, pa bërryla, pa përjashtime vlerash, pa mendësi komuniste në drejtim, duke iu përmbajtur idealit të Azem Hajdarit dhe të gjithë atyre që u ngritën sinqerisht dhe me sakrifica në dhjetor 1990. Por nuk mundëm dhe tashmë kemi një PD “larmane”, të kthyer në një ekip të ngushtë, që ka cënuar rëndë, madje që ka zhdukur nga përmbajtja e saj idealizmin e dhjetorit 1990, që ka nxjerr jashtë “shtëpie”, ata intelektualë dhe idealistë, që mbartnin dhe përcillnin vlera të shëndosha morale e politike.

A mendoni se duhet rihapur dosja “Hajdari” dhe ku duhet të nis kjo hapje?
Dosja e vrasjes së liderit të demkracisë shqiptare, simbolit të shoqatës tonë, mendoj dhe kam kërkuar në vazhdimësi që të hapet e të hetohet e plotë. Kjo duhet bërë sepse ajo dosje nuk i ka “fletët” e hetimit të bardha. Dhe kjo hapje, mendoj se duhet të nis nga dëshmia e kreut të PD, zotit Sali Berisha, i cili ka deklaruar se do të hap këtë dosje dhe se kur të vinte PD në pushtet, do të dëshmonte deklarimin e vrasësve të vërtetë të tij. tani është koha për këtë.

Cili është komenti juaj për zhvillimet e fundit politike?
Ne dëshirojmë të ketë paqe publike dhe mesa kemi konstatuar dhe provuar në këto 18 vjet demokraci ende në tranzicion, kjo përcaktohet nga politika. Situata aktuale politike në Shqipëri vazhdon të përjetoj një “duel” politik mes palëve, sikur të jenë dy grupe private. Kjo frymë konfliktuale, që herë zbutet dhe herë ashpërsohet, tregon se brenda politikës ka interesa që nuk përputhen plotësisht me interesat kombëtare. Kur flitet për zgjidhje politike, ka debat deri armiqësor mes palëve, ndërsa kur flitet psh, për strehimin, apo minimumin jetik, për pagat dhe pensionet, nuk ndihet askush. Opozita flet disi për të tilla probleme, ndërsa pozita, pra qeveria, vepron me veto.

Cili do të jetë në vazhdim, qëndrimi i shoqatës tuaj në raport me PD dhe me politikën në përgjithësi?
Ne e kemi të përcaktuar qëndrimin tonë si shoqatë. Përballë PD kemi këtë mesazh: të vlerësoj dhe të vazhdojë idealin e Azem Hajdarit. Përballë politikës në përgjithësi, kemi këtë pozicion: Opozitë me të gjithë ata që shkelin këto ideale.


PS: Berisha përgjegjës për kaosin me pronat në bregdet


Kaos Urbanistik ne bregdet
Nënkryetari i grupit parlamentar i partisë Socialiste, Erjon Braçe akuzon kryeministrin si përgjegjës për kaosin që ka përfshirë bregdetin e jugut për shkak të korrupsionit me pronat. “Agjencitë lokale të qeverisë po japin akte pronësie të pavërteta. Rehabilitimi i bregdetit po kthehet në një konflikt qeveri-qytetarë” është shprehur Braçe. “Pra situata është thellësisht kaotike në të gjithë bregun e jugut të vendit, situata është thellësisht joligjore nga e cila janë prodhuar akte pronësie të pambështetura në ligj. Ashtu siç e gjithë kjo situatë e paligjshme që ka si produkt konfliktin social mes njerëzve,pra midis banorëve dhe shtetit dhe pastaj midis banorëve dhe ish- pronarëve është hakmarrja e Sali Berishës për jugun e vendit dhe atë që jugu i vendit vendosi në raport me Sali Berishën në vitin 1997” ka sqaruar Braçe. Sipas tij, kryeministri Berisha po hakmerret ndaj jugut për shkak të ngjarjeve të vitit 1997. “Siç e dini nën veprimin e ligjit 9501 edhe në këtë pjesë të vendit janë shpërndarë tapi të pronësisë mbi tokën. Por pa referencë ligjore, pa dalë ligji ende për zgjidhjen e këtij problemi, shoqërohet edhe me hartat që janë për vendosjen e sipërfaqeve apo parcelave të tokës të dhëna në përdorim, zyra e Regjistrimit të Pasurive të Paluajtshme, ka regjistruar këtë tokë të dhënë në përdorim me një status të përcaktuar sipas ligjit deri tani e këtyre familjeve, e ka regjistruar në emra të tjerë që këta thonë që janë ish- pronarë. Këtu është një tjetër akt i Komisionit të Kthimit dhe Kompensimit të pronave që i referohet Gjykatës” tha Braçe. “Për fat të keq, vijoi ai, kjo situatë është rënduar gjatë javës që shkoi, pasi qeveria ka miratuar me anë të një vendimi për çdo rreth sipërfaqe tokash që ata pretendojë që janë të lira, në komuna apo në zona të ndryshme, tashmë duke e rezultuar gamën. Por ne na rezulton që janë këto toka që janë në përdorim, jo vetëm në bregun e detit, bregun jugor të vendit por edhe në rrethe të caktuara, si për shembull unë njoh fare mirë situatën në Berat, ku ka toka të dhëna në përdorim në të cilat janë ndërtuar sera, janë ndërtuar objekte të tjera dhe biznese gjatë këtyre dhjetë viteve. Kështu, do të jetë shumë e vështirë për të transferuar atë që ka qenë në përdorim deri tani tek ajo që do kthehet në pronësi”. “Pra duke konkluduar do të doja t’ju thoja që është një veprimtari thellësisht e pambështetur në ligj. Është një veprimtari që po prodhon një konflikt social të shtrirë në gjithë territorin e vendit dhe jo vetëm në bregun e jugut të vendit. Është një veprimtari që po fut në një konflikt të jashtëzakonshëm social, banorët e zonave që e kanë patur tokën në përdorim prej më shumë se dhjetë vitesh, me shtetin që është pala tjetër që po ndërhyn në këtë proces. Kjo është e gjitha dhe natyrisht që është një moment shumë i mirë reflektimi për parlamentin, në çastin kur ligji për titujt e pronësisë do të kalojë në Kuvendin e Shqipërisë, për të zgjidhur me sa mundet një konflikt që po troket me përmasa shumë të mëdha” pohoi Braçe. Nuk e di së sa do të mundet ligji ta zgjidhë këtë gjë, por kam dyshimin e fortë që ajo situatë që ka qenë gjatë gjithë këtyre viteve me çështjen e pronave, mosmarrëveshje edhe brenda familjes, do të zgjerohet akoma më tej në rast se këta banorë të këtyre zonave që e kanë patur tokën në përdorim prej dhjetë vitesh, të vihen ë raport të drejtpërdrejtë me të tjerë. Pra tashmë qeveria po i fut në një konflikt të tillë social marramendës” përfundoi Braçe.

Tuesday, April 1, 2008

Ja se si fitonin 200 milionë euro nga biznesi i Gërdecit Delijorgji & Co

Afera e Gërdecit dhe afera e armëve janë megaskandalet e qeverisjes gangstere të Sali Berishës. Tashmë shteti shqiptar brenda këtyre ditëve vërtetoi katërcipërisht përpara shqiptarëve fytyrën e saj të vërtetë korruptive.
Familja Mafioze "Berisha"
Kryeministri i vendit, Sali Berisha, nëse në vitet 1992-1997 performoi para shqiptarëve një virtyt, atë të ndershmërisë, mesa duket u deshën pak ditë për të rrëzuar mitin e ndershmërisë, duke stigmatizuar si figurën më të korruptuar, mundet edhe në kontinent. U bë ditë që shqiptarët kanë dëgjuar ditë pas dite afera me Berishë, afera me Medi,afera me Delijorgjë, afera me Pinarë, afera me tregti armësh dhe afera me jetë njerëzish. Por një fakt është duke u ekspozuar lakuriq para shqiptarëve: Fakti që qeveritarët shqiptarë janë gangsterët, trafikantët dhe njerëzit më të paskrupullt në rruzullin tokësor. Padyshim që shumë prej tyre ndihen keq para konstatimeve të tilla dhe shpeshherë i përkufizojnë si shkelje etike, por e vërteta të detyron ti deklarosh me modesti të tilla përkufizime. Padashur shikojmë që djali i doktorit na takohet pa dashje me një biznesmen që qenka i përzierë në afera armësh. Dje Kosta Trebicka nxori një tjetër detaj, është takuar me Shkëlzenin në makinën e tij. Lindin pyetjet, çfarë do djali i kryeministrit të vendit në makinën e biznesmenit Trebicka? Kush është ky baba që lejon të birin të bëjë bisedime të fshehta për punët e shtetit shqiptar? Çfarë tagre ka Shkëlzeni i Saliut për të biseduar me njerëzit? Çfarë fshihet pas kësaj bisede dhe pse duhet të sqarojë njerëzit dhe biznesmenët i biri i Berishës kur nuk ka asnjë funksion shtetëror? A mos vallë ky njeri është i implikuar vetë në këto afera? A mos vallë përfiton nga milionat e eurove të trafikut të armëve? Deri tani kemi vetëm përgënjeshtrime që Shkëlzen Berisha nuk e ka takuar Delijorgjin. Nëse del ndonjë fakt që vërteton të kundërtën a do e përgënjeshtrojë kryeministri ynë Sali Berisha? Padashur shikojmë që kemi një kryeministër që gënjen dhe del blof brenda disa ditësh me mashtrimet e tij. Brenda pak ditësh shikojmë se kupola shtetërore shqiptare qenka kupolë mafioze. Megjithëse tashmë ka plasur ky skandal, shikojmë se mazhoranca shqiptare paska qenë e implikuar në trafiqe dhe krime, duke kërkuar që këtë implikim ta mbulojë nëpërmjet skemave të tjera korruptive, duke u munduar të fshehë faktet që të çojnë në këtë megaskandal korruptiv. Nëse deri dje mazhoranca u mundua nëpërmjet blofeve të hiqte dyshimet e implikimit të saj në këtë aferë, tani kjo mazhorancë po bën përpjekjet maksimale ta minimizojë implikimin e qeveritarëve dhe familjarëve të qeveritarëve në këtë implikim. Kur themi mazhoranca, nënkuptohet me të gjitha institucionet shqiptare duke filluar që nga organet e hetimit të cilat përfaqësohen nga kryeprokurorja Ina Rama dhe duke implikuar këtu kryeparlamentaren Topalli, presidentin Topi, kryetarin e kontrollit të Shtetit Çeku, duke vazhduar me doganat dhe mbyllur me ministrinë e Mbrojtjes. Të gjithë në unison duan së bashku të manipulojnë provat, të bllokojnë parlamentin, të bllokojnë mediat, me qëllimin e vetëm: kjo tragjedi të shuhet dhe ky trafik të katandiset në një hetim të rëndomtë dhe të përfundojë me pafajësi dhe pakujdesi.
Afera e skrapit dhe implikimi i kryeministrit Berisha
Përsa i përket hetimit të Gërdecit dhe të trafikut të armëve mesa duket tashmë qeveria kërkon të manipulojë të gjithë dokumentacionin që e implikon në këtë skandal. Nëse deri tani janë zbardhur dy kontrata për demolimin e fishekëve, në mënyrë të qëllimshme po lihet pa zbardhur se ç’ndodhte me materialin bazë që ngelej dhe përdorej për skrap. Në Gërdec demoloheshin mijëra ton municione që kishin vlera të jashtëzakonshme monetare. Në mënyrë të qëllimshme ministria e Mbrojtjes dhe qeveria nuk ka zbardhur kontratën me AlbDemil. Kontratë e cila konsistonte në shitjen e skarpit. Siç mësohet nga burime brenda ministrisë së Mbrojtjes sasia prej njëmijë fishekësh i jepej Delijrgjit me vlerën 2.2 USD ose e konvertuar në lekë e barabartë me 160 lekë. Pesha specifike e 1000 fishekëve shkonte rreth 16 kilogram. Vlera në bursë e materialeve me ngjyrë shkonte në rreth 5-7 euro kilogrami. Nga shitja e 1000 fishekëve, Delijorgji merrte rreth 80-90 euro për 1000 fishekë. Kontrata e parë midis Albdemil dhe Ministria e Mbrojtjes përfshinte 100 milionë fishekë, ose një milion arka. Duke llogaritur se për një arkë në mënyrë aproksimative fitimi shkon në 90 milionë euro për kompaninë e Delijorgjit. Këtu nuk kemi llogaritur fishekët 12.7 të cilët ishin 20 milionë copë në llogari të Delijorgjit dhe fishekët 14.5 të cilët ishin 20 milionë copë. Të gjithë këto fishekë u demoluan për një vit nga kompania e Delijorgjit i cili përfitoi para edhe nga demolimi për të cilën paguante shteti shqiptar 1.611.200 usd. Pra duket qartë që kjo kontratë diskriminuese për shtetin është dhënë në mënyrë të qëllimshme për Delijorgjin me një çmim të barabartë me një bukë me çmimet e ngritura nga klika e Berishës. Ndërkohë që përsa i përket predhave 100 mm, të cilat në përmbajtjen e tyre kishin tetë kilogram material me ngjyrë dhe 15 kilogram çelik special, Ministria e Mbrojtjes ja faturonte Albdemil për vleftën 4.2 usd ose e konvertuar në 340 lekë. Në të gjithë këtë aferë skandaloze duket se këto fishekë nuk ishin mall për tu hedhur, por përbënin një pasuri të çmuar kombëtare. Vetëm nga të dy kontratat, kjo aferë përfshinte vlera që cilat i kalonin 200 milonë eurot. Pra po të vërejmë me vëmendje, e gjithë kjo aferë është ndërtuar nëpërmjet një skeme e cila sillte fitime marramendëse për pushtetarët shqiptarë. Gjithë kjo aferë skandaloze dhe përfshirja e një biznesi kaq fitimprurës nuk ka shpëtuar nga vëmendja e Berishës. Fakti që baxhanaku i tij numëronte sasinë e arkave që dilnin nga Gërdeci në drejtim të kompanive greke të shkrirjes të skrapit, tregon qartë se kryeministri i vendit ishte i mirëinformuar dhe i mirëpaguar në këtë biznes. Detyra e Berishës dhe e strukturave që ai ka në varësi është që të mbajnë opinionin publik sa më larg biznesit të sipërpërmendur. Tashmë nuk mund të dalë në skenë as kontrata e Delijorgjit me MEICO, për çmimet dhe sasinë e skrapit të eksportuar, por ndërkohë edhe drejtori i Doganave, Dervishi, nuk ka ndërmend të publikojë asnjë të dhënë rreth eksporteve të bëra nga kompania e Delijorgjit. Të gjithë në unison duan të shpëtojnë Sali Berishën nga përfshirja në këtë skandal monstruoz dhe kriminal. Në shërbim të mbjelljes të errësirës informative është vënë e gjithë makina shtetërore shqiptare. Në mënyrë të hapur janë hedhur në pararojë skalionet kamikaze të Sali Berishës, duke filluar siç thamë më lart nga Kryeprokurorja Rama, e cila nuk ka ndërmend të zbardhë implikimin e kryeministrit por të mbulojë atë, si dhe të gjithë deputetët e mazhorancës me në krye Topallin, Bejën e shumë të tjerë. Makineria shtetërore po funksionon në unison për të nxjerrë sa më të pastër dhe të larë Sali Berishën nga një aferë që nuk e shpëton as kthimi i orës mbrapsht. Tashmë për këtë qeveri e ka dhënë verdiktin vetë korrupsioni i saj. Nëse kryeprokurorja Rama mendon të hyjë në historinë e akuzës shqiptare me qëllimin e sakrifikimit të saj për të shpëtuar Sali Berishën, ky do të jetë dhe fundi i turpshëm i karrierës së saj të sapofilluar. Nga kjo aferë nuk e shpëton dot Sali Berishën asnjë kryeprokuror dhe gjykatës. Për Berishën e vetmja rrugë është të japë dorëheqjen, për të mos diskretituar të djathtën shqiptare, të cilën e ka shndërruar në një formacion ekstremist të majtë ashtu siç është edhe vetë ai.

Deja vu enverhoxhiane e Mbledhjes së Bukureshtit për Berishën


Nga Kastriot Myftaraj - Kur në qershor të vitit 1960 bëhej Mbledhja e Bukureshtit, e partive komuniste, që në mitologjinë politike enveriane konsiderohej si një nga pikat kryesore të luftës së PPSH kundër revizionizmit, kryeministri Sali Berisha ishte një djalë 16 vjeçar, që tregohej shumë i zellshëm në mbledhjet e rinisë, me premisa të qarta për t’ u bërë një komunist i devotshëm. Në Mbledhjen e Bukureshtit të vitit 1960, Enver Hoxha nuk shkoi vetë, se trembej se mos e eliminonin, ashtu siç kishin bërë sovjetikët edhe me liderë të tjerë të vendeve komuniste,të cilët kishin vdekur në raste të tilla nga sëmundje të papritura, ose ishin çuar për kurim të detyruar në Bashkimin Sovjetik, ku kishin qëndruar derisa kishin vdekur, në ndonjë qytet të humbur, si diktatori hungarez, Rakoshi. Enver Hoxha çoi në Bukuresht Hysni Kapon, pasi donte të sigurohej për qëllimet e sovjetikëve, pra nëse këta donin të hiqnin qafe Enver Hoxhën dhe të mbanin Shqipërinë pa të, siç kishin me vendet e tjera komuniste, ku kishin larguar diktatorët stalinistë, apo donin të braktisnin Shqipërinë, për shkak të pazareve me amerikanët, por duke mbetur Shqipëria komuniste, në ç’ rast u interesonte mbetja e Enver Hoxhës në pushtet. Në Mbledhjen e Bukureshtit Enver Hoxha u sigurua se ishte fjala për të dytën, pra se sovjetikët do të braktisnin Shqipërinë, për shkak të pazareve të tyre me amerikanët, por donin që ajo të mbetej komuniste, çka i interesonte dhe Enver Hoxhës, se sovjetikët nuk kishin ku gjenin njeri më të mirë se ai për ta mbajtur Shqipërinë zyrtarisht të prishur me Bashkimin Sovjetik, por edhe komuniste dhe të ndarë nga Perëndimi. Pasi Enver Hoxha siguroi në Bukuresht, në qershor 1960, atë që donte, ai mund të shkonte i qetë në Moskë, në nëntor të atij viti për të luajtur komedinë e prishjes me Hrushovin, në mënyrë që edhe ky të siguronte një alibi tek të vetët për braktisjen e Shqipërisë. Në Mbledhjen e Bukureshtit në 1960, Shqipëria faktikisht u shkëput nga Bashkimi Sovjetik dhe Traktati i Varshavës, jo me dëshirën e Enver Hoxhës, por të sovjetikëve. Kjo kuptohet nga fakti se, edhe pse Bashkimi Sovjetik i preu marrëdhëniet diplomatike me Shqipërinë në 1961, Shqipëria doli nga Traktati i Varshavës (aleanca ushtarake lindore, ekuivalenti i NATO). Në ditët e sotme, në Shqipëri, po flitet përsëri për një tjetër Mbledhje të Bukureshtit, që këtë herë është takimi i nivelit të lartë i NATO, ku Shqipëria shpresohet të marrë ftesën për t’ iu bashkuar aleancës atlantike. Në prag të kësaj mbledhjeje në Bukuresht, pozita e kryeministrit Berisha është një deja vu e asaj të Enver Hoxhës në prag të Mbledhjes së Bukureshtit në 1960. Pozita politike e kryeministrit Berisha është shumë e tronditur për shkak të ngjarjes së Gërdecit. Megjithatë, Berisha po shkon edhe vetë në Bukuresht së bashku me “Hysni Kapon” e vet (Bamir Topin). Berishën, në Bukuresht, në takimet që do të ketë, mund ta presë kërkesa për dorëheqje, ashtu siç dyshonte Enver Hoxha se do t’ i ndodhte në Bukuresht, në 1960. Në vend të anëtarësimit në NATO, Shqipëria mund ta dalë nga Mbledhja e Bukureshtit pa qeverinë ekzistuese. Mbledhja e Bukureshtit e vitit 1960 ndryshoi orientimin gjeopolitik të Shqipërisë, jo për meritë të Enver Hoxhës. Mbledhja e Bukureshtit e vitit 2008 është pritur që të formalizojë orientimin e ri gjeopolitik të Shqipërisë, duke u anëtarësuar Shqipëria në NATO. Kryeministri Berisha gjithë këto ditë ka thënë se tragjedia e Gërdecit po kërkohet të përdoret për të penguar anëtarësimin e Shqipërisë në NATO. Por kryeministri Berisha duhet ta kishte ditur se ata që nuk e duan anëtarësimin e Shqipërisë në NATO, si brenda dhe jashtë vendit, do të kërkonin të përdornin pikat e dobëta të vendit për të krijuar situata që do të dëmtonin imazhin e vendit në prag të takimit të NATO. Prandaj qeveria “Berisha” duhet të ishte treguar shumë e kujdesshme që të mos lejonte të krijoheshin situata si ajo që çoi në shpërthimin e Gërdecit. Berisha mund të mos e dinte se ku binte Gërdeci dhe çfarë bëhej atje, por ai e dinte se ishte duke ecur një proces demilitarizimi në kuadrin e të cilit bëhej çmontim municionesh, dhe kryeministri duhej të ishte interesuar se ku bëhej dhe në ç’ kushte bëhej ky proces. Të njëjtën gjë duhej të kishte bërë edhe “Hysni Kapo” i Berishës, Presidenti Topi që po shkon dhe ai në Bukuresht. Logjikisht, Berisha nuk duhet të kishte shkuar në Bukuresht, pas asaj që ndodhi në Gërdec, duke shkuar në Bukuresht vetëm Presidenti. Fakti që Berisha po shkon në Bukuresht nuk tregon gjë tjetër veç asaj se Berisha nuk mund të luajë lojën e Enver Hoxhës në 1960 dhe se Berisha tashmë e di se do të japë dorëheqjen, por kërkon të luajë farsën e fundit, duke gjetur edhe njëherë “photo oportunity” me liderët e vendeve të mëdha të botës, si dhe duke marrë disa komplimente prej tyre, që do t’ i shërbejnë si epitafi i tij politik.

"Albtelekom", afera korruptive Nano-Berisha me “Çalik”


Pas aferës korruptive që finalizoi qeveria e Berishës me privatizimin e “ALB-TELECOM” në favor të turqve, si vazhdim i kontratës “korruptive” siç u konsiderua prej tij, ishin gjermanët ata që reagun dhe e konsideruan shitjen e “ALB-TELECOM” në favor të turqve, si aferë korruptive të qeverisë shqiptare, sidomos të Berishës, i cili bëri pazare të reja private dhe vazhdoi këtë akt shitje të pistë. Për të qetësuar gjermanët, Berisha aktivizoi ministrin e Telekomunikacionit, Sokol Olldashi, për të joshur me tjetër ofertë po private, investitorët e cënuar gjermanë.Ai u deklaroi tyre në emër të Berishës, se po shqyrtohej mundësia, për hapjen e licencës së katërt të operatorit GSM, brenda disa-muajve. Sipas Olldashit, ky operator do t’u jepej gjermanëve në shkëmbim të nxjerrjes së tyre nga loja e blerjes së “ALB-TELECOM”, ku gjermanët kishin ofruar afro tre herë më tepër se turqit e “Çalik”. Ministri Olldashi, ftoi palën gjermane, të jetë e pranishme dhe se do të ishte e preferuar, në aplikimin për marrjen e licencës së katërt, për tregun e telefonisë mobile në Shqipëri, duke tentuar kështu, të shlyente “borxhin”, që qeveria shqiptare kishte ndaj investitorëve gjermanë, duke e nxjerrë humbës në tenderin e shitblerjes së “ALB-TELECOM”, ku ata kishin ofertën më të madhe. Kujtojmë, se gjermanët kishin ofruar 300 milionë dollarë për blerjen e 76% të aksioneve të “ALB-TELECOM”, duke përfshirë brenda ofertës edhe operatorin “Eagle Mobile”. Dhe këtë ofertë, investitorët gjermanë e kishin paraqitur, një muaj para se pala jonë t’ia shiste turqve të “Çalik” për 140 milionë dollarë. Madje për këtë çështje, ka patur kontakte shkresore mes ministrit genc Ruli dhe autoriteteve qeveritare Gjermane. Sipas Rulit, oferta e kompanisë “Axos Capital”, gjoja “u paraqit me vonesë, pra kur procedurat kishin marrë formën përfundimtare”. Megjithatë, sipas ministrit Olldashi, paralelisht me hedhjen në treg të licencës së katërt, po shihet mundësia e licencimit të operatorëve, që do të përdorin brezin e frekuencave “ëitemax”, si një mundësi për të hyrë në terrenin e telekomunikacionit. Ministri i Punëve Publike Olldashi, u paraqiti investitorëve gjermanë, një sërë projektesh të fushave të ndryshme, të cilat mund të paraqesin interes, për t’u operuar me koncesion.
Pas aferës kundër gjermanëve, vërshojnë premtim mashtrimet Berisha-Olldashi
Nga viti 2008, biznesi gjerman pritet të hap një zyrë të posaçme në Shqipëri. Dhoma Tregtare Gjermane, do të ketë për qëllim organizmin më të mirë të kompanive gjermane, që do të investojnë në vendin tonë. Në këtë synim, kur u bë deklarimi promovues, ishte i pranishëm edhe personi që i nxorri jashtë loje gjermanët, duke ofruar mundësi të tjera për ta në Shqipëri. Kryeministri Berisha, deklaroi po me mashtrime, se synimi i qeverisë ishte ta kthente Shqipërinë, në vendin më tërheqës për investimet e huaja. Sipas demagogjisë së tij, projekti më i madh në fushën e zhvillimit të infrastrukturës dhe shërbimeve të transportit shqiptar, si dhe investimi i huaj më i rëndësishëm në këtë fushë, ishte kontrata koncesionare e Aeroportit Ndërkombëtar "Nënë Tereza". Ndër projektet rrugore, që mund të paraqesin interes për partneritet në formë koncesionare, pjesët e rrugëve Thumanë-Rrogozhinë, Rruga e Arbrit, superstrada Tiranë-Durrës etj. Me interes nga sipërmarrësit, do të ishte nisma e fundit e ndërmarrë për privatizimin e Kontrollit Teknik të Automjeteve (gjë kjo që po projektohet të bëhet me aferë korruptive). Momentalisht parku i automjeteve në Shqipëri, ka të regjistruar 320.000 automjete, ndërsa ritmet e rritjes së numrit të mjeteve në Shqipëri janë më të larta se mesatarja Evropiane. Ndërkohë, Berisha, nëpërmjet gojës së Olldashit, ka deklaruar, se po punohet për zgjerimin e kapaciteteve përpunuese të porteve të Sarandës dhe Shëngjinit, përpunimi i mbetjeve të ngurta etj.

Marsi 2008 kaloi, “Eagle Mobile” nuk është futur në treg
Operatori i tretë celular “Eagle Mobile”, zyrtarisht duhet të kishte nisur veprimtarinë e plotë në treg, brenda muajit mars 2008, në të kundërt, sipas kontratës ligjore, i skadon licenca. Deklarata në lidhje me këtë afat është bërë nga ministri i Ekonomisë, Genc Ruli i cili gjatë një prononcimi për mediat lidhur me procesin e privatizimit të “ALB-TELECOM”, foli dhe për celularin e tretë. Për këtë qëllim, kompania turke “Çalik Energi”, tashmë pronari i ri shoqërisë “ALB-TELECOM”, parashikon të investojë rreth 30 milionë dollarë investime. Për ministrin Ruli, ky është një kusht i pranuar nga kompania turke, Çalik, e cila ka blerë aksionet e “ALB-TELECOM”. Komisioni Parlamentar për Ekonominë dhe Financat ratifikoi marrëveshjen e privatizimit të shoqërisë fikse “ALB-TELECOM”. ku ndër të tjera nuk munguan dhe debatet. Prej pesë vitesh rresht shqiptarët kanë vuajtur në komunikimin celular, me tarifa tepër të larta në krahasim me fqinjët e tyre të Ballkanit, madhe edhe të Evropës. Por kjo falë tregut, i cili shoqërohej nga dy kompani celulare, që megjithëse ulën ndjeshëm tarifat e interkonjeksionit vitin e kaluar, sërish përbëjnë kosto të lartë për konsumatorin. Futja në treg e operatorit të tretë celular, shikohet si një mundësi e mirë për abonentët që të përdorin impulse më të lira, kjo pasi konkurrenca pritet të paraqitet më e fortë. Në fakt duhet thënë se “Eagle Mobile” ka marrë licencën për të operuar që prej tri vjetësh por shtyrja e privatizimit të “Albtelecom”, mbajti peng zhvillimin e mëtejshëm të hedhjes në treg. Deri autoritetet shqiptare kanë investuar miliona euro për rrjetin celular “Eagle Mobile” duke krijuar kushte komode për investitorin në mënyrën që ky ta hedh sa më shpejtë në treg celularin. Por pavarësisht kësaj turqit e “Çalik Energi”, kanë premtuar se do të investojnë rreth 30 milionë euro për modernizimin e aparaturave dhe në burimet njerëzore.
Ndërkohë turqit e “Çalik Energi” janë pronarët dhe përfituesi i vetëm dhe i ligjshëm i të gjitha aksioneve që përbëjnë “Eagle Mobile”, në një total prej 157 483 mijë aksione në vlerën e 35 milion eurove. Por në pikën e kontratës mbi pronësinë, nuk ka asnjë kontratë, marrëveshje që vendos ndonjë barrë në lidhje me shitjet e aksioneve të këtij operatori, të një pale të tretë. Pra, në kontratë thuhet shprehimisht, se “asnjë person nuk pretendon që ka ndonjë të drejtë, mbi ndonjë barrë lidhur me ndonjë nga aksionet në shitje, ose aksionet e Eagle Mobile”. Përveç kësaj kontrate të shitjes së aksioneve të “Eagle Mobile”, qeveria nuk ka firmosur asnjë marrëveshje, apo detyrim tjetër që parashikon transferimin, riblerjen apo dhënien e së drejtës së një personi, i cili kërkon riblerjen e ndonjë aksioni të kapitalit të “Eagle Mobile”. Gjithashtu kjo riblerje nuk ka kufizim në një preferencë, apo të drejtën për të ofruar i pari ose të drejtën e parablerjes apo këmbim. E megjithëse premtoi, se brenda marsit 2008, ky operator do të niste shërbimin, deri sot rezulton pa nisur aktivitetin.

“Eagle Mobile”, me liçensë, por pa veprimtari
Licencën e ka marrë në marsin e vitit 2004, për të qenë operatori i tretë celular, por që në fakt nuk është hedhur ende në treg. Procesi i stërzgjatur i privatizimit të Albtelekom solli pengesa ligjore për lëshimin e këtij celulari, duke mbajtur peng përgjatë kësaj periudhe tarifat e larta në bisedat e telefonisë mobile. Me ardhjen e pronarëve të rinj të Albtelekom, tashmë i hapet rrugë hedhjes në treg të këtij operatori. Sipas kontratës së firmosur në maj 2007, mes qeverisë shqiptare dhe koncerciumit turk “Calik Enerji&Turk Telekom”, operatori i tretë celular Eagle Mobile duhet të hidhet në treg përpara afatit që përkon me marsin e vitit të ardhshem. Por burime zyrtare pranë shoqërisë në fjalë pohojnë për gazetën se, pronarët e rinj në planin e tyre strategjik parashikojnë ta hedhin në treg MB përpara këtij afati, kjo e lidhur ngushtë dhe me tregun vendas i cili zotërohet nga shoqëritë AMC dhe Vodafone.
Në fillim të muajit tetor, Calik parashikon të nisë fazën konkrete të investimeve për këtë operator i cili mendohet të shtrihet në fillim në qytetet e mëdha si Tirana dhe Durrësi, për t0u shtrirë më tej në qytetet e tjera. Për sa i përket vlerës së investimit mendohet se do të jenë si fillim rreth 30 milionë euro e më tej, për t’u zgjeruar në planet gjera të teknologjisë së rëndë. Burime nga shoqëria pohojnë, se priten zgjerime të stafit, madje në këtë fazë po aplikohen konkurse për punonjësit e rinj. Kujtojmë se Calik-Turk Telekom e bleu “ALB-TELECOM” për 120 milionë euro (afërsisht 140 milionë dollarë), ku në paketën e aksioneve prej 76 për qind përfshihej dhe licenca e tretë e Eagle Mobile.
Eagle Mobile është operatori i tretë i telefonisë celulare në Shqipëri, i cili u deklarua se do të hynte në treg me shërbime cilësore, të larmishme, me tarifa konkurruese dhe me një zonë të madhe mbulimi. Eagle Mobile, është shoqëri anonime shqiptare, me kapital shtetëror, themeluar në mbështetje të Ligjit Nr. 9127, datë 29.07.2003 “Për disa shtesa në Ligjin nr. 8810, datë 17.05.2001 “Për përcaktimin e formës dhe të strukturës së formulës së privatizimit të shoqërisë anonime Albtelecom”. Shoqëria “ALB-TELECOM” zotëron 100% të aksioneve të saj. Shoqëria e re, si operator celular është pjese e paketës së shitjes së shoqërisë “ALB-TELECOM”, tashmë në zotërim të turqve të kompanisë “Çalik”. Në mars 2004, Enti Rregullator i Telekomunikacioneve, i dorëzoi Licencën Individuale të Klasit të Parë kompanisë “Eagle Mobile”, për të ofruar shërbim publik të lëvizshëm, tokësor, standardi GSM, në Republikën e Shqipërisë.

PLANI I MBULIMIT
Rrjeti: GSM-900, GSM-1800
Vitin e parë EM sh.a. do të implementojë rrjetin për Ofrimin e Shërbimeve Telefonike të Shërbimeve Tokësore, Standardi GSM si më poshtë:

Faza I
Qytetet:
Tiranë, Durrës, Shijak, Vorë.
Akset rrugore:
Tiranë- Vorë- Durrës
Tiranë –Ndroq-Durrës,Vore – Rinas

Faza II
Qytetet:
Kavajë, Lushnjë, Fier, Fushë-Krujë, Krujë, Laç dhe Lezhë
Akset rrugore:
Vorë – Fushë-Krujë – Laç – Lezhë dhe Fushë-Krujë - Krujë

Faza III
Qytetet:
Vlorë, Elbasan, Shkodër, Divjakë
Akset rrugore:
Fier - Vlorë, Tiranë - Qafë Kërrabë - Elbasan, Lezhë - Shkodër, Çermë - Divjakë


Doktor Berisha dhe i “sëmuri i Adriatikut”


Nga Veledin DURMISHI - Garancitë personale me të cilat Sali Berisha ( edhe pse ai mbante mbi shpinë një pjesë të mëkatit të vitit’ 97), vendosi të bëjë ndoshta sfidën më të madhe të jetës së tij politike, ishin të pamjaftueshme përballë rrezikut që të jep pushteti për një hegjemoni të plotë në të gjitha platformat e tij. Njeri me guxim të admirueshëm politik, por që realisht, pas gati tri vjet në pushtet, ai nuk mundi dot të frenojë gangrenën e shtetit dhe popullit shqiptar, që sigurisht nuk është se nuk mundi dot të njihte rrezikun imediat të tij, por që ndoshta nuk ngriti dot sfondin e nevojshëm e të domosdoshëm politik e juridik, nuk krijoi dot atë staf qeverisës që të ishte përbetuar të mos thyhej nga korrupsioni a në rastin më të keq të mos përlyhej nga ai, që sigurisht edhe në korrik ’05, nuk ishte edhe me aq duar të pastra sa na u paraqitën. U dha më shumë pas luftës për përqendrimin në duart e veta të të gjitha pushteteve, harxhoi energji e kohë pafund, pushtet ekonomik e politik për të denigruar kundërshtarin e vet, duke lëshuar mbi qiellin e tyre akuza pas akuzash, të cilat ai nuk mundi dot t’i provojë kurrë. Dimensioni biblik që shqiptarët gjithnjë u kanë veshur udhëheqësve të tyre, bie dikur, bie kur zhgënjimi prek deri edhe humbjen e shpresës te ky lider e te pjesa tjetër e politikës duke pritur një shpëtimtar tjetër, ndoshta jashtë kufijve që ka prekur e përdhosur politika. Situata politike në Shqipëri, që vlerëson karizmën e të zgjedhurve më shumë se sa aftësinë për të punuar në grup, ka sjellë e mbajtur gjallë në politikë njerëz si kryeministri ynë, të cilët i lind dhe i mëkon sistemi dhe që të duket se ne shqiptarët nuk bëjmë dot pa ta! Sigurisht që Berisha duhet ta ketë marrë atë mesazh popullor i cili ka shënuar se ndryshimet tona nuk mund të vijnë më nga kjo pjesë e politikës e cila është provuar e provuar për 17 vjet rresht e që ka prodhuar vetëm kriza. Anijen e shpëtimtarit e mori Berisha në vitin ’05. Dhe shqiptarët, duke qenë në kulmin e dëshpërimit të tyre, ia besuan atij këtë mision, por që tani, të zhgënjyer, nuk dinë kë të kryqëzojnë veç Berishës. Socialistët nuk e morën me vete korrupsionin. Ai është ende mes nesh, diku më i egër, diku më i rafinuar, por ulur këmbëkryq. Këtë perceptim nuk e kanë vetëm shqiptarët që jetojnë me duart e korrupsionit te gryka, por e kanë edhe ndërkombëtarët të cilët kohë pas kohe hedhin një rrufe mbi qiellin e politikës sonë. Por qeverisja e Partisë Demokratike pati shansin e madhe që të hynte në historinë pluraliste si një qeveri që do të largonte korrupsionin e të korruptuarit nga skena ku i vendosi qeverisja socialiste; do të hynte si një qeverisje që me reformat që do të ndërmerrte në të gjtha fushat do ta fuste Shqipërinë në rrugën e bashkësisë evropiane, por pas tri vjetësh qeverisjeje, ajo që konsumoi këtë shans historik i hoqi të drejtën vetes të dalë para qytetarëve për një mandat tjetër qeverisës. Qëndrimi i kryeministrit nuk ka mundur dot të shënojë atë pikë kthese që do t’i jepte kuptimin e qenësishëm asaj vote në vitin ’05. Si gjithnjë, ai ka qenë pika rreth të cilit debati politik pështjellohet, vullneti i tij për hegjemoni kalon kufijtë që e formatojnë një lider të kuptueshëm e të pranueshëm nga të gjithë, një lider që pretendon se do të sjellë përmbysje të mëdha e që në emër të saj ai erdhi në krye të shtetit. Kryeministri është ajo pikë rrethi që zakonisht shënohet me 0 e që nga ajo pikë hiqen rrathë të tjerë. Janë rrathë klanesh politike, ekonomike, mediatike që e ushqyen dhe e mbajtën gjallë korrupsionin edhe tri vjet të tjera pas ikjes së socialistëve. Kjo është evidente po të mendojmë se qëndrimi pro dhe kundër tij është tregues vlerash, kjo është evidente kur sistemi ynë politik rrëzohet nëse ky simbol rrëzohet e ikën pa menduar asnjëherë se koha e liderëve të tillë po mbaron. Sa parime demokratike të cilat ai kur ishte në opozitë i quante të shenjta, janë dhunuar? Ato janë parime themelore pa të cilat demokracia nuk funksionon, ose funksionon keq. Dhe vjen një kohë që populli i bën thirrje të largohet. Sinjalin ai e mori në zgjedhjet e shkurtit të vitit të kaluar; i është kërkuar nga familjet shqiptare që ndriçohen me qiri, nga qindra protestues pensionistë, ushtarakë, të përndjekur politikë, nga ish-pronarë, nga të papunë të cilët në të gjitha kohët në njërin krah të politikës kanë parë vetëm një protagonist; Berishën. Veç tribalizmit, nepotizmit, ajo që te kryeministri ynë është aq e dallueshme, është demagogjia e cila fryhet sa bëhet e denjë për ndonjë estard fshati! Nismat e tij tani u ngjajnë kështjellave në rërë e se shumëkush mendon se fjalëve të tij tashmë edhe ai vetë nuk u beson më. Thua kaq budallenj i mendon shqiptarët kryeministri?! Periudha gati tri vjeçare për shqiptarët dhe për vetë Berishën ishte e mjaftueshme për të ndërtuar një shtet në të gjitha strukturat e veta dhe stafi drejtues do të gëzonte ata status që të jep një kohë që shënon një proces historik. Por dëshira e Berishës (madje ai vuan nga kjo), për përqëndrim e hegjemoni të pushtetit në duart e veta, ka sjellë përplasje të cilat kanë tronditur themelet që mbajnë shtetin e ushqejnë demokracinë e që kanë lëkundur edhe stabilitetin tonë ekonomik e politik. Kjo mani e Berishës ka çuar deri në votimin e ligjeve antikushtetuese duke i lënë fre sindromës se partia që fiton shumicën duhet të kontrollojë të gjitha pushtetet. Kjo gjë dëshmon se ende kryeministri ynë është i sunduar nga totalitarizmi, por që ka kohë që është mbështetur prej ledhi. Fitorja e tij në zgjedhjet e fundit nuk i dha atij atë shumicë absolute e ai ishte i detyruar ta siguronte atë duke marrë hua edhe nga të tjera forca politike të cilat, jashtë përgjegjësive morale që të jep qeverisja, kanë sjellë pështjellime më tepër se sa kanë qënë faktor politik në qeverisje e vendimmarrje. Dhe ai e di mirë këtë. Një dorëheqje e tij në atë kohë, kur ky proces u ravijëzua aq qartë, do t’i kishte dhënë të tjera ngjyrime politikës, por frika e tij për t’u përballur me elektoratin e detyroi atë që të shtyjë një mandat me ushkur të zgjidhur. Ndoka, Lesi, Dule, Xhuveli, Mediu kanë ditur të menaxhojnë mirë projektet e tyre, por që koston tani e paguan Partia Demokratike e së pari Berisha. Ata kanë monopolizuar në rastin më të keq gjithë dikasteret e tyre duke i bërë hysmet vetëm interesave personale a ato të kreditimit politik të partisë së tyre, pa menduar asnjëherë për punën në ekip që lartëson vlerën e një qeverisjeje efikase. Drejtor i uzinës së armatimit në Poliçan qënka një agronom vetëm sepse ai është i Partisë Republikane!!!Ndoka kërkon demokristianë atje ku ka vetëm myslymanë të pastër… Raste të tilla ka me qindra dhe kryeministri në këto kushte duket i dorëzuar dhe krejt i pafuqishëm. Vetëm një dorëheqje e shpëton nga ky makth të cilin po ia shtrëngon rreth vetes edhe ngjarja e fundit në Gërdec, ku asnjë rrethanë nuk është lehtësuese për të e Ministrin e Mbrojtjes. Ngjarjet e fundit kanë çuar në kuota minimale qeverisjen e P.D.-së pa i dhënë mundësi për një ringritje për të kapur objektivat e pretenduara. Gërdeci ishte një autogol i qeverisë, një autogol që nuk i jep asaj të drejtën të rifillojë lojën politike nga qendra. Gërdeci i la dopjo gjashtën në dorë Partisë Demoratike e cila tani ngushëllohet e krenohet duke menaxhuar fushatën post-mortum. Koha prej një viti e gjysmë qeverisje, kohë kjo e mjaftueshme për të parë edhe strumbullarin rreth të cilit do të ndërtohej politika qeverisëse ka kaluar. Kaluan tri vjet qeverisje, por ato dëshmuan në mënyrë permanente se Shqipëria nuk mund të eci dot pa kriza! Historia qeverisëse në këto vite, dëshmoi se problemet që janë bartur nga koha në kohë kanë sjellë kriza të njëpasnjëshme, duke e lënë Shqipërinë në të njëjtat kuota, çka po tregon se konceptet teknike, administrative ecin në të njëjtin shtrat që ecnin edhe në qeverisjen e mëparshme, edhe pse qeverisja e re, ka punuar për t’u mbushë mendjen qytetarëve se gjithçka nuk do të jetë si më parë, duke paraqitur platforma të reja e duke sjellë në krye të tyre stafe të rinj, profesorë, doktorë; të diplomuar në perëndim, por që për fatin e keq nuk është vënë re ai ndryshim për të cilat u bë aq bujë. Çdo vit po precipiton në fundin e tij të gjitha prapësitë e qeverisjeve, diletantizmin euforik, pedantizmin butaforik, paaftësinë në menaxhimin e mundësive që të jep pushteti, duke u lënë terren zgjedhjeve aty për aty, e që tani pas 17 vjetësh, populli ynë po sheh e po ndien efektet e një politikbërjeje të tillë. Edhe shqiptari më pak i vëmendshëm ndaj politikës që është ndjekur në Shqipëri, nuk ka harruar butaforizmin me të cilën politikanët tanë dalin para elektoratit duke shpallur atë e këtë prioritet të qeverisë e më tepër, kur në krye është x ministër a deputet që para emrit ka një varg epitetesh si prof. doc. as... laureuar, diplomuar... Dhe dhjetra syresh kanë qenë në krye të ministrive, madje edhe kryeministra. Profesorët tanë të nderuar të cilët japin leksione edhe në Harward, por që ekonomia e shtetit shqiptar nuk do të ishte më keq sikur ajo të ishte drejtuar nga një ekonomist kooperative mbaruar në Kamëz, me kohë të pjesshme. Së shumti, qeverisja e P.D.-së gjithnjë është qarë se erdhi në një tokë të djegur nga ai që iku, duke treguar me gisht paraardhësin si shkaktarin kryesor të kësaj gjëndjeje, ndërsa ata vetë, erdhën për të bërë ndryshimet e bujshme e aq të pritshme; për të zgjidhur krizat, të cilat do të bëjnë të mundur të futin ekonominë në atë rrugë që do të pakësonte familjet që kanë në rrezik edhe bukën e gojës. Por pamundësia e qeverive tona për të futur në rrugën e zgjidhjes qoftë edhe një problem kombëtar (përsëritja i ka kthyer ato në kriza), po dëshmon për një universalizëm të krizave në Shqipëri. Për sa strategji kombëtare ka folur kryeministri?! Por vitet njëri pas tjetrit treguan se drejtuesit e punëve tona u kanë dhënë problemeve të tyre trajtimin elektoral: a i shërben ky investim publik, kapitalit tim politik në zgjedhjet e ardhshme?! Të mendosh kështu do të thotë të ndjekësh po ato praktika si paraardhësi yt, s’ke mundur dot të sjellësh risi të reja për të cilat ti edhe je thirrur aty. Por qenka e vështirë të përmbysësh koncepte edhe pse mund të jesh profesor e mund ta dish mirë se ajo që po bën është e gabuar. Kjo do të thotë se duke përmbysur edhe mësime universale e koncepte strategjike, je bërë vegël e politikës. Ti je thirrur aty të thuash e të dëshmosh diçka që do t’i vlejë jo partisë tënde, por popullit tënd që ka 17 vjet dhe nuk po del dot në atë rrugë për të cilën edhe ti ke inspiruar aq shumë. Vërtet kuotat e arritura në politikën e jashtme të Shqipërisë janë të mira; ajo ka orientimin e duhur të paqortueshëm duke u bërë faktor stabiliteti në rajon, por përballja e saj me objektivat e premtuara e nxjerr zbuluar në shumë prej tyre. Korrupsioni në mjekësi është evident edhe pse aty erdhi Ndoka!, korrupsioni në K.E.SH. po u zë frymën shqiptarëve edhe pse iku një drejtor pasi vodhi ai e di sa, korrupsionin në drejtësi e dinë vetëm ata që përballen me të, korrupsioni me pronat po i lë lakuriq shqiptarët e po mbush burgjet me të zgjedhurit vendorë e kjo listë e gjatë hallesh po ua bën jetën shqiptarëve gjithnjë e më të varfër e më të pasigurt. Kjo është Shqipëria jonë ,“e sëmura e Adriatikut”!

Tuesday, November 27, 2007

Provohet fshehja, Berisha paratë tek vajza, Argita me superpasuri

Tiranë- Çdo qindarkë e kryeministrit Berisha është shënuar në emër të vajzës së tij dhe kjo është arsyeja pse nga viti në vit ai deklarohet gjithnjë e më i varfër. Gjithë faktet e sjella, të vërtetuara katërcipërisht edhe nga dokumentat zyrtarë, janë konfirmuar edhe nga vetë Prokurori i Përgjithshëm, Theodhori Sollaku.



"Karakteri i z. Berisha, imuniteti që ka fituar gjithë këto vite, e ka bërë atë që të mos japë asnjë të dhënë në akuzat ndaj tij për pasurinë. Për verifikimin e tyre janë disa rrugë. E para, duhet të bësh padi civile. Ju e dini tashmë që Kryeministri nuk ka asnjë qindarkë, sepse i ka kaluar te familjarët, bile edhe pasurinë e paluajtshme nuk e ka në emër të tij, por në emër të gocës" ka qenë deklarata e kryeprokurorit. Nuk ka qenë vetëm dyshim ai i hedhur më së pari pikërisht nga gazeta "Zëri i Popullit" për një super pasuri në emër të vajzës së kryeministrit, Argita Berisha. Në deklarimin zyrtar të kësaj pasurie, ajo ka shënuar të paktën pesë shtëpi dhe të tjera pasuri të paluajtshme, pa përfshirë këtu edhe miliona të tjera "cash" ose rreth 800 mijë dollarë, të deklaruara si të fituara nga puna në Kosovë. Kryeministri dhe maxhoranca kanë kundërshtuar fort nismën për ngritjen e një komisioni hetimor të pasurisë dhe lidhjes nepotike të familjes së Berishës, pa asnjë arsye ligjore dhe mbi të gjitha bindëse. Në vend të tij ngriti sa për fasadë një komision që do të hetonte pasurinë e gjithë zyrtarëve, deputetëve deri tek presidenti. Në të vërtetë ky komision nuk punoi as edhe një ditë të vetme, ndërsa pasuria e familjes Berisha pati kohë edhe një vit tjetër për t'u shtuar akoma. Por gjithmonë jo në emrin e kryeministrit, por të vajzës së tij. Dhe Argita nuk zhgënjeu, sepse një vit më pas deklaroi më tepër para të thata në depozitat e saj, të shtuara edhe nga biznesi i ri që ka hapur që pas mbërritjes nga Kosova. Në një ballafaqim të shifrave me UNMIK, rezultoi se të ardhurat e deklaruara prej saj ishin më shumë se paga e saj reale. Një "detaj" që megjithatë kaloi pa u vënë re nga institucionet që duhet të merren me hetimin dhe transparencën e pasurisë së zyrtarëve të detyruar nga ligji për të treguar xhepat. Megjithatë jo nga opozita që në vazhdimësi kërkoi hetim të pasurisë së familjes Berisha, si dhe të lidhjeve nepotike që kanë kapur çdo hallkë të shtetit. Kryeministri i shpëtoi sërish komisionit dhe hetimeve, por duke vazhduar të deklarojë se është plotësisht i hapur dhe transparent. Madje edhe se nuk ka pasur asnjëherë asgjë për të fshehur. Kjo mund të jetë e vërtetë, për sa kohë gjithë pasuria e Berishës është e shënuar në formularët e vajzës së tij, me Argita Malltezi ( Berisha) si pronare të ligjshme. Gazeta ka sjellë në vazhdimësi gjithë faktet se si pasuria e kryeministrit dhe vajzës së tij nuk lidhen vetëm tek një hua prej 2.1 milionë lekësh vite më parë, por që e detyroi të bijën të deklarojë pasurinë. Madje as tek njëra prej shtëpive në emër të Argitës dhe ku banon aktualisht kreu i qeverisë. Lidhja mes kryeministrit dhe vajzës së tij shkon më tej për sa i përket shifrave dhe pronësisë mbi pasurinë zyrtare por edhe atë jo zyrtare, të gjitha të mbetura jashtë verifikimeve dhe hetimeve.



Skemë nepotike në drejtimin e Tatimeve, emërimi i drejtoreshës nga Argita vetëm fillimi i kapjes



Tiranë- Emërimi i drejtoreshës së Tatimeve nga vajza e kryeministrit ishte vetëm fillimi i aplikimit të skemës së kapjes edhe të këtij institucioni. Në vijim të zbatimit të kësaj skeme që ka nisur që pas 3 Korrikut 2005 drejtoria e përgjithshme e Tatimeve është bërë "mikpritësja" e radhës. Në vend të qindra punonjësve që u larguan vetëm pak kohë më parë për hir të një "reforme", bazuar edhe në vendim zyrtar, janë emëruar familjarë të ministrave dhe deputetëve. Si në çdo rast të njëjtë, asnjë prej këtyre lëvizjeve nuk është bërë transparente dhe publike, pavarësisht se qeveria premtoi të ishte e tillë në çdo vendim të saj. Përndryshe do të ishte e detyruar të na tregonte se si ka mbushur çdo zyrë shtetërore me të emëruar vetëm mbi kritere politike dhe aspak profesionale, mjaft që të jenë të afërm të zyrtarëve dhe qeveritarëve. Fenomeni i denoncuar nga mediat nuk u tentua as të mbulohej nga qeveria që do të luftonte nepotizmin dhe konfliktin e interesit. Paralelisht me lirimin e vendeve të punës për shkak të largimeve në masë të atyre që u cilësuan si militantë të qeverisë së mëparshme, u bë zëvendësimi i tyre me besnikët më besnikë të partisë së kryeministrit në fillim, pastaj të tjerët. Nuk ka qenë e nevojshme që emërimet të bëhen në bazë të aftësive apo përgatitjes arsimore të personave që kanë tani një post për shkak të lidhjes me familjen Berisha. Ky ka qenë kriteri i vetëm dhe kryesori dhe nuk ka për të ndërruar as në emërimet e tjera që do të bëhen në vazhdim. Ne do t'u sjellim fakte të reja lidhur me dhënien e posteve vetëm në bazë të lidhjeve të gjakut, apo interesave si për familjen e kryeministrit ashtu edhe pjesëtarë të tjerë të qeverisë.


Përfaqësuesit vendorë të PD, abuzime me tokat

Tiranë- Rasti i kryetarit të bashkisë së Lushnjës, i vënë tashmë nën ndjekje penale nga Kontrolli i Lartë i Shtetit është modeli me të cilin Partia Demokratike përfaqëson drejtimin e pushtetit vendor. Ai dhe modeli që ai përfaqëson është denoncuar fillimisht pikërisht nga gazeta "ZP", bashkë me kryetarë të tjerë komunash që shfrytëzuan karrigen për ndere personale dhe për të fituar para. Abuzimi me detyrën, shpërdorimi i pushtetit, tejkalimi i kompetencave por sidomos abuzimi me shpërndarjen e tokave dhe me paratë e taksapaguesve janë disa prej shkeljeve që kanë për autor jo vetëm ish kryebashkiakun e Lushnjës, Kadri Gega. Shpërndarja gjeografike e fenomenit, model i qeverisjes vendore të Partisë Demokratike vijon me komunat e Tiranës, si Farka, Kashari apo Dajti. Për këtë arsye, disa prej këtyre kryetarëve u ndëshkuan me votë nga elektorati në zgjedhjet më të fundit të pushtetit vendor. Të tjerë janë duke u ndjekur penalisht për shkeljet dhe abuzimet e bëra, për t'u përgjigjur para ligjit dhe përpara qytetarëve në kurrizin e të cilëve vazhdojnë të rëndojnë veprimet dhe vendimet e padrejta të këtyre përfaqësuesve demokratë të pushtetit vendor.

Pasuria e familjes Berisha

"Djali nuk i bindet Kryeministrit, nuk e deklaron. Argita, xhiro 7.6 mln lekë në vit...

Djali i Kryeministrit Sali Berisha nuk rezulton të ketë plotësuar formular të deklarimit të pasurisë as për vitin 2006. Ndryshe nga ajo çka shefi i ekzekutivit ka premtuar prej një viti më parë në deklaratat publike në Shkodër e Vlorë, vetëm vajza Argita Malltezi ka kryer një veprim të tillë dy herë. Ndërsa Berisha nënkuptonte se përveç vajzës, pasurinë e ka deklaruar edhe i biri, inspektorati konfirmon se në këtë institucion nuk ka një deklaratë pasurie nga Shkëlzen Berisha. Paralelisht me këtë sqarohet motivi se pse ligjërisht ai nuk është objekt i kontrollit dhe si u bë përjashtim rasti i vajzës Argita. Ndërsa transaksionet e saj për vitin 2006 duken në vlera të konsiderueshme, vazhdon të ketë hua pa afat nga babai shumën prej 2,1 milionë lekësh të vjetra. Deklarata Në 30 gusht të vitit 2006, Kryeministri Sali Berisha pati komentuar akuzat e bëra nga opozita në drejtim të familjes së tij. Kreu i mazhorancës konstatoi atëherë se çdo gjë e deklaruar nga vajza është e saktë dhe e verifikueshme. "Fëmijët e mi janë të vetmit fëmijë qeveritarësh që kanë mbushur formularët për deklarimin e pasurisë ndonëse janë veprimtari tërësore private", qe shprehur Berisha. Ndërsa shtoi se çdo gjë është kryer jashtë ndonjë detyrimi ligjor. "Edhe njëherë mund t‘ju them se, jo mbi bazën e kërkesës ligjore, por mbi bazën e kërkesës sime personale, fëmijët e mi, të cilët nuk jetojnë me mua, kanë deklaruar çdo pasuri që disponojnë dhe kjo është bërë me qëllimin e vetëm që shqiptarët të kenë të qarta pasuritë e tyre", u shpreh Berisha. Sipas tij, ata do të deklarojnë çdo vit, për sa kohë që unë (Berisha) do të jem në politikë, burimin e të ardhurave të tyre. Inspektorati Burimet zyrtare nga Inspektorati i Lartë i Kontrollit dhe Deklarimit të Pasurive konfirmojnë se djali i Kryeministrit nuk ka plotësuar ndonjë formular deklarimi pasurie. Sipas tij, shkaku i kësaj është fakti se Shkëlzen Berisha nuk ka qenë deri më tani objekt i kontrollit të inspektoratit sipas asaj çka përcakton ligji. Rasti i vajzës Argita Malltezi (Berisha) sipas burimeve nga ILDKP është një rast tjetër specifik. Kjo pasi në deklaratën e pasurisë për pasuritë e ndryshuara gjatë vitit 2005 Kryeministri Berisha kishte shkruar se i ka dhënë një hua të bijës. Kaq mjaftonte që në bazë të ligjit mbi të cilin funksionon institucioni në fjalë t‘i kërkohet deklarimi i pasurisë edhe vajzës. Pas konstatimit të kësaj lidhjeje një vit më parë, titullari i inspektoratit i nisi një kërkesë Argita Malltezit (Berishës) ku i kërkonte të plotësonte formularin. Menjëherë pas kësaj, vajza e Kryeministrit e kreu deklarimin e pasurisë së saj personale. Në të njëjtën kohë sqaroi edhe rrethanat dhe shumën e marrë borxh nga babai i saj. Por krahas kësaj, emri i djalit nuk ka figuruar në dokumentacionin e inspektoratit. Ky institucion nuk ka gjetur ndonjë indicie për të ftuar atë të plotësojë të dhënat personale. Sakaq, çdo gjë ka mbetur në mbështetje të deklaratës së vetë Kryeministrit një vit më parë. Pasuria Në deklaratën e pasurisë për vitin 2006, vajza e Kryeministrit ka shënuar mbylljen e dy llogarive bankare. Argita ka hapur tri llogari të tjera me gjendje; -1 euro, e dyta 3029 euro, e treta 72345 lekë. Një llogari e mëparshme i kalon në pronësi me shumën 4838 dollarë. Vajza e Berishës ka deklaruar në llogari ekzistuese; Credins -49 dollarë, Chery Chase 718 dollarë ku është në pronësi 50%, UNFCU 22192 dollarë në pronësi ka 50%.

Të ardhurat nga puna si pedagoge në Fakultetin e Drejtësisë janë 803.995 lekë, ndërsa nga konsulenca ligjore ka përfituar 413280 lekë. Xhiroja vjetore dhe të ardhurat nga avokatia 7632200 lekë, të ardhurat nga qiraja e apartamentit për një periudhë dymujore janë 2 mijë euro. Nga rroga e bashkëshortit Jamarber Malltezi ka shënuar shumën 110 mijë lekë në muaj. Argita vazhdon të deklarojë se ka një hua pa afat nga babai. Ajo ka shënuar edhe një kredi të mëparshme nga e cila ka shlyer 5827 euro duke lënë për të shlyer 141737 euro. D.M. Të ardhurat e deklaruara nga vajza Argita Berisha (2005) 7 apartamente ( 5 janë të pa hipotekuar ) 1 vilë në bregdet 1 dyqan 3000 m2 tokë në Priskë 8 llogari bankare 805.000 dollarë të ardhura 143.000 euro kredi 2 autovetura (2006) Ka mbyllur dy llogari bankare (ABA, Emporiki) Ka hapur tri llogari; njëra -1 euro, e dyta 3029 euro, e treta 72345 lekë. Llogari e mëparshme që i kalon në pronësi 4838 dollarë Llogari ekzistuese; Credins -49 dollarë, Chery Chase 718 dollarë (50%), UNFCU 22192 dollarë (50%) Të ardhurat nga puna F.Drejtësisë 803.995 lekë Konsulencë ligjore 413280 lekë Xhiro vjetore të ardhura nga avokatia 7632200 lekë Të ardhura nga qiraja e apartamentit (2 muaj X 1 mijë euro) 2 mijë euro Rroga e bashkëshortit 110 mijë lekë në muaj Hua nga babai pa afat Kredi e mëparshme ka shlyer 5827 euro, ka detyrim dhe 141737 euro Berisha (30 gusht 2006) "Edhe njëherë mund t‘ju them se, jo mbi bazën e kërkesës ligjore, por mbi bazën e kërkesës sime personale, fëmijët e mi, të cilët nuk jetojnë me mua, kanë deklaruar çdo pasuri që disponojnë dhe kjo është bërë me qëllimin e vetëm që shqiptarët të kenë të qartë pasuritë e tyre. Ata do të deklarojnë çdo vit, për sa kohë që unë do të jem në politikë, burimin e të ardhurave të tyre. Më lejoni të theksoj diçka, ata janë të vetmit fëmijë të politikanëve shqiptarë që kanë mbushur formularin, ndonëse janë veprimtari tërësore private. Asnjeri prej tyre nuk është në administratën shtetërore".