PD drejtohet nga “Saliu i djathtë”, që punon me “dorën e majtë”

Dhuna sistematike e rregjimit kriminal Berishian ndaj shtresave te Pronareve dhe te Perndjekurve Politike

Të gjithë ata që i besuan “përbetimit” antikomunist të Sali Berishës për PD dhe të djathtën shqiptare, tani pas 17 vjetësh që prej asaj dite “tersi”, që atë e vendosën në krye të PD dhe që demokratët e nacionalistët e ndershëm pranuan ta kenë në krye të anti-komunizimit, po shohin tani, madje që në fillim të pushtetit të tij të dytë në 2005, se ky lider politik e qeverisës, nuk paska qenë dhe nuk është “i tyre”, por vazhdues i denjë dhe besnik i ish-klasës së lartë të ish-pushtetit komunist.Tashmë kemi përballë një “Sali të djathtë”, që ka punuar në këto 17 vjet me “dorën e majtë”, duke mbrojtur interesat politike dhe ekonomike të njerëzve të ish-pushtetit dhe të bllokmenëve e byroistëve. Në vitin 1990, ai pranoi të kishte në krahë Skënder Gjinushin, ish-ministrin dhe sekretarin e Parë të Rinisë, njeriun e “atashuar” në lëvizjen studentore nga Ramiz Alia dhe Byroja Politike. Më pas e bëri edhe pjesë kryesore të qeverisjes. Po kështu gjithë “debatikasit” e KQ të Rinisë, të cilët sot janë po pas ose përballë tij gjoja si opozitarë. Sali Berisha e nisi numrin e parë të gazetës RD, me ish-gazetarë të “ZP” dhe me ish-instruktorë të KQ të PPSH. Sali Berisha e vazhdoi pushtetin e tij, me njerëz të penalizuar dhe të inkriminuar? Sali Berisha përfshiu me qëllim shqiptarët, në “rrymën politike të mitingjeve”, duke lejuar që pushtetin ekonomik ta merrnin dhe kontrollonin njerëz të ish-pushtetit komunist. Sali Berisha, nuk u ktheu asnjë copë tokë pronarëve të ligjshëm, duke zbatuar dhe mos abroguar ligjin 7501, të sekuestrimit përfundimtar të pronave, sipas udhëzimit të “Katovicës”. Sali Berisha nuk po u jep asnjë qindarkë dëmshpërblim të përndjekurve politikë, madje nuk ka pranuar të dënojë me rezolutë ligjore e ndërkombëtare krimet e komunizmit. Sali Berisha, po qeveris me bijtë e bllokut, me shefat e hetuesive, me gjyqtarë e hetues, që gjatë komunizmit kanë dhënë dënime të të rënda, të qëllimshme politike. Sali Berisha është përfshirë me veprime dhe mosveprime, në rrjetën e korrupsionit, duke lejuar dhe mbështetur edhe me ligje mundësitë për korrupsion dhe zhvatje të ekonomisë kombëtare.

A ju ka dërguar një letër gazetari i ‘Koha Jonë” Zamir Dule nga Korça, i masakruar dhe i paralizuar nga dhuna e SHIK, në datën 3 mars 1997 dhe cila është përgjigja juaj?
Sa ish-oficerë dhe policë të SHIK, të viteve 1992-1997 janë punësuar në administratën e lartë shtetërore dhe çfarë misionesh kryejnë?
A keni marrë një protestë nga familjet e Lek Qokut, Besnik Hidrit dhe Gjergj Mehmetit, për emërimin e Arben Imamit, “gjeneralit të zi grek”, si Drejtor Kabineti? Përse heshti Jozefina Topalli, pas protestës që bëri në Shkodër, në lidhje me këtë emërim?
Cili ka negociuar mes jush dhe Fatos Nanos, për të vendosur paqen dhe ku e keni bërë takimin negociues, përpara se të dilnit në ekranet e TV? A e ka pseudonimin “Masoviku”, “Tigri”, “Çorapja”, apo “Korani i Myzeqesë”?
Cilat janë udhëzimet që ju jep shefi juaj, ish-presidenti Ramiz Alia, për të bllokuar procesin e kthimit të pronave dhe mos dhënien e dmëshpërblimit për të përndjekurit politikë?
Cila ishte prapaskena e vërtetë e futjes së ish-ministrit të pushtetit të PS, Lufter Xhuvelit, në kabinetin qeveritar të PD dhe kush ua diktoi këtë?
Në cilin shtet, jeni takuar me Ramiz Alinë dhe djemtë e Enver Hoxhës pas daljes nga burgu. A ju keni kërkuar ndjesë dhe përse keni rënë dakort?
A keni bërë marrëveshje me qarqet zyrtare e private greke, për të futur në qeveri PBDNJ dhe cilat janë pikat e paktit mes palëve?
Cili ishte motivi i vërtetë i dorëheqjes së ministrit të Jashtëm Besnik Mustafaj dhe a ka lidhje kjo, me ndonjë skemë që lidhet me emërimin e Lulëzim Bashës në këtë post?
Përse gazeta “RD”, nuk pranon asnjë shkrim për klanin Kapo, për Ramiz Alinë dhe familjen Hoxha?
A e keni materialin që ju ka dorëzuar privatisht, ish-kreu i verifikimit të figurave të spiunëve Nafiz Bezhani dhe cilët njerëz me pseudonime, keni në kabinetin qeveritar? Po në Kuvend? Po në Kryesinë e PD? Po në Këshillin Kombëtar?
Cilat janë firmat private, të cilat janë udhëzuar prej jush, që të financojnë gazetën “55” dhe “Tema”?
Në sa borde të ndërmarrjeve Sh.a, apo fondacione, marrin paga të dyta e të treta ministrant, deputetët dhe këshilltarët tuaj dhe me cilin ligj?
A keni “dorë” në prishjen e takimit të ish-presidentit Alfred Moisiu me presidentin Grek, planifikuar në Sarandë?
Cila është marrëveshja e fshehtë, bërë privatisht mes jush dhe kreut të PS, Edvin Rama dhe a përfshihet në këtë marrëveshje, heshtja për korrupsionin e tij?
Po afron 10 vjetori i vrasjes së ish-bashkëpunëtorit tuaj më të afërt Azem Hajdari dhe ju ende, nuk po denonconi emrat e vrasësve të vërtetë, ashtu siç keni deklaruar. Kur do ta veproni?
A është akoma në fuqi, një kontratë me shtetin Grek, për eksport energjie, lidhur që në vitin 1985, në vend të lekëve të të cilës dërgohen mastic dhe pajisje të ndryshme? Përse nuk prishet kjo kontratë dhe sa do të zgjasë?
A ka qënë Anastas Janullatos në Greqi, gjatë vizitës tuaj atje dhe a keni bërë ndonjë takim të veçantë me të?
Përse gazeta “RD” nuk e trajton diversionin grek anti-shqiptar në Himarë dhe përse qeveria, nuk pronocohet kundër këtij diversioni?
Keni deklaruar, se do të hapni dosjet e ish-spiunëve të sigurimit të shtetit, qofshin këta edhe brenda në qeverinë tuaj? Përse nuk po e bëni?
Cfarë keni biseduar në zyrën tuaj në PD, me lobistin grek anti-shqiptar Nikolas Geixh dhe kush e organizoi atë takim? Po në Greqi jeni takuar me të? Po në SHBA, apo në ndonjë vend tjetër?
A i keni çuar në prokurori dosjet e korrupsionit të ish-pushtetarëve të majtë dhe cila është përgjigja zyrtare, për hapjen e tyre?
Me cilët keni biseduar në rezidencën qeveritare në Durrës, për caktimin e blerësve të kompanisë Alb-Petrol?
A ka lidhje me interesim dhe këmbëngulje të qarqeve jashtë Shqipërisë, rikthimi në PD i Genc Rulit dhe emërimi i tij, në postin e minisitrit të Ekonomisë dhe Energjisë?
A do të largohen nga Shqipëria, depozitat greke të naftës në Portin e Durrësit dhe përse nuk hyn në fuqi, vendimi i qeverisë për këtë largim?

Sigurimsat e PD, së Librazhdit

Babe e Bir

Nga Bedri BLLOSHMI - Siç e kam thënë edhe në shkrimet e tjera, vendimi i 13 qershorit 1977 u zbatua më 17 korrik 1977, e diela ogurzezë që bëri që të mos rrahë më zemra e të ndjerit Genc Leka dhe të ndjerit Vilson Blloshmi.Më 27 Korrik 1977 u zbatua edhe një vendim tjetër. Skodat e Ministrisë së Brendshme mbërritën tek rrapi shekullor, policia dhe sigurimi marrin edhe 19 anëtarë të tjerë të familjes për t’i degdisur kushedi se ku. “Do ju internojmë, flet kyeorganizatori, merrni ç'të merrni shpejt e shpejt se s'kemi kohë”. Duke qarë e lebetitur gra e fëmijë ngjiteshin mbi skodat ogurzeza. Xhaxha Hasani me sy të lotuar e me llullë në gojë vetëm heshtte. Zbresin në Qukës, aty ndalen xhelatët për të ngrënë drekën, ndërsa të gjithë njerëzit e familjes të hedhur mbi skoda qanin dhe prisnin për tu nisur. Mbërritën në Polis, i ndanë në 3 vende të ndryshme veç e veç duke i porositur që të mos guxojnë për të shkuar tek njëri-tjetri, asnjëherë. Kush do guxojë të largohet sadopak, e presin hekurat. Xhahxa Hasanit i thonë: “Merru pasaportat të gjithëve sa jeni dhe hajde tek zyrat e këshillit për të bërë regjistrimin në ‘vendbanimin e ri’”. Sapo vete në vendin e caktuar i hedhin hekurat, drejt e në qelinë ku kishte qenë i nipi, Vilsoni. Këta kainë të pangopur nuk dinin të ndaleshin për ta shkatërruar familjen Blloshmi. Unë e mora vesh se xhaxhanë e kishin arrestuar nga një i arrestuar tjetër që kishin qenë bashkë në birucën e Vilsonit, dhe e sjellin në birucën ku isha unë. E pyes ku ishte dhe me cilin. “Isha në birucën 2, me një plak nga Bërzheta”. “Si e quanin?”, i them. “Hasan, e kishin arrestuar për ca llafe. Kur erdhi në Spaç të Mirditës më tregoi fije për pe e kishin dënuar 10 vjet”. “Kush të dojë dëshmitar”, e pyes. “Ah mor bir, më thotë, ç'i do, ata që ju dolën juve, Gencit, Vilsonit dhe ty”. Kush i them me emra, Haqif Leka, Demir Blloshmi, Shefqet Gjymenga. Ti e di që ata janë spiunë të hershëm, por mos e mbaj mendjen tek ata plehra. Vendi nuk më mbante. Xhaxhai i kishte bërë 15 vjet më parë me akuzën "takim me diversantë". Ky "diversant", ishte Bardho Leka, (babai i Gencit). Ndërsa Demiri ishte një bashkëpunëtor sigurimi që kishte marrë motrën e Gencit, ia kishte dhënë sigurimi me qëllim që kur të vinte Bardho Leka nga Jugosllavia ta kapte, ta dorëzonte. Për këtë kam dokumente që do i botoj, ku Demiri e pohon vetë. "Këta më takonin vazhdimisht sa ishte Bardhoja gjallë, sapo vdiq nuk më takonin më", për më gjatë lexojeni vetë në serialin që do botoj. Megjithatë sigurimi edhe pse e dënoi 20 vjet prapë e shpërbleu, e liroi në 1986, i "fali" 10 vjet, ku ky bashkëpunëtor shkonte prapë në degë dhe bënte "zanatin" e parë deri në 1990, ku u duk se u vidhis komunizmi, por jo sigurimi, ky sigurim që është prapë si më parë për nga organizimi dhe fuqia, vazhdon të shpërblejë këlyshët e vetë me lloj lloj formash. Të njëjtën gjë ka bërë dhe vazhdon të bëjë dhe me sigurimin Aqif Leka. Sigurimin e ka përkrahur aq shumë sa të birin e Aqifit (Nitin) e kanë bërë Kryetarin e Partisë Demokratike të rrethit Librazhd. Bukur, shumë bukur. I gjithë Librazhdi e di se në kohën e revolucionit të armatosur 1997, Niti që është sot Kryetari i Partisë Demokratike, bashkë me babanë Aqifin, shkuan thyen derën e Partisë Demokratike, morën karrige, tavolina e divane në kurriz dhe i çuan në shtëpinë e tyre. Mirëpo ky veprim u fal nga të deleguarit nga Tirana. Them u fal, sepse këtë hajdut e morën dhe i dhanë çelësat e komplet godinës dhe me disa pseudo-demokratë të cilët kanë kandiduar 2-3 herë për kryetarë partie, për deputet dhe kanë humbur vazhdimisht duke bërë lojën e sigurimit, janë shpërblyer duke i sjellë në Tiranë dhe i bëjnë drejtorë të rrugëve, vend përrallor për tu pasuruar në mënyrë të paligjshme dhe për të shpërblyer padronët komunistë me pjesën e luanit e cila garanton vendin fitimprurës. Askush nga Tirana nuk interesohet pse humbet në Librazhd vazhdimisht e djathta. Askush nuk do t’ia dijë se kompania e Nitërve përjashtojnë demokratët e vërtetë nga kryesia apo dhe më poshtë. Ka shumë fjalë dhe është vërtetuar se mesa duket Librazhdi në shortin e hedhur të zonave të ndara i ka mbetur sigurimsave dhe komunistëve. Është vendosur që korridorin Librazhd-Përrenjas-Pogradec e kanë të majtët dhe sigurimi, gjë që e kryejnë më së miri ata që janë vendosur me porosi të të deleguarve në Librazhd. Të deleguarit nga Tirana i kanë humbur me ndërgjegje votat e 'kulakëve", persekutuarve madje dhe familjeve të mëdha që tradicionalisht kanë qenë, janë dhe do të mbeten të djathtë. Për këtë kanë derdhur gjak vazhdimisht që kjo mund të ndodhë. Për këtë jemi luftuar dhe vazhdojmë të luftohemi dhe mbas 45 viteve diktaturë, që shërbëtorët besnik të së keqes e vazhdojnë me zell.

25 pyetje për zotin Sali Berisha, në lidhje me Gërdecin dhe trafikun e armëve

Familja Mafioze "Berisha"

Nga Përparim HALILI - Mendojmë se është momenti, që kryeministri i këtij vendi, jo vetëm duhet të hetohet nga drejtësia shqiptare më së fundi për tragjedinë e Gërdecit. Por duhet t’i drejtohen edhe disa pyetje, të cilat shqiptarët i bëjnë përditë me shqetësim dhe me të drejtën e informimit që u mungon, që nuk u jepet nga “kulla” e qeverisë. Me këto pyetje, njerëzit duan të përcjellin kështu, një interesim tepër të madh, që nuk ka lidhje me një qytetar të thjeshtë të kapur me kobure pa leje, por me kryeministrin e vendit, i cili tashmë, gjendet i akuzuar jo vetëm nga media vendase, por dhe nga ajo ndërkombëtare. Ai gjendet tashmë edhe përballë detyrimit ligjor, për t’u hetuar për tragjedinë që nuk u krijua nga tërmeti, nga dalja e Drinit, nga shkarja e rrugës, apo shpërthimi i digës së Liqenit të Tiranës, por nga një aferë e rëndë korruptive, nga një skandal që lidhet me trafikun e armëve dhe me aktivizimin në punë të zezë e vrasëse, të fëmijëve dhe njerëzve të pakualifikuar për operacione speciale ushtarake të rëndësisë së veçantë.
Dhe kjo i ndodhi brenda kabinetit të tij qeverisës.
Pyetjet që po i bëhen përditë kryeministrit Sali Berisha nga qytetarët, kanë lidhje me faktin, që dëshmitë dhe deklaratat e atyre që janë përzierë në këto punë, përmendin edhe emrin e tij dhe të pjesëtarëve të familjes së tij, të afërmve të tij. Këto pyetje shpeshtohen dhe intensifikohen deri në këmbëngulje edhe për faktin, që kryeministri doli në parlament dhe deklaroi, se “nuk kishte asnjë lidhje me këtë aferë korruptive dhe trafik vrasës, që “shkuli nga rrënjët” një fshat, që vrau afro 30 persona, që plagosi 300 të tjerë dhe shkatërroi 3000 shtëpi e 600 biznese. Kryeministrin Berisha e pyesim, sepse në dëshmitë e tij, ai nuk u tregua i sinqertë, kur deklaroi publikisht në tempullin e ligjvënies, se “nuk e kishte dëgjuar asnjëherë, as emrin e fshatit Gërdec”, ku kishte ndodhur kjo tragjedi e rëndë. Ai deklaroi, se “nuk kishte asnjë informacion për rrezikun e ngjarjes që pritej”, ndërkohë që media i publikoi dokumentin dërguar atij, prej Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë. Kryeministrit i duhen bërë disa pyetje dhe po ia bëjmë 25 të tilla, mbasi ai duhet të jap disa përgjigje të sinqerta, të hapura, fundja edhe të detyrueshme, mbasi ai ka përgjegjësi dhe është personi Kushtetues, që në kohë paqeje kontrollon dhe drejton forcat e armatosura. Ai e anashkaloi edhe këtë detyrim. E mohoi edhe këtë pozicion. Kryeministrit i duhen bërë pyetjet, sepse ai, ende nuk ka dalë të kërkoj falje publike për lejimin e kësaj tragjedie. Atij i duhen bërë këto pyetje, sepse rezultoi në intervistat Trebickës, që djali i tij ka realizuar takime me të, duke biseduar në mënyrë të kundraligjshme për problemin e tregtisë së armëve dhe municioneve.

1. A ka qënë djali juaj Shkëlzen Berisha në Gërdec dhe përse?
2. Cili ka qenë motivi i takimit të fshehtë dhe të porositur i djalit tuaj, me tregtarin e armëve e municioneve, Kosta Trebicka?
3. A ka patur djali juaj lidhje me Ylli Pinarin?
4. A e keni në zyrë, korrespondencën e Shtabit të Përgjithshëm dhe informacionet e SHISH, në lidhje me trafikun, me aferat dhe rrezikun e Gërdecit?
5. A keni biseduar me Presidentin e Republikës, zotin Bamir Topi, për këto inforamacione dhe a e keni urdhëruar, të mos futet në këtë problem?
6. Ku dhe kur është takuar djali juaj, me Diverolin?
7. A kishte pjesë fitimi familja juaj, nga aktiviteti i Gërdecit?
8. Sa herë ka shkuar djali juaj në Ministrinë e Mbrojtjes, me cilin dhe cilëve u është imponuar dhe përse?
9. Sa herë është takuar djali juaj me Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu, ku dhe çfarë kanë biseduar?
10. A e dinit, apo vërtetë nuk e dinit, që ekzistonte punishtja e Gërdecit?
11. Përse qeshte Delijorgji kur ishte në pranga dhe kujt ia dërgonte atë buzëqeshje nga ekrani i mediave?
12. Po Ylli Pinari, me cilin komunikonte në pranga, duke bërë shenja drejt kamerës televizive?
13. Sa herë keni biseduar me Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu për Gërdecin dhe për çfarë e ka kërkuar ndërhyrjen tuaj në lidhje me trafikun e armëve?
14. Cili është raporti që ju ka sjellë kreu i bashkisë Vorë në lidhje Gërdecin?
15. Kur dhe ku e keni bërë takimin e fundit me Prokuroren e Përgjithshme Ina Rama, për Gërdecin?
16. Kur do të shkoni të dëshmoni në organet e drejtësisë për ngjarjen e Gërdecit?
17. Sa herë keni bërë konflikt me djalin tuaj, në lidhje me shoqërimin publik me Delijorgjin, Pinarin, Trebickën?
18. Cili e autorizoi djalin tuaj, të takohej me Kosta Trebickën për punë “sekret shtetëror”?
19. A jeni atakuar me Topin për deklaratën e Oketës, duke e ngarkuar me përgjegjësi për Gërdecin?
20. A do të dorëzoni në prokurori, dosjen me letrat informuese të Gërdecit?
21. A është djali juaj në Shqipëri? Nëse po, a mund të dilni publikisht me të? Nëse jo, ku e keni nisur dhe përse?
22. A i keni dhënë urdhër Ministrit të Mbrojtjes Oketa, për të ngurosur materialet e tenderëve të trafikut të armëve?
23. A keni dijeni për zhvillimin e këtyre tenderëve dhe a duheshin bërë ato pa dijeninë tuaj si kryeministër?
24. A keni kontaktuar me Shefin e Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë dhe a ka pranuar ai propozimet tuaja?
25. Shqiptarët presin dorëheqjen tuaj. Kur do ta jepni?

Marjan Gryka: PD ndihet e rrezikuar nga Berisha, ka braktisur vlerat e idealizmit politik e nacional

Azem Hajdari

Demokracia shqiptare po përjeton krizën absurde dhe kjo ndodh, për shkak të atyre që kanë bërë dhe po bëjnë politikat e këtij procesi të rëndësishëm për fatet e këtij vendi, zhvillimi social, ekonomik e politik i të cilit, ka qënë peng i izolimit, ndërsa tani i shkatërrimit. Në këtë proces, konstatohen probleme dhe të gjitha këto, na i sjell në vëmendje, zoti Marjan Gryka, President i Shoqatës Mbarëkombëtare Nacionaliste Demokratike “Azem Hajdari”:
Ju drejtoni një shoqatë nacionaliste e politike që ka emrin e heroit të Demokracisë Azem Hajdari. Cili është kontributi i saj?
Kjo shoqatë, u krijua si domosdoshmëri për të përjetësuar dhe vazhduar idealet kombëtare e demokratike të Azem Hajdarit. Akti demokratik i Azem Hajdarit, për instalimin e pluralizmit politik nëpërmjet protestave studentore e më pas si politikan, janë vlera që meritojnë vëmëndje edhe sot, jo thjeshtë si kontribute. Ne i jemi përmbajtur këtij synimi dhe këtyre vlerave, duke mos lejuar askënd, kushdo qoftë në PD dhe jashtë saj, që të cënojë personalitetin e këtij formacioni të madh e të fuqishëm, të krijuar si pjesë integrale e PD, por që tashmë ka “pushtetin” dhe veprimtarin e vet.

Si duhet kuptuar deklarata, që shoqata që drejtoni ju, “ka pushtetin e vet”?
Edhe po të mos e deklaroj ynë këtë fakt, mesazhin e asaj që thashë më lartë e kanë kuptuar prej kohësh gjithë demokratët e ndershëm, gjithë nacionalistët, të gjithë ata që themeluan PD, ata që mbështetën Azem Hajdarin në lëvizjen e tij studentore dhe në veprimtarinë demokratike e nacionaliste, të gjithë ata që i besuan lidershipit të PD, i cili duhet thënë, se nuk e ka përligjur këtë ideal të madh të kësaj figure të madhe. Ne u futëm në “vijën” e demokracisë, me bindjen se do të kishim një shoqëri ndryshe, por në fakt nuk ndodhi kështu. Unë e kam ndjekur për 17 vjet politikën e këtij vendi, kam qënë dhe vazhdoj të jem pjesë aktive e saj, tashmë prej 9 vjetësh, në drejtimin e veprimtarisë së shoqatës “Azem Hajdari”. Jo vetëm unë, por të gjithë ata që kanë orientim idealin e Azemit, ndihen të motivuar për të mos u bërë pjesë e të keqes që ka pllakosur drejtimin politik të PD dhe praktikën qeverisëse të pushtetit të saj. Misioni ynë si drejtues dhe anëtarë të kësaj shoqate, ka pikë takimi vetëm me progresin dhe me idealin e pastër demokratik, duke shpërfillur pa asnjë ndrojtje, ata që e kanë harruar dhe që e kanë braktisur idealin e Azem Hajdarit e që fatkeqësisht ndodhen edhe në kupolën e PD.

A mund të shpjegoni motivimet tuaja, në këtë deklaratë?
Ne jemi një shoqatë që mban emrin e Aem Hajdarit. Krijimi i saj ishte vepër e demokratëve të vërtetë, që kishin besim tek ai, edhe pse u vra Azemi, por nuk u “vra” figura, kontributi dhe idealet e tij, të cilat vetë Azemi, nuk i shkeli asnjëhërë edhe pse u përballë shumë herë, me atë kontingjent ish-komunistësh fanatikë, të cilët edhe pse ishin (dhe janë pjesë e drejtimit të PD), nuk kishin asnjë ideal demokratik e nacionalist, përkundrazi kishin depërtuar brenda saj, si “desantë” të PPSH, për ta shkatërruar demokracinë dhe idealin e Azemit e të të gjithë studentëve dhe shqiptarëve, që përmbysën diktaturën komuniste. Sa për ilustrim, po përmend një merak të përhershëm që kishte Azem Hajdari, pranë të cilit kam qëndruar në çdo sekondë: Lufta për demokracinë dhe nacionalizmin është më e vështirë me këta që na pengojnë nga brenda, sepse kundërshtarët politikë, i njohim dhe dimë të pozicionohemi!

A është aktual ky merak i Azem Hajdarit edhe sot në PD, pra brenda linjës politike?
PO! Ato që ka deklaruar Azem Hajdari në lidhje me pseudodemokracinë dhe pjesën jo demokratike, prokomuniste dhe antishqiptare brenda PD, janë një realitet brenda këtij formacioni politik. Shoqata jonë, ashtu si Azemi është atakuar me këtë “skalion” që ekziston dhe madje drejton në PD. Me këtë shpjegohet edhe fakti, që shoqata që ne krijuam, nuk u prit mirë prej tyre, madje duhet thënë, se u tentua të shkatërrohej, të përbaltej, të mos ekzistonte. Dhe kur mbahet ky qëndrim ndaj një shoqate, që ka emrin e simbolit dhe krenarisë së demokracisë kombëtare, kuptohet që PD dhe lidershipi i saj, nuk e kanë patur “problemin” me emblemën dhe drejtuesit e saj, por me forcën e personalitetit që ka Azem Hajdari edhe pse e ndëshkuan me plumba disa herë, deri sa e vranë. Konfirmojë faktin, që disa herë kemi kërkuar mbështetjen e kreut të PD, zotit Sali Berisha, njeriut që çdo 12 shtator dhe 5 maj, çon lule dhe derdh lotë tek memoriali i Heroit Azem Hajdari. Por çuditërisht, nuk e kemi patur këtë mbështetje. Kjo ka krijuar rezerva, për të cilat edhe pse i është kërkuar shpjegim, ai nuk është shpjeguar asnjëherë. Dhe kjo mendoj, se nuk ka qënë dhe nuk është normale. Ne kur krijuam shoqatën e konceptuam dhe e deklaruam hapur, madje e kemi edhe në statut e në program, se nuk jemi parti paralele me PD, por pjesë integrale, forcë aktive e PD, mbështetës të Berishës, duke mbajtur si orientim idealin e Azemit. Ne e vazhduam dhe po e avzhdojmë këtë rrugë. PD, me sa kuptuam atëherë dhe me sa shohim tani, ka nisur tjetër rrugë dhe kjo është shmangie nga ajo që nisi në dhjetor 1990.

Cili është vlerësimi juaj për Sali berishën e sotëm?
Ne që krijuam PD si idealistë dhe që përmbysëm komunizmin si shqiptarë, që synuam një tjetër jetë me liri të plotë dhe me progres, pranuam që ta kemi Sali Berishën në krye të PD, duke menduar se kemi në krye një intelektual modern e jo një zyrtar politik, i cili në mënyrë graduale, dëshmoi dhe po dëshmon, se nuk po përmbush idealet e asaj lëvizjeje demokratike. Karriera e tij 17 vjeçare në krye të demokratëve, ka shumë “pika” që duhen pastruar. Ne këtë, nuk e arritëm dot në asnjë moment edhe pse kemi bërë presion të hapur e dashamirës për të ndërtuar një PD moderne, të hapur si mendim dhe veprim e jo si “stallë”, për t’u futur e për të përfituar karrieristët, sharlatanët. Ne kërkuam të ndërtonim një PD të demkratëve e jo të komunistëve. Ne kërkuam të kishim një PD pa klane, pa bërryla, pa përjashtime vlerash, pa mendësi komuniste në drejtim, duke iu përmbajtur idealit të Azem Hajdarit dhe të gjithë atyre që u ngritën sinqerisht dhe me sakrifica në dhjetor 1990. Por nuk mundëm dhe tashmë kemi një PD “larmane”, të kthyer në një ekip të ngushtë, që ka cënuar rëndë, madje që ka zhdukur nga përmbajtja e saj idealizmin e dhjetorit 1990, që ka nxjerr jashtë “shtëpie”, ata intelektualë dhe idealistë, që mbartnin dhe përcillnin vlera të shëndosha morale e politike.

A mendoni se duhet rihapur dosja “Hajdari” dhe ku duhet të nis kjo hapje?
Dosja e vrasjes së liderit të demkracisë shqiptare, simbolit të shoqatës tonë, mendoj dhe kam kërkuar në vazhdimësi që të hapet e të hetohet e plotë. Kjo duhet bërë sepse ajo dosje nuk i ka “fletët” e hetimit të bardha. Dhe kjo hapje, mendoj se duhet të nis nga dëshmia e kreut të PD, zotit Sali Berisha, i cili ka deklaruar se do të hap këtë dosje dhe se kur të vinte PD në pushtet, do të dëshmonte deklarimin e vrasësve të vërtetë të tij. tani është koha për këtë.

Cili është komenti juaj për zhvillimet e fundit politike?
Ne dëshirojmë të ketë paqe publike dhe mesa kemi konstatuar dhe provuar në këto 18 vjet demokraci ende në tranzicion, kjo përcaktohet nga politika. Situata aktuale politike në Shqipëri vazhdon të përjetoj një “duel” politik mes palëve, sikur të jenë dy grupe private. Kjo frymë konfliktuale, që herë zbutet dhe herë ashpërsohet, tregon se brenda politikës ka interesa që nuk përputhen plotësisht me interesat kombëtare. Kur flitet për zgjidhje politike, ka debat deri armiqësor mes palëve, ndërsa kur flitet psh, për strehimin, apo minimumin jetik, për pagat dhe pensionet, nuk ndihet askush. Opozita flet disi për të tilla probleme, ndërsa pozita, pra qeveria, vepron me veto.

Cili do të jetë në vazhdim, qëndrimi i shoqatës tuaj në raport me PD dhe me politikën në përgjithësi?
Ne e kemi të përcaktuar qëndrimin tonë si shoqatë. Përballë PD kemi këtë mesazh: të vlerësoj dhe të vazhdojë idealin e Azem Hajdarit. Përballë politikës në përgjithësi, kemi këtë pozicion: Opozitë me të gjithë ata që shkelin këto ideale.

PS: Berisha përgjegjës për kaosin me pronat në bregdet

Kaos Urbanistik ne bregdet

Nënkryetari i grupit parlamentar i partisë Socialiste, Erjon Braçe akuzon kryeministrin si përgjegjës për kaosin që ka përfshirë bregdetin e jugut për shkak të korrupsionit me pronat. “Agjencitë lokale të qeverisë po japin akte pronësie të pavërteta. Rehabilitimi i bregdetit po kthehet në një konflikt qeveri-qytetarë” është shprehur Braçe. “Pra situata është thellësisht kaotike në të gjithë bregun e jugut të vendit, situata është thellësisht joligjore nga e cila janë prodhuar akte pronësie të pambështetura në ligj. Ashtu siç e gjithë kjo situatë e paligjshme që ka si produkt konfliktin social mes njerëzve,pra midis banorëve dhe shtetit dhe pastaj midis banorëve dhe ish- pronarëve është hakmarrja e Sali Berishës për jugun e vendit dhe atë që jugu i vendit vendosi në raport me Sali Berishën në vitin 1997” ka sqaruar Braçe. Sipas tij, kryeministri Berisha po hakmerret ndaj jugut për shkak të ngjarjeve të vitit 1997. “Siç e dini nën veprimin e ligjit 9501 edhe në këtë pjesë të vendit janë shpërndarë tapi të pronësisë mbi tokën. Por pa referencë ligjore, pa dalë ligji ende për zgjidhjen e këtij problemi, shoqërohet edhe me hartat që janë për vendosjen e sipërfaqeve apo parcelave të tokës të dhëna në përdorim, zyra e Regjistrimit të Pasurive të Paluajtshme, ka regjistruar këtë tokë të dhënë në përdorim me një status të përcaktuar sipas ligjit deri tani e këtyre familjeve, e ka regjistruar në emra të tjerë që këta thonë që janë ish- pronarë. Këtu është një tjetër akt i Komisionit të Kthimit dhe Kompensimit të pronave që i referohet Gjykatës” tha Braçe. “Për fat të keq, vijoi ai, kjo situatë është rënduar gjatë javës që shkoi, pasi qeveria ka miratuar me anë të një vendimi për çdo rreth sipërfaqe tokash që ata pretendojë që janë të lira, në komuna apo në zona të ndryshme, tashmë duke e rezultuar gamën. Por ne na rezulton që janë këto toka që janë në përdorim, jo vetëm në bregun e detit, bregun jugor të vendit por edhe në rrethe të caktuara, si për shembull unë njoh fare mirë situatën në Berat, ku ka toka të dhëna në përdorim në të cilat janë ndërtuar sera, janë ndërtuar objekte të tjera dhe biznese gjatë këtyre dhjetë viteve. Kështu, do të jetë shumë e vështirë për të transferuar atë që ka qenë në përdorim deri tani tek ajo që do kthehet në pronësi”. “Pra duke konkluduar do të doja t’ju thoja që është një veprimtari thellësisht e pambështetur në ligj. Është një veprimtari që po prodhon një konflikt social të shtrirë në gjithë territorin e vendit dhe jo vetëm në bregun e jugut të vendit. Është një veprimtari që po fut në një konflikt të jashtëzakonshëm social, banorët e zonave që e kanë patur tokën në përdorim prej më shumë se dhjetë vitesh, me shtetin që është pala tjetër që po ndërhyn në këtë proces. Kjo është e gjitha dhe natyrisht që është një moment shumë i mirë reflektimi për parlamentin, në çastin kur ligji për titujt e pronësisë do të kalojë në Kuvendin e Shqipërisë, për të zgjidhur me sa mundet një konflikt që po troket me përmasa shumë të mëdha” pohoi Braçe. Nuk e di së sa do të mundet ligji ta zgjidhë këtë gjë, por kam dyshimin e fortë që ajo situatë që ka qenë gjatë gjithë këtyre viteve me çështjen e pronave, mosmarrëveshje edhe brenda familjes, do të zgjerohet akoma më tej në rast se këta banorë të këtyre zonave që e kanë patur tokën në përdorim prej dhjetë vitesh, të vihen ë raport të drejtpërdrejtë me të tjerë. Pra tashmë qeveria po i fut në një konflikt të tillë social marramendës” përfundoi Braçe.

NYTimes: Berisha dhe i biri, pas armëve

Familja Mafioze "Berisha"

Misteri Thomet, selia e "Evdin" në Qipro, një klub nate. Drejtori: Unë vetëm regjistrova kompaninë, kundrejt pagesës.

Biznesi ndërkombëtar i armëve vepron pjesërisht në dritë, e pjesërisht në hije. Ai është i mbushur me kompani guaska me jetë të shkurtër, ndërmjetës dhe korruptim zyrtarësh. Gjatë viteve, qeveritë janë përpjekur që të rregullojnë atë nga afër, por me sukses të kufizuar.

Teksa Diveroli nisi të përmbushë kërkesat e mëdha të ushtrisë, ai po hynte në botën e errësirës dhe në intervistën e tij të shkurtër, ai tregoi se ishte në dijeni që korrupsioni mund të ndërhynte në marrëveshjet e tij në Shqipëri. "Çfarë ndodh në Ministrinë shqiptare të Mbrojtjes? Kush është i pastër, e kush është i pisët? Ju mund të dini rreth kësaj",- ka thënë ai. Nga mënyra se si biznesi i AEY ishte strukturuar, Diveroli, të paktën zyrtarisht, nuk bëri marrëveshje direkt me zyrtarët shqiptarë. Në të vërtetë, një kompani ndërmjetëse e regjistruar në Qipro, EVDIN LTD, bleu municionet dhe ia shiti kompanisë së tij. Paketuesi lokal i përfshirë në marrëveshje, Kosta Trebicka, tha se ai dyshonte që qëllimi i EVDIN ishte kalimi i parave tek zyrtarët shqiptarë.

"Blerja ishte një skemë. Shqipëria shiti municionet tek EVDIN me një çmimi 22 dollarë për një mijë fishekë. EVDIN i shiti ato tek AEY për shumë më tepër. Diferenca, dyshoj se është ndarë mes zyrtarëve shqiptarë, përfshirë Pinarin, kreun e agjencisë së eksportit të armëve dhe kreun e Ministrisë së Mbrojtjes në atë kohë, Fatmir Mediu",- ka thënë Trebicka. (Zoti Mediu ka dhënë dorëheqjen javën e kaluar pas shpërthimit të depove të municionit. Zoti Pinari u arrestua).

Efraim Diveroli, presidenti 22 vjecar i firmes qe bleu arme ne Shqiperi, dhe David M Packouz, 25-vjec, zv/presidenti i AEY

Qeveria shqiptare ka qenë tepër e egërsuar nga pohimet e Kosta Trebickës. Sali Berisha, kryeministri, Mediu dhe Pinari mohuan përfshirjen e tyre në këtë çështje. Por Trebicka tha se pasi paraqiti shqetësimet e tij rreth EVDIN në Ministrinë e Mbrojtjes, kompania e tij u nxorr jashtë kontratës së ripaketimit. Më 11 qershor 2007, zoti Trebicka dhe Diveroli kryen një bisedë telefonike rreth problemeve të kryerjes së biznesit në Shqipëri. Trebicka arriti që të regjistrojë bisedën dhe më vonë ia dorëzoi klipet audio hetuesve amerikanë. Sipas tij, biseda tregon se kompania amerikane ishte në dijeni të korrupsionit dhe marrëveshjeve të saj në Shqipëri dhe se Heinrich Thomet, një tregtar armësh zviceran, fshihej pas EVDIN. Në regjistrimet, të cilat Trebicka ia ka dhënë "The Times", zoti Diveroli sugjeron që Thomet, i quajtur Henri, po vepronte si ndërmjetës. "Pinari ka nevojë për një djalë si Henri në mes që të kujdeset për të dhe njerëzit e tij, por kjo nuk është puna ime. Nuk dua të di për biznesin e tij. Unë dua të di për biznesin e ligjshëm",- ka thënë Diveroli. Ai ka rekomanduar që zoti Trebicka të përpiqet për kontratën, duke dërguar "një nga vajzat e tij" që të bëjë seks me Pinarin. Ai ka sugjeruar se edhe paratë mund ta ndihmonin. "Le ta bëjmë atë të lumtur, ndoshta ai të jep ty një shans tjetër. Nëse merr 20 mijë dollarë nga ty...",- ka thënë Diveroli. Dhe në fund, Diveroli duket i pikëlluar për biznesin e tij me Shqipërinë. "Ka shkuar shumë lart, tek kryeministri dhe djali i tij. Unë nuk mund të luftoj këtë mafia. Është bërë shumë e madhe. Kafshët sapo dolën jashtë kontrollit",- ka thënë Diveroli. Në shkëmbimet e emaileve, z. Thomet ka mohur një rol zyrtar në kompaninë Evdin. Përfshirja e tij në marrëveshjen me Shqipërinë, tha ai, ka qenë në prezantimin e zotit Diveroli me partnerët potencialë dhe zyrtarë. Bogdan Choopryna, manaxheri i përgjithshëm i Evdin, gjithashtu tha se thëniet e zotit Diveroli nuk janë të vërteta. "Ne dëgjuam fjalët e z Diveroli dhe kështu unë jam i përgjegjshëm për çfarë ai ka thënë?", -tha ai.

Mosmarrëveshjet për rolin e Evdin dhe kush është përfituesi në këtë histori mbeten të pazgjidhura publikisht. Evdin është përfshirë në këtë marrëveshje më 25 shtator, 2006 – një javë pasi Z. Diveroli nënshkroi një kontratë për në Afganistan, bazuar në regjistrin qipriot. Kompania është e regjistruar me zyrë në Larnaca, Qipro dhe drejtori i pëgjithshëm i saj është Pambos Fellas.

Nga një vizitë e bërë nga një reporter në adresën e gjetur në një një regjistër biznesesh u konstatua se adresa ishte vetëm një klub nate. Evdin nuk kishte zyrë dhe staf atje. Gjithashtu, zoti Fellas, që ishte në brendësi, tha që nuk ishte ai drejtori i përgjithshëm i Evdin, por një drejtor i komanduar dhe roli i tij ishte vetëm që të regjistronte kompaninë. Sipas vetë thënieve të tij, ai kishte regjistruar me mijëra kompani të tilla për një pagesë, ndërsa nuk dinte asgjë për biznesin e kompanisë Evdin.

Disa të dhëna të kthejnë pas në Zvicër. Z Pinari në fillim i tha dy reporterëve se ai punoi me Evdin nëpërmjet Zotit Thomet. ( pasi një reporter ia tha Z Thomet këtë, Z Pinari ndryshoi historinë e tij, duke i referuar Z Fellas dhe zyrën e Evdin në Qipro).Z Diveroli gjithashtu tha se kompania Qipriote po drejtohej nga një individ zviceran. Z Thomet është akuzuar në të shkuarën nga grupe private, përfshirë këtu edhe Amnesty International, për shkak të trafikimit ilegal të armëve nën emra të firmave fantazmë. Aktivitet e tij kanë qenë të arkivuara gjithashtu në Uashington, ku z Bernatik dhe Evdin janë në listën e kompanive që janë nën vëzhgim, përsa i përket Kontrollit të Tregtisë së Armëve, ka bërë të ditur një zyrtar amerikan.

Z Thomet tha se pretendimet për përfshirje të tij në trafikun ilegal të armëve kanë ardhur për shkak të "deklaratave false të konkuretëve të tij të mëparshëm". Hugh Griffiths, manaxher operacionesh në Arms Transfer Profile Initiative, një organizatë private ku zbulohen trafigjet e paligjshme të armëve, e ka përshkruar Z Thomet si një ndërmjetës në kontratat për blerje armësh në ish- Bllokun Lindor. Sipas deklaratave të z Griffiths, afërsia e tij me shitjet e AEY ngre pikëpyetjet nëse Pentagoni ishte duke e bërë këtë biznes në emër të tij. "Thënë shumë thjesht, shumë nga njerëzit e përfshirë në kontrabandën e armëve në Afrikë janë të njëjtët që janë përfshirë edhe në marrëveshjet me Pentagonin, si në dërgesat e AEY në Afganistan dhe Irak",- tha ai. Pas pezullimit të urdhëruar të mërkurën, Ushtria planifikon të vazhdojë të pranojë armatim, siç kishte urdhëruar më parë kompaninë AEY. Në 21 Mars, ajo ka urdhëruar 155 milionë dollarë municione, referuar Komandës Qendrore të Ushtrisë.Në Afganistan, oficerët Amerikanë të municioneve po kontrollojnë të gjithë armatimin e armëve të lehta që u ka shitur atyre AEY. Shitja përfundimtare, që ka mbërritur në ambalazhim të drunjtë, kohët e fundit ka në përbërje shumë armatime me probleme, referuar thënieve të tre oficerëve të kontrollit. Autoriteti kontraktues, Rock Island Arsenal tha se është duke bashkëpunuar me hetues, që kanë vizituar Shqipërinë dhe Afganistanin.

Dhe në Miami Beach, përpara se të ndodhte pezullimi, AEY kishte humbur anëtarët e stafit. Michael Diveroli, krijuesi i kompanisë i tha një reporteri se për një kohë të gjatë ai nuk kishte pasur më lidhje me kompaninë. Z Packouz, që kishte qenë zëvendës president i AEY dhe Levi Meyer, 25, që ishte regjistruar si menaxher i përgjithshëm kishin lënë gjithashtu kompaninë. Zoti Meyer deklaroi për NYT se: "nuk jam përfshirë në këtë rrëmujë". 



 

Ushtria US: Municioni nuk u testua, pasi Afganistani nuk vendosi kritere. 90% e armëve në Shqipëri, mbi 40-vjeçare

Diveroli bleu 104 mln fishekë, aq sa projekti i SHBA për asgjësim

Sipas ligjit, që të pranohej kompania, duhej të ishte një "kontraktor i përgjegjshëm" dhe për këtë duhej të bëheshin ekzaminimet financiare, të kishte kapacitete transporti, një background të pastër në përputhje me ligjin dhe të ishte kompani serioze. Një javë pasi i afërmi pagoi garancinë, 'Banc of America Investment Services' në Miami lëshoi për Z. Diveroli një letër ku vërtetohej se kompania e tij kishte para 'cash' të mjaftueshme për të blerë municione me sasi të madhe. U tha se AEY kishte në llogari 5,469,668.95 dollarë. AEY e fitoi kontratën në janar 2007. Të pyetur pse zgjodhën AEY, Komanda e Ushtrisë u përgjigj me shkrim se: "Oferta e AEY ishte më e mira për qeverinë". Blerjet e armatimeve në Bllokun Lindor, si Ushtria Amerikane (Army) ashtu edhe AEY i kanë mbajtur sekret. Ata e kanë quajtur një çështje konfidenciale dhe nuk kanë dhënë asnjë informacion se ku blihej municioni, me çfarë çmimi dhe sasie. Por faktet e dhëna nga një zyrtar hedhin dyshime mbi performancën e kompanisë, si kompani që merrej me trafikimin e armëve në Evropë. Raporti tregonte se AEY merrte armë nga rezervat e armëve në bllokun lindor, përfshirë Shqipërinë, Bullgarinë, Republikën Ceke, Hungarinë, Kazakistanin, Malin e Zi, Rumaninë dhe Sllovakinë. Armatimi ripaketohej në mënyrë që të mos dukej si i vjetër. Disa ishin me cilësi më të mirë, por kishte të tjera që ishin jashtë përdorimit. Kontrata që kishte bërë Ushtria Amerikane (Army) me AEY-në,nuk kishte përcaktuar qartë dallimin midis llojeve të municioneve.

NYTimes implikon Familjen e Sali Berishes ne Trafik Armesh

Kur SHBA ose NATO blejnë municione për nevojat e tyre, përcaktojnë qartë edhe standardet që duhet të ketë municioni përfshirë prodhimin, paketimin, ruajtjen, testimin dhe transportin. Standardet janë të ndara sipas armatimeve pasi ka municione që prishen. Me kalimin e kohës, armatimet dhe eksplozivët degradojnë dhe pjesa e jashtme merr ngjyrë tjetër. Kushtet e mjedisit – lagështia, ndryshimi i temperaturës, lëkundjet etj – përshpejtojnë ndryshkjen duke i bërë municionet më pak të sigurta. Rregullat e NATO-s kërkojnë që municioni të testohet vazhdimisht gjatë jetës së tij dhe testi regjistrohet. Për fishekët e pushkëve, testimi fillon që në moshën 10- vjeçare, sipas Peter Courney –Green, shef i municioneve në Zyrën e NATO-s. Bashkimi Sovjetik, i cili ka përcaktuar municionin që ka blerë AEY, ka zhvilluar të njëjtat testime, të cilat janë akoma në përdorim.


Por kur Ushtria Amerikane (Army) firmosi kontratën për Afganistanin, nuk mori parasysh as standardet e NATO-s, as ato të Rusisë. Në kontratë është shkruar vetëm se municionet duhet të jenë 'të fortë dhe rezistentë në të gjitha njësitë pa kualifikim". Se çfarë do të thotë kjo, nuk mund të përcaktohet. Një zyrtar në Komandën Mbështetëse të Ushtrisë (Army) tha se municionet ishin për armë të huaja dhe e rëndësishme ishte që fishekët të futeshin në armë. "Nuk është kërkuar asnjë testim dhe nuk ka limit vjetërsie" – tha Michael Hutchison, drejtori i komandos për blerjen. "Përderisa municioni nuk është për inventarin e SHBA-së, Ushtria (Army) nuk ka pse kërkon standarde cilësie apo paketimi për këtë municion"-tha ai . Kur blihej ky municion, zoti Hutchison tha se Ushtria kufizohej nga standardet që vendoste "klienti"- dmth njësia e Ushtrisë në Afganistan. Dhe sipas tij, "klienti" nuk kishte vënë as kritere vjetërsie, as testimi për municionin. Me këto standarde të paqarta në dorë, AEY e kishte rrugën të hapur. Stacioni i parë ishte Shqipëria, një shtet i pakalueshëm gjatë kohëve sovjetike, që tani kërkon t'i bashkohet NATO-s. Në Shqipëri ka sasira të mëdha stoku municionesh, të prodhuara nga Kina në vitin 1960-1970. "Cilësia e rezervave të armatimeve ndryshon shumë",- tha William D. G Hunt, një oficer britanik tashmë i dalë në pension, i cili ka pasur në ngarkim të gjithë armatimet e Ministrisë së Mbrojtjes së Shqipërisë nga viti 1998 deri në vitin 2002. Sipas tij të paktën 90% e rezervave në Shqipëri janë më shumë se 40- vjeçare. "Nëse do të kërkohej një raport unë dyshoj se shumica e municionit do të ishte jashtë standardit" – tha ai.

Shpërthimi në Gërdec

Kjo firmë e vogël amerikane, e cila u fut në këtë biznes global nuk kaloi pa probleme për Shqipërinë, kur depoja shpërtheu në afërsi të Tiranës, duke vrarë të paktën 23 persona, plagosur 300 të tjerë dhe duke shkatërruar qindra shtëpi. Para se kontraktorët e Ushtrisë Amerikane filluan të blejnë nga këto depo, municionet shqiptare ishin në listën e asgjësimit nga NATO dhe Perëndimi. Gjatë vitit 2007, SHBA ka kontribuar me 2 milionë dollarë për të asgjësuar armët e kalibrit të vogël dhe 2,000 ton municione shqiptare, sipas Departamentit amerikan të Shtetit. Një program i NATO-s që përfundoi në fund të vitit të kaluar, kishte në plan shkatërrimin e armëve në 16 vende lindore. Ajo ka dhënë 10 milionë dollarë për të shkatërruar 8700 ton municion të vjetruar. SHBA kontribuoi gjithashtu me 500 000 dollarë në këtë program. Midis armëve të shkatërruara ishin 104 milionë fishekë 7.62 milimetra, që janë ekzaktësisht aq municione sa AEY bleu nga Shqipëria. Shqipëria ofroi shitjen e 10 milionë fishkëve të prodhuar para vitit 1950. Pas testeve, një përfaqësues i AEY mori 1000 fishekë për t'i asgjësuar. Kjo sipas Ylli Pinarit, drejtor i agjencisë së eksportit në kohën e shitjes. Sipas të dhënave, AEY bleu më shumë se 100 milionë fishekë me urdhrin e Pentagonit. Municioni, sipas listës së paketimit daton në vitin 1960. Kompania kontraktoi gjithashtu një biznesmen lokal me emrin Kosta Trebicka, për të hequr municionin nga arkat e vjetruara prej druri dhe duke i vendosur në kuti metali hermetike- sipas standardit ushtarak të paketimit që mbron municionet nga lagështira dhe plasja, si dhe lehtëson transportin.

Kontrata me Çekinë

Teksa pakot e municioneve në Shqipëri po bëheshin gati për t'u nisur drejt Afganistanit, Diveroli nisi të kërkojë municione në Republikën Çeke që të përmbushte porosinë e Ministrisë së Brendshme irakiane. Në maj të vitit 2007, sipas dy zyrtarëve amerikanë, qeveria çeke kontaktoi ambasadën amerikane në Pragë me shqetësimin se AEY po blinte nëntë milionë pako fishekësh përmes Petr Bernatik, një shtetasi çek, i cili ishte akuzuar nga zyrtarët e vendit të tij për trafik ilegal armësh. Akuzat përfshinin nisjen e raketave antitank në kundërshtim me embargon ndërkombëtare në Kongo dhe dërgim ilegal armësh nga Sllovakia. Petr Bernatik ka mohuar publikisht të dyja akuzat, por ato ishin mjaftueshëm të besueshme në Uashington që ai të vendosej në listën e të dyshuarve. Kjo e dhënë është marrë nga një zyrtar amerikan. Lista, e krijuar nga Departamenti i Shtetit, përdoret për të parandaluar shitësit amerikanë që të krijojnë marrëveshje me shitës të dyshimtë në biznesin e tyre dhe për të parandaluar kompanitë e ligjshme të shitjes së armëve nga pasurimi me atë në tregjeve të zeza. AEY nuk është përfshirë asnjëherë në këtë listë. Por qeveria çeke, e cila kishte mundësi të verifikonte shitjen, i kërkoi ambasadës amerikane nëse donte apo jo që zoti Bernatik, të përfshihej në marrëveshjen me AEY. Kjo e dhënë është marrë nga dy zyrtarët amerikanë, të cilët kërkuan të mbeteshin anonimë për shkak se nuk janë të autorizuar që të bëjnë publike përmbajtjen e diskutimeve diplomatike. "Shtetet e Bashkuara nuk u përpoqën që të bllokojnë transaksionin, sepse pajisja e Irakut me armatime ishte në interes të SHBA-së dhe sepse zoti Bernatik ishte akuzuar, por jo dënuar",- tha një nga zyrtarët amerikanë. Më shtatë maj 2007, qeveria çeke lëshoi një licencë eksporti. Bernatik, në një intervistë telefonike tha se ai organizoi nisjen e shtatë avionëve në Irak për llogari të AEY gjatë atij viti. "Ne patëm një bashkëpunim normal biznesi",- tha ai.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

E kaluara plot hije e biznesmenit 22-vjeçar, Efraim Diveroli që shiti në Afganistan municionet shqiptare jashtë standardit

Diveroli la rehabilitimin për kontratën 300 mln dollarë

Një djalosh i ri 25- vjeçar, David M. Packouz është zv/president në kompaninë AEY dhe është licencuar si masazhist.. Në muajin janar, komandot amerikane në Kabul, të shqetësuara nga municionet e pasigurta që sillte për ta AEY, kanë kontaktuar 'Army's Rock Island Arsenal", në Illinois dhe kërkuan përfundimin e kontratës me AEY. Komandot që shërbenin në 'Army Sustainment Command,' pasi u takuan me përfaqësues të AEY në fund të shkurtit thanë se u kishin kërkuar të ulnin sasinë e municioneve që shkonin në Afganistan, për shkak të standardit të ulët që ato kishin. Por menjëherë pas takimit, AEY dërgon një tjetër anije me të paktën 1 milionë fishekë në Afganistan. Koloneli David G. Johnson nga departamenti i sigurisë tha se armatimi ishte jashtë standardit dhe shumë i papërshtatshëm për luftim. "Ne nuk jemi të kënaqur nga mënyra se si ky municion u soll këtu" – tha kolonel Johnson. Shumë zyrtarë pohuan se problemi mund të ishte shmangur, nëse Ushtria amerikane do të kishte bërë një kontratë të qartë për kontraktorin. Dokumentet publikë tregojnë se kontratat e AEY-së, që prej vitit 2004 kanë qenë të vlefshme më shumë se 1 e treta e një miliard dollarëve.... Zoti Diveroli vendosi vlerë më të lartë; ai deklaroi se arrin të fitojë më shumë se 200 milionë dollarë në këtë biznes çdo vit. Shumë oficerë të lartë dhe zyrtarë të qeverisë, të cilët duhet të mbeten anonimë për shkak të investigimit, kanë bërë të qartë se si Z. Diveroli dhe një grup njerëzish të papjekur, të cilët nuk i kanë arritur as të 20-tat dhe pa mbaruar asnjë shërbim ushtarak apo shkollë të ngjashme, futen në një biznes të tillë me përmasa qeveritare. "Shumica prej nesh ngrejnë pyetjen: Si ia kanë arritur të futen në këtë biznes?",- tha një zyrtar nga Departamenti Amerikan i Shtetit.

Një kompani ambicioze

Kryengritjet e rebelëve afganë alarmuan Pentagonin në vitin 2006 dhe njësia amerikane që trajnon dhe mbështet forcat afgane kërkoi një sasi shumë të madhe municioni tek Komanda e Logjistikës së Ushtrisë. Porosia ishte për 53 tipe të ndryshme municionesh: karabina, pistoleta, fishekë, granata dore, raketa, plumba shotgani, murtaje, tankesh e shumë të tjera. Si fillim, forcat afgane kanë përdorur armë të prodhuara në Bashkimin Sovjetik. Kjo do të thoshte se shumica e municionit nga lista e paraqitur duhej të blihej diku jashtë nëpër botë. AEY ishte një nga 10 kompanitë që ka dhënë ofertën për t'u futur në këtë biznes, në fund të shtatorit 2006 dhe pikërisht në fund të afatit kohor të vendosur nga Departamenti i Shtetit Amerikan. Michael Diveroli, i ati i Efraimit, ka themeluar kompaninë në vitin 1999, kur Efraim ishte vetëm 13 vjeç. Për disa vite, kompania punonte me aktivitet minimal dhe Michael Diveroli ishte i vetmi punonjës i kompanisë AEY. Në vitin 2004, AEY fut në skenë Efraim Diverolin, në atë kohë vetëm 18 vjeç, si oficer me 1% të aksioneve. I riu Diveroli, me një eksperiencë të vogël pune në municione kishte punuar më parë në një kompani në Los Angeles, "Botach Tactical", e cila merrej me furnizimin me armë të ushtrisë dhe që ishte në pronësinë e dajës së tij, Bar- Kochba Botach. Z. Diveroli ndërpreu intervistën, kur u pyet për Botach Tactical. Ndërkohë Z. Botach, në një intervistë telefonike tha se të dy, si Michaeli dhe Efraim Diveroli kishin punuar pak kohë për të, por më vonë duke parë intensitetin e kontratave qeveritare për furnizimin me armë, me fillimin e luftës, ata themeluan kompaninë e tyre dhe u ndanë më vete. "Ata më lanë dhe morën tek kompania e tyre edhe një pjesë të klientëve të mi", – tha ai. "Ata sigurisht që thanë: pse duhet të punojmë për Botach, kur mund ta bëjmë vetë këtë punë". Kur Efraim Diveroli u bë pjesë e AEY-së, filloi të bëhej shumë agresiv për të kapur kontratat e qeverisë amerikane. Ai fitoi 126 000 dollarë për furnizimin me municione dhe materiale të Forcave Speciale; të Departamentit të Energjisë, të Agjencisë për Mbrojtjen e Ambientit; për Administratën e Sigurisë dhe Departamentin e Shtetit.

Në vitin 2005, kur zoti Diveroli u bë president i AEY-së, në moshën 19 vjeçare, kompania bënte oferta në të gjitha agjencitë qeveritare për të furnizuar me armë, helmeta, bomba, bateri për makinat X-Ray- për ndihmat amerikane në Pakistan, Bolivi dhe kudo tjetër.

Reputacioni i AEY

Koloneli i moshuar, Amanuddin ka survejuar municionin kinez të vjetër 42 –vjeçar që furnizonte AEY në Afganistan. Kjo kompani ka furnizuar gjithashtu ushtarët amerikanë në Irak, biznes i vlefshëm 5.7 milionë dollarë. Dy zyrtarë amerikanë të përfshinë në kontratën e Bagdatit thanë se AEY krijoi menjëherë një reputacion të keq. "Ata nuk ishin të besueshëm dhe sillnin municion shumë të rrezikshëm"- tha njëri prej tyre, i cili kërkoi që emri i tij të mbahej anonim, pasi nuk ishte i autorizuar të fliste me reporterët.

Nga ajo kohë, presionet kanë arritur deri te jeta e Efraim Diverolit. Në nëntor 2005, një grua e re mori një urdhër për mbrojtje nga ai në "Dade Country Circuit Court". Gruaja në fakt nuk u paraqit në gjyq dhe lidhjet e saj me Diverolin asnjëherë nuk ecën. Por në letrat e gjyqit, gruaja tha se pasi marrëdhëniet e saj me Z. Diveroli u mbyllën, ajo kishte marrë disa mesazhe kërcënuese. Sipas të dhënave, sjellja e tij ndaj kësaj gruaje ishte shumë arrogante. "Herën e parë kur kanë pasur një debat ballë për ballë, ai e ka shtyrë dhe hedhur në dysheme dhe i ka kërkuar të mos ikë". Herë të tjera, sipas saj, Z. Diveroli erdhi në shtëpinë e saj nën efektin e pijes, dhe ka goditur dyer e dritare". Gruaja ka deklaruar në gjykatë se sjellja e tij e ka frikësuar dhe se nuk duhej anashkaluar nga policia. Z. Diveroli foli me shumë bindje në gjyqin e sigurisë. "Unë jam Presidenti dhe i vetmi punonjës zyrtar i biznesit tim" – shkruajti ai në gjyqin e datës 8 dhjetor, 2005. "Biznesi im është i një rëndësie të madhe për vendin, pasi unë jam i licencuar nga mbrojtja e SHBA-së, për të mbështetur luftën kundër terrorizmit në Irak, dhe po bëj ç'është e mundur për të furnizuar trupat me armatime dhe pajisje luftarake".

Kontrata për Afganistanin

Vështirësitë eDiverolit filluan kur AEY po përpiqej të fitonte kontratën më të madhe qeveritare të bërë ndonjëherë. Në 26 nëntor 2006, policia e Miami Beach është thirrur në godinën e tij për të zgjidhur një keqkuptim midis tij dhe të dashurës. Sipas raportit të policisë, ai e ka kërcënuar atë se e ka zhveshur dhe i ka kërkuar të dilte jashtë. Dëshmitarët kanë thënë në polici se Z. Diveroli e ka zvarritur atë më pas nga korridori në apartamentin e tij. Policia e gjeti gruan duke qarë; por ajo para policisë tha se Diveroli nuk e kishte zvarritur, kështu që ai nuk u dënua për këtë. Në datën 21 dhjetor, 2006, policia është njoftuar prapë për të shkuar në shtëpinë e tij, pasi Z. Diveroli dhe zv/presidenti i AEY-s, David M. Packouz, ishin duke u grindur me rojen e parkingut. Sipas policisë, sherri filloi pasi roja refuzoi t'i jepte Z. Diveroli çelësat e tij dhe Diveroli hyri në garazh për t'i marrë ato me forcë. Një dëshmitar tha se Diveroli dhe Packouz kanë qëlluar mbi rojen; policia kishte fotografuar burrin, mbi të cilin dukeshin qartë shenja dhune në kurriz dhe në fytyrën e tij. Kur policia kërkoi Diverolin, ata panë se patenta e tij ishte me moshë 4 vjet më të madhe dhe kjo me synimin për të blerë alkool, pasi mosha e tij ishte minorene. Ditëlindja e tij ishte një ditë më parë. "Mua nuk më duhet më kjo patentë" – tha ai në polici. "Tani jam 21 vjeç". Zoti Diveroli është akuzuar për prapësira, krime, agresivitet dhe falsifikim dokumentesh. Akuzat e tij e vunë biznesin e tij në rrezik. Z. Diveroli kishte një licencë me SHBA-në, e cila duhej për punën e tij. Me një akuzë për krim, licenca mund të anulohej. (Z. Packouz gjithashtu ishte i mbushur me akuza, por më vonë ato u hodhën poshtë; ai refuzoi të intervistohej për këtë. Për të shmangur ndonjë kundërshti në raportim, Z. Diveroli u fut në një qendër rehabilitimi në Maj 2007, gjë që e shpëtoi atë nga gjyqi). Një i afërm pagoi për Diverolin 1000 dollarë si garanci, pasi kontrata e tij për furnizimin me armë të Afganistanit po konkretizohej.

------------------------------------------------------------------------


 NYTIMES/ Investigimi i gazetës prestigjoze për kontratën e kompanisë amerikane me Shqipërinë për armët në Kabul

Pentagoni bllokon kontratën me AEY

Biznesi i armëve në Shqipëri i kompanisë që lulëzoi pas vendimit të SHBA për të furnizuar Irakun dhe Afganistanin.

Që prej vitit 2006, kur kryengritjet afgane u intensifikuan, qeveria e Afganistanit u bë e varur nga ushtria amerikane dhe mbështetja u ofrua më shumë në luftën kundër Al- Qaedas dhe Talebanëve. Por për të armatosur forcat afgane, të cilat kanë qenë edhe udhëheqësit e kësaj lufte, ushtria amerikane ka kërkuar ndihmën e një kompanie të udhëhequr nga një 22-vjeçar. Me një kontratë nga SHBA, që vlente 300 milionë dollarë, kompania AEY Inc., e cila operon e paregjistruar me një zyrë në Miami Beach, u bë furnitori kryesor i ushtrisë afgane dhe forcave të policisë. Që atëherë, kompania ka furnizuar municion që është shumë i vjetër, mbi 40 vjet, dhe i demontuar nëpër arka. Municioni është vëzhguar nga vetë gazetarët e "Neë York Times", ndërkohë që është konfirmuar edhe në intervistat me zyrtarë amerikanë dhe afganë. Shumica e municioneve ka ardhur nga rezervat e vjetra të bllokut komunist dhe është konsideruar i pasigurt dhe i pavlefshëm nga Departamenti amerikan i shtetit dhe nga NATO. Për ta asgjësuar këtë municion të rrezikshëm për jetën e njerëzve, janë vënë në dispozicion miliona dollarë. Në blerjen e municioneve, kontraktori ka punuar gjithashtu me ndërmjetës dhe një kompani demontimi, që në listën e rezervës federale rezulton si kompani ilegale e lidhur me trafikimin e armëve. Për më tepër, miliona nga këto pushkë dhe armatime janë prodhuar në Kinë, duke e qenë kështu të ndaluara sipas ligjit amerikan.

Kontrata në Shqipëri

Presidenti i kompanisë, Efraim E. Diveroli, është regjistruar fshehtaz në një bisedë që tregon qartë korrupsionin në blerjen e më shumë se 100 milionë armatimeve në Shqipëri. Këtë javë, pas hetimeve mbi performancën e kompanisë AEY nga 'The Times', Ushtria mënjanoi kompaninë nga çdo lloj kontrate federale dhe tha se Diveroli i kishte mashtruar, duke thënë se armët ishin hungareze dhe jo kineze. Zoti Diveroli, i kontaktuar me telefon në një intervistë tha se ai nuk kishte dijeni për këtë ngjarje. Por problemet me municionin ishin evidente në vende si Naëa, Afganistan, një vend afër kufirit me Pakistanin, ku një zv/kolonel afgan bëri ekspertizën e arkave me fishekë dhe armatime. Menjëherë pasi municioni kishte arritur atje, arkat shpërthyen dhe municioni doli jashtë, duke u zbuluar se ishte me të vërtetë municion i prodhuar në Kinë në vitin 1966. "Ky ishte municioni që ata na jepnin për të luftuar" – tha koloneli Amanuddin, i cili si shumë të tjerë afganë ka vetëm një emër. "Ky municion na bëri të shqetësoheshim, pasi ishte shumë i vjetër dhe municioni pas shumë dekadave bëhet më pak i fuqishëm dhe shumë më pak i sigurtë",-tha ai.

AEY është një kompani mbrojtjeje e panjohur më parë, e cila ka lulëzuar që prej vitit 2003, kur Pentagoni mori vendimin të shpenzojë miliarda dollarë për të trajnuar dhe dërguar forca në Afganistan dhe Irak. Është një kompani e dalë nga errësira dhe duket se është një sukses i pashembullt i administratës së Bush-it dhe strategjisë së tij së luftës. Duke hetuar mbi të kaluarën e kompanisë AEY, nëpërmjet intervistave të bëra në shumë vende të botës, duke investiguar mbi shumë dokumenta konfidencialë qeveritarë dhe duke ekzaminuar një pjesë të municionit, u bë e qartë se "ushtria", nën presionin e lartë të Pentagonit për të furnizuar trupat afgane me municion, lejoi një kompani të pakonsoliduar të futej në botën e errët të tregtisë ndërkombëtare të armëve. Kjo kompani arriti të futej lehtësisht në këtë treg me ndihmën e Pentagonit, me një kontratë të shkruar në mënyrë të paqartë dhe me pak kufizime. Pas pezullimit të punës, AEY është nën investigim nga Departamenti i Mbrojtjes dhe nga forcat e Imigrimit, rreth cilësisë dhe origjinës së municioneve që ajo furnizonte, si dhe për korrupsion e tregti të jashtëligjshme. Zoti Diveroli, në një intervistë të shkurtër telefonike hodhi poshtë zërat për mashtrime: "Unë e di që kompania ime bën çdo gjë shumë mirë"- tha ai. Ai gjithashtu sugjeroi që aktiviteti i tij të mos bëhej objekt publik. "AEY është duke punuar nën një projekt të Departamentit të Mbrojtjes. Unë nuk dua të flas për detajet" – tha ai. Pyetjet në drejtim të tij, ai ia dha një avokati, Hy Shapiro, i cili ktheu këtë përgjigje me e-mail: "Ndërkohë që AEY po punon me shumë intensitet për të përmbushur detyrimet që ka sipas kontratës me Ushtrinë Amerikane, drejtuesit nuk kanë kohë për t'u ulur në diskutime për detaje". Si pjesë e pezullimit të punës në kompaninë AEY, as Diveroli dhe as kompania e tij nuk mund të marrin më përsipër punë nga shteti federal, derisa të zgjidhen lidhjet e tij me Ushtrinë e USA. Por atij mund t'i lejohet të furnizojë municionin që ka në kontratë për Afganistanin, sipas një ligji ndërkombëtar të ushtrisë. Nga ana tjetër, ish-ministri i Mbrojtjes, Fatmir Mediu, i cili la detyrën e tij si ministër pas shpërthimit të depos, nuk pranon korrupsionin në shitjen e armëve.


28 Mars 2008

E vërteta e aferës së pistë Shkëlzen Berisha-Kosta Trebicka dhe “Oliver North” në Washington

Në intervistën e Kosta Trebickës të botuar dje në gazetën “Shekulli”, ky i fundit, që nga SHBA, ku gjendet, bënte një tërheqje në akuzat ndaj djalit të kryeministrit Berisha. Kosta Trebicka në intervistën e djeshme i përgjigjej kështu pyetjes për këtë çështje: “Me Shkëlzen Berishën jam takuar, pasi e kam kërkuar unë Shkëlzenin që të takoheshim, pas zërave që qarkulluan. I thashë që emri i tij ishte përdorur në këtë takim, por zoti Shkëlzen më tha që nuk ishte takuar me asnjërin prej personazheve. Aty ndodhi që Shkëlzeni më kërkoi ballafaqim qoftë me Diverolin, qoftë me Aleksin, sepse ishte i sigurt që ishte i pafajshëm.Unë e besova që ishte i pafajshëm dhe nuk i rashë mbas këtij muhabeti”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 21 mars 2008, f. 5) Kjo tërheqje e Kosta Trebickës nuk mund të ketë ardhur se ky i fundit është kërcënuar, se ai gjendet në SHBA dhe mund të vihet në mbrojtjen e autoriteteve federale atje, por ka ardhur se si Kosta e ka kuptuar se është më mirë që të ndërpresin luftën e fjalëve, se mund të zbulohen gjëra që të dy palët nuk duan të zbulohen. Se në këtë skandal bëhet fjalë për dy linja të pista tregtie armësh, të cilat kanë dashur të nxjerrin përfitime abuzive nga shuma e akorduar prej Pentagonit, prej 298 milion USD për të blerë municione të ndryshme për forcat e sigurisë së Afganistanit. Sipas njoftimit të dhënë në faqen on-line të Pentagonit në 17 mars 2007, kompanisë AMY, me qendër në Miami Beach, Florida, iu akorduan 48.7 milion USD, si pjesë e kësaj shume, për të blerë municione. Pentagoni sugjeroi Shqipërinë si vendin ku duhej të bliheshin municionet. Në këtë pikë në Shqipëri dhe në drejtim të Shqipërisë krijohen menjëherë dy skema abuzuese. Le t’ i marrim gjërat me radhë, për të shkuar deri tek e vërteta në këtë labirint abuzimesh. Kosta Trebicka, në intervistën e djeshme tek “Shekulli” pyetet: “Zoti Trebicka, cili është roli juaj në kontratën që kompania AEY kishte me MEICO-n për furnizimin me municion të ushtrive aleate në Afganistan”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 21 mars 2008, f. 5) Siç e shikoni gazetari i “Shekulli” është krejt injorant për çështjen dhe nuk e di se bëhet fjalë për furnizimin e forcave afgane të sigurisë, siç thuhet dhe në faqen on-line të Pentagonit, dhe jo të forcave të koalicionit ndërkombëtar në Afganistan. Por ajo që na intereson është përgjigja e Kosta Trebickës: “Mua më ka marrë në telefon një përfaqësues i firmës amerikane AEY në fillim të prillit 2007 dhe më thotë që më kishin zgjedhur mua si nënkontraktor për të paketuar materiale, të cilat do të dërgoheshin në Afganistan. Tenderi 300 milion dollarë është fituar në qeverinë amerikane nga BETA, kompani që më pas ia ka dhënë AEY, si nënkontraktore për të blerë municion në vendet e lindjes”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 21 mars 2008, f. 5) Pra, porosinë e Pentagonit e merr kompania amerikane “BETA”, së cilës i sugjerohet nga Pentagoni që të blejë municione në Shqipëri. “BETA”, me të marrë pjesën e parë të shumës, 48 milion USD, nuk vjen në Shqipëri që të kontraktojë drejtpërdrejt me qeverinë shqiptare, por shkon në... Miami Beach. Atje “BETA” nënkontrakton kompaninë AEY, që të shërbejë si komisioner për të, për të blerë municione në Shqipëri tek MEICO. Këtu gjërat fillojnë të bëhen të dyshimta. Pse “BETA” nuk kontraktoi direkt me MEICO në Shqipëri, por mori si komisioner AEY Inc? Pse “BETA” po ia jepte një pjesë të parave AEY, kur mund t’ i mbante vetë, duke kontraktuar drejtpërdrejt me MEICO? AEY do të bënte thjesht komisionerin, duke kontraktuar me MEICO për llogari të “BETA”, ndërsa për procesin e punës (nxjerrjen e fishekëve nga arkat dhe ripaketimin) AEY nënkontrakton në Shqipëri kompaninë shqiptare “Joy” të Kosta Trebickës. Pra, “BETA” ka nënkontraktuar AEY vetëm për të hedhur dy firma, një në kontratën me MEICO, dhe një në atë me “JOY”! Para të lehta nuk ka në këtë botë thonë amerikanët, e megjithatë kjo nuk vlen për “BETA”! Nëse do të shikoni faqen on-line të kompanisë “BETA” (http://www.betaco.com/distributors.asp) do të vini re se atje jepet një listë e gjatë e kompanive partnere, mes të cilave dhe AEY, duke u dhënë adresa e faqes në Internet. Por AEY është një nga ato pak kompani që nuk jepet kjo e dhënë, se AEY nuk ka një faqe në Internet. Të dhëna për AEY mund të gjeni në “Essential business information on demand” (http://www.manta.comicoms2/dnbcompany_gdvcjëw). AEY Inc, me pronar Efraim Diveroli, është një kompani e krijuar në vitin 1999, që ka tetë punonjës, ku siç duket përfshihen Diveroli, sekretarja dhe shoferi i tij, e ndonjë tjetër. Kjo kompani ka një xhiro vjetore prej vetëm 630 mijë USD. Është e qartë se AEY Inc është një nga ato kompani-fantazmë që shërbejnë për të bërë punë të pista për llogari të kompanive të tjera. Kuptohet se këtu ka një skemë të pistë, ku “BETA” kërkon ta përdorë AEY si dorezë të pistë. Në anën tjetër është linja abuzuese qeveritare shqiptare Berisha-Mediu, të cilët donin të nxirrnin përfitime të kundraligjshme në këtë çështje. Duke qenë se AEY do t’ u jepte vetëm shumë pak atyre, ata futën në lojë “vëllain siamez” të komisionarit Efraim Diveroli, që ishte Henri Tomei, një zviceran, që për këtë aferë krijoi një kompani fantazmë në Qipro, “Edvin Ltd”, që është motra e denjë e AEY. Me anë të drejtorit të MEICO, Pinari, Berisha dhe Mediu i kërkuan Diveroli-t të AEY, që të kontraktonte jo drejtpërdrejt me MEICO, por me “Edvin LTD”, që paraqitej si komisioner i MEICO, duke kërkuar një çmim dy herë më të lartë, se ç’ ishte gati të paguante Diveroli. Por dy “Diveroli” nuk mund të kishte në këtë lojë, se prishej skema, dhe nuk mbetej gjë për komisionerin Diveroli, madje gjërat shkonin më për dreq se nuk mbetej gjë as për atë “Oliver North” (Oliver North ishte zyrtari i Pentagonit përgjegjës për skandalin e shitjes së armëve, Irangate), zyrtarin në Pentagon, që i kishte dhënë kompanisë “BETA” kontratën fitimprurëse. Diveroli-t donin t’ ia hidhnin në fushën e lojës së pistë ku ai e mbante veten për mjeshtër, dhe ku se, në Shqipërinë e humbur! Prandaj Diveroli u tërbua shumë nga kjo gjë, siç del nga bisedat telefonike të përgjuara. Berisha dhe Mediu e dinin që po sfidonin një skemë abuzuese që shkonte deri në Pentagon, por ata nuk shqetësoheshin, se kishin “Oliver North” të tyre në Washington, që do ta paguanin me paratë e siguruara nga futja në lojë e “Edvin LTD”. Kështu që u përplasën dy linja mafioze. Nga të dy linjat, dy njerëzit që u përplasën publikisht janë Kosta Trebicka dhe Shkëlzen Berisha. Kosta Trebicka duke e ditur se kush i lëvizte fijet, mori kontakt me djalin e kryeministrit, për t’ i kërkuar që të tërhiqte nga loja kompaninë “Edvin LTD”, pas të cilës, sipas informatave që kishte Kosta Trebicka qëndronte Shkëlzen Berisha. Kosta Trebicka duhet të kishte informata të sakta, se në bisedën e përgjuar ai i thotë Diveroli-t vitin e kaluar: “Ka shumë mundësi që unë do të thërritem në Washington DC nga njerëzit e CIA-s dhe miqtë e mi atje. Dy javë nga tani unë do të vij në Florida që të takohem me ty e të diskutojmë marrëveshjet e tjera”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 20 mars 2008, f. 3) Kosta Trebicka është një njeri shumë interesant se ai ka qenë drejtor i Anglo-Adriatica, një nga kompanitë që operonte njëlloj si firmat piramidale deri në vitin 1997, dhe që ishte në fakt një kompani grekësh, që është një nga ato që grabiti shqiptarët. Kur Trebicka thotë se është njeriu i CIA, kjo ngre një tjetër pikëpyetje për CIA-n për ngjarjet e vitit 1997, kur atëherë në CIA ishte nr. 2 greko-amerikani George Tenet. Nëse CIA ka vazhduar të punojë deri më sot me njerëz si Trebicka, kjo është një shenjë e influencës greke që ka lënë në CIA George Tenet. Me atë që tha Trebicka del se dhe njerëz të CIA janë implikuar në aferën e pistë të përqëndruar rreth Diveroli. Gjërat bëhen më të dyshimta se Diveroli pohon në bisedat e përgjuara se ka interesa të mëdha dhe në Serbi: “Për momentin unë kam një marrëveshje shumë të mirë në Serbi për të cilën mund të kem nevojë për ca financime”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 20 mars 2008, f. 3) Edhe më e dyshimtë bëhet kjo aferë e pistë, kur konsiderohet ajo që deklaron Kosta Trebicka në intervistën e djeshme për gazetën “Shekulli”: “Pinari e merr zotin Diveroli nga aeroporti bashkë me përfaqësuesin e AEY-së në Tiranë, Aleks... njëkohësisht punonjës i forcave aleate të NATO-s”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 21 mars 2008, f. 5) Ç’ është ky punonjës i NATO në Tiranë me emrin Aleks që bën dhe përfaqësuesin e një kompanie private komisioneve, aq më tepër si ajo e Diveroli? I bie që ky Aleksi të jetë një nga tetë punëtorët e Diveroli. Sipas të gjitha ligjeve dhe rregullave të vendeve të NATO, ky Aleksi po vepron në shpërdorim të detyrës. Rreth këtij njeriu duhet hetuar, se është ai që e urdhëronte Diveroli-n se ç’ duhet të bënte, sipas atyre që tregon Trebicka, i cili thotë në intervistë: “Zotin Diveroli e çojnë në një apartament së bashku me Aleksin, ku Pinari u prezanton Delijorgjin dhe një person tjetër të moshës 27-30 vjeçare. Këta të dy u prezantuan si shefa të Pinarit dhe i kërkuan Diverolit të firmoste një kontratë direkte me MEICO-n dhe tani e tutje, të gjitha materialet do të shiteshin me çmimin 26 dollarë për 1000 copë fishekë, ndërsa çmimi tjetër prej 14 dollarësh do t’ i paguhej kompanisë së Delijorgjit, në mënyrë që të plotësohej totali i 40 dollarëve, të cilat AEY-së po i merreshin nëpërmjet EDVIN... Pikërisht mbas kësaj, kur zoti Diveroli dhe zoti Aleks ishin në zyrat e Delijorgjit, atëherë Aleks, që e njihte Delijorgjin, nuk e lejon zotin Diveroli që të firmosë një kontratë të tillë mafioze dhe nga arsyetimet që do të vinin një ditë, sepse natyrshëm u frikësuan”. (cituar sipas: gazeta “Shekulli”, 21 mars 2008, f. 5) Pra, ai që vendoste ishte ky funksionari i NATO, Aleksi. Diveroli ishte kukull e komanduar nga ky Aleksi, që duket qartë se vepronte për llogari të “Oliver North” të kësaj historie. Tek “Oliver North” i kësaj historie mund të arrihet me anë të këtij Aleksit. Aleksi nuk e ndihmoi dot Diveroli-n se më i fortë doli “Aleksi” tjetër, miku i Shkëlzen Berishës, që mbështeste skemën abuzuese Berisha-Mediu, “Aleksi”që rrinte në hije, dhe i jepte kurajë Berishës dhe Mediut. Në Irangate, veç trafikut të armëve doli dhe ai i drogës. Edhe në këtë aferë trafiku i drogës duhet të ketë qenë pjesë e saj, se Afganistani është një prodhues i madh i drogës, dhe se nuk kishte arsye përse “BETA” të merrte nënkontraktorë si Diveroli për të bërë blerjen e municioneve për Afganistanin. Avionët apo anijet që do të çonin municionet në Afganistan në kthim do të ngarkoheshin me drogë. Por deri këtu mund të shkojë vetëm hetimi i FBI.

Morgu i Tiranës i mbushur me “copa” njerëzish, Berisha fsheh numrin e viktimave

Edhe dje, në Gërdec ka patur shumë tension. Ata që kanë mbetur gjallë, nuk kanë rreshtur së këmbënguluri, për të gjetur trupat e vrarë, të djegur e të copëtuar pas shpërthimit në fabrikën vrasëse. Mirëpo kjo zonë, tashmë e “mbjellë” me predha dhe me trupa njerëzish është një zonë e militarizuar edhe nga forcat e policisë së shtetit, të ushtrisë, të SHISH, të SHIU dhe të “kalecëve” të shumtë, që ka instaluar aty, pushteti i Berishës, për të mos lejuar, që banorët dhe mediat, të zbulojnë të vërtetën e kësaj tragjedie makabre, të shkaktuar pikërisht, nga klanet mafioze të dirigjuara nga njerëzit e qeverisë dhe të pushtetit.Ne ishim dje në Gërdec. Por edhe pse tentuam të futemi brenda zonës së “krimit”, policia nuk na lejoji, duke e motivuar këtë bllokim, me faktin që “gjoja po bënë sistemim-pastrimin e zonës nga predhat”. Në fakt, ndalesa për mediat, të cilat nuk janë pjesë e qeverisë dhe klaneve mafioze që shkaktuan këtë tragjedi, nuk lejohen, mbasi nuk duhet të jenë prezent në nxjerrjen e kufomave të bërë copa-copa prej shpërthimit. Mediat e cilësuara nga Berisha, si “armike të pushtetit”, nuk duhet të futen në këtë zonë, mbasi nuk duhet të konstatojnë asnjë fakt dhe dokument, apo dëshmi për zonën e krimit të shkaktuar edhe prej ortakllëkut dhe heshtjes së krerëve të pushtetit, ku dy kokat kryesore janë kryeministri Berisha dhe ministri i Mbrojtjes Fatmir Mediu.
Gërdeci, “kriza” e madhe e Berishës
Tashmë kuptohet qartë, që Gërdeci është një siklet i madh dhe i pakalueshëm lehtë për kreun e qeverisë shqiptare, njeriun e mirënjohur për tragjedi të tilla. Nëse ministri i mbrojtjes, Mediu dha dorëheqjen, Berisha nuk po largohet, duke u prezantuar si mbrojtës i hapur i krimit të ndodhur në këtë zonë, pikërisht prej aferave korruptive, që klanet, ministrat dhe i biri i tij “biznesmen”, shkaktuan kundër një zone, banorët e të cilës, punonin për të ushqyer fëmijët, madje duke aktivizuar në asgjësimin e predhave dhe fëmijët e tyre të mitur.
Qeveria dhe personalisht bashkëpunëtori i dukshëm në këtë krim, zoti Berisha, tashmë i konfirmuar si mbështetës i rrjetit të trafikut të armëve dhe vazhdues i këtij trafiku të nisur dhe “implementuar” prej ish-ministrit të mbërritjes Pandeli Majko, për të kaluar këtë krizë të madhe, deklaron, se do të shpërblejë familjet me nga 2 milione lekë pr shtëpitë e dëmtuara! Dakort zoti kryeministër vrasës! Po jetët e njerëze të pafajshëm, me se do t’i shpërbleni. Po trupat e copëtuar të fëmijëve të mitur, që punonin në predha, si do t’ua riktheni familjeve? Këto pyetje kanë përgjigje dhe këto përgjigje lidhen me realitetin, që krimi nisi dhe përfundoi me korrupsionin, me trafikun e armëve dhe me nepsin e babëzinë tuaj të përbashkët, si klan mafioz për të përfituar miliona dollarë nga shitja e armëve dhe nga tregu i zi dhe i pisët e skrapit të municioneve.

Morgu i Tiranës, “magazinë” trupash, kockash dhe gjymtyrësh të viktimave të Gërdecit
Edhe pse Berisha dhe pushteti i tij, tashëm i tejlodhur dhe i tejndotur nga korruspini dhe aferat e pista deri me shkaktim krimesh njerëzore, mundohet, ta minimizoj tragjedinë njerëzore të Gërdecit, kjo nuk është e mundur të ndodh. Dollapët frigoriferikë të morgut të Tiranës, “flasin” për shtim të viktimave. Qeveria e Berishës, kjo klikë vrasëse, ka vendosur që edhe masën e tragjedisë ta maskojë. Vetë Berisha, ka dhënë urdhër të mos jepet asnjë informacion mbi numrin e viktimave që nxirren përditë prej rënojave të zjarrta të fabrikës vrasëse.
Edhe pse qeveria, deklaron, se janë vetëm 17 viktima, realiteti tregon, se numri i tyre është shumë i madh. Sipas burimeve nga pushteti lokal, në Gërdec dhe zonën përreth, mungojnë afro 200 persona. Dje, sipas një informacioni të ardhur në redaksi, mësuam se në morgun e Tiranës, kishin mbërritur edhe 21 trupa të tjerë të përgjysmuar, të cilët nuk mund të identifikoheshin, por që ishin nxjerr nga krateri “Berisha-Mediu-Delijorgji” dhe ishin paketuar në qese të zeza palstmasi.
Ne shkuam dje në orën 18.00, në morgun e Tiranës, për të verifikuar të vërtetën e lajmit të mbushjes së këtij morgu me trupa njerëzish, me copa gjymtyrësh dhe me kocka të “pjekura”. Ky morg ishte i rrethuar nga forca speciale, nga makina policie, nga një psotobllok i pakalueshëm dhe nga një bllokazh informacioni. Por ne mundëm, të hyjmë brenda tij dhe zhvilluam një bisedë me “menaxhuesit” dhe drejtuesit e këtij morgu, të cilën po e përcjellim të plotë:

Kanë ardhur sot në morg viktima të Gërdecit?
Polici i objektit: Jo nuk ka ardhur asnjë kufomë deri tani, unë në orën 2 kam filluar turnin dhe deri tani, nuk ka ardhur asnjë kufomë.
Nuk ka ardhur asnjë?
Polici: Jo asnjë!
Po, a mund të hyjmë brenda?
Polici: Nuk ka njeri.

Ndërkohë kur ai u fut brenda në morg, u kujtua se ishte drejtori, me të cilin u takuam
Kanë sjellë kufoma sot në morg?

Fjala e drejtorit: Deri tani, nga 4 viktima, vetëm njëri nuk është identifikuar ende?
Sot kanë ardhur disa copa te veçnata njerëzish, por nuk mund t’i saktësojmë, nëse janë këta kufoma apo pjesë të mbetura. Një pjesë këmbe, dore. Kanë ardhur pjesë pjesë. Dhe nuk bëhet dot identifikimi, pasi është shumë e vështirë.

Thonë që kanë vdekur mbi 100 persona?
Nuk e dimë. Por mendohet se ata që kanë sjellë sot, mund të jenë të fundit?

Qeveria deklaron 3 viktima të tjera
Departamenti i Informacionit pranë Këshillit të Ministrave bëri të ditur sot se "janë identifikuar trupat e tre viktimave të ngjarjes së Gërdecit. Përfundoi analizimi i materialeve për identifikimin e trupave ende të paidentifikuara pas tragjedisë së Gërdecit. Nga analizat e ADN-së të bëra në Qendrën e Diagnostikimit Molekular pranë Qendrës Spitalore Universitare është arritur të identifikohen trupat e tre viktimave, të cilat janë: Endri Dvorani, Arben Hasa, Zelie Caka. Vazhdojnë përpjekjet për identifikimin e tre trupave të tjerë", thuhet në njoftimin e zyrës së shtypit pranë Kryeministrisë.

Berisha, organizatori i tragjedisë së Gërdecit

Edhe përballë tragjedisë së rëndë njerëzore, të ndodhur në Gërdec, kryeministri Berisha dëshmoi dy planet e qëndrimit të tij: Si organizator dhe si mbulues i kësaj tragjedie. Këtë “portret”, Berisha e publikoi në të dy konferencat e tij për shtyp, në të cilat edhe pse me sy të mullosur nga sikleti dhe përgjegjësia e plotë dhe direkte që ka në këtë krim ekonomiko-njerëzor, mundohej të shpëtonte nga kjo përgjegjësi, duke bërë të “paditurin”. Përballë një fakti të tillë, kjo është anormale edhe për një kapter xhenjoje e jo më për një kryeministër, ministrisë së mbrojtjes së të cilit, i plasi “bomba” në dorë, veçse jo mbi zyrat dhe kokat e tyre,por mbi 130 punonjës fatkeqë, mbi një zonë të banuar dhe mbi një shtet që më së fundi, me këtë ngjarje, dëshmoi se është krejt i shkrehur. Dhe në këtë gjendje këtë vend e ka katandisur në mënyrë sistematike së pari, kryeministri i vendit, i cili po dëshmon, se qeveris me skandale dhe tragjedi. Rasti i fundit i shpërthimit të bazës ushtarake të Gërdecit, sado i rëndë me përmasa skandali ekonomik dhe jetë njerëzish, nuk e “detyroi” Berishën të pranonte më së fundi, se është pikërisht qëndrimi i tij pajtues dhe pronësor me këtë skandal ekonomik, që shkaktoi këtë krim që tronditi edhe botën. Ne e dëgjuam edhe dje Berishën dhe dëgjuam me trishtim dhe neveri, se ai, në mënyrë të papërgjegjshme, vazhdoi të shmangte përgjegjësinë, të mbulonte skandalin dhe krimin e ndodhur në Gërdec, që e ka startin pikërisht dhe vetëm tek drejtimi i tij, tek qeveria e drejtuar prej tij. Madje mund dhe duhet thënë pa asnjë mëdyshje, se Berisha është organizatori që i ka hequr “siguresën” kësaj “bombe” që shkuli nga themelet një zonë të tërë, që copëtoi trupa njerëzish, mes tyre edhe fëmijë. Pse e themi këtë? Sepse kryeministri shqiptar, ndërsa Gërdeci vazhdon të jetë në flakë, ndërsa nën gërmadhat e bazës ushtarake gjenden trupa njerëzish të djegur e të copëtuar, ndërsa dihet se cila është firma që ka krijuar këtë tragjedi dhe pse e ka krijuar dhe ç’lidhje ka me kryeministrin dhe klanin e tij, Berisha vazhdon me të gjithë mënyrat, të mohoj përgjegjësinë, të mbulojë me “gjethe fiku” të vërtetën edhe pse gjendet përballë një (auto)skandali dhe (auto)krimi njerëzor e pronësor, që e ka pikënisjen vetëm tek kabineti dhe rrethi i tij familjar e shoqëror. Madje çmenduria e këtij individi që fatkeqësisht ndodhet në krye të vendit si kryeministër, shkon deri atje, sa përgjegjësinë e tij dhe të klanit të tij që shkaktoi tragjedinë prej aferave të pista, tenton ta përcjellë deri në qeverinë dhe firmat amerikane. Dhe këtë e përcjellje, këtë shmangie, Berisha e bënë edhe pasi SHBA ka deklaruar disa herë hapur dhe me argumente, se nuk ka asnjë lidhje me tragjedinë shqiptare të Gërdecit.



Berisha ia faturon përgjegjësinë dhe aferën korruptive firmës amerikane edhe pse SHBA deklaron, se nuk ka asnjë lidhje, me skandalin ekonomik-financiar të fabrikës “kioskë” të “kompanisë Berisha-Mediu-Delijorgji shpk”, duke e kthyer në biznes fitimprurës asgjësimi municionesh, një bazë ushtarake. Vetëm një fakt: Biznesi i skrapit të predhave ka qenë ekskluzivitet i ish-ministrit Majko në Mjekës të Elbasanit, në Poliçan, në Gramsh dhe në Tiranë me shitjen e tankeve, të cilët u shitën si skrap për “një copë bukë”. Ky skrap shitej me 60 dollarë 1 ton, kur çmimi i tij në bursën ndërkombëtare ishte 200 dollarë. Me ardhjen në pushtet të qeverisë së “duarve të (pa)pastra” të Berishës dhe “djemve të tij të KOP”, ky biznes u bë ekskluvizitet i klanit të afërt korruptiv të Berishës. Pikërisht pas këtij pushteti, Berisha vuri nën kontroll edhe këtë biznes tepër fitimprurës, duke shpërfillur çdo ligj dhe siguri për jetën e shqiptarëve. Ndërsa tani del në ekranet e TV dhe bënë sikur qan, bënë sikur ngushëllon, premton se do të ndërtojë shtëpitë, se do të paguajë varrimin e të vdekurve... ai është aktor dhe ka 17 vjet që i bënë këto “lojëra aktoriale”, duke derdhur edhe “lot” për tragjedinë. Lotët e tij false, janë hipokrizi tradicionale e këtij individi të veshur me pushtet të lartë politikë e qeveritar. Ndërsa përpjekjet për të fshehur realitetin e hidhur korruptiv deri në pasoja kriminale, janë një qëndrim i njohur i tij në shumë raste tragjedish të ndodhura me jetën e shqiptarëve, nën qeverisjet e tij. Ne pamë dje për së dyti në konferencën e shtypit të kryeministrit Berisha, përpjekjet për të mos deklaruar emrat e firmës reale (Mediu-Delijorgji-Berisha i ri,) që ishte lejuar të bënte biznes “gjaku” me jetët e njerëzve. Dje, ai vazhdoi lojën e tij mashtruese, duke deklaruar se “nuk e dinte, që në Gërdec asgjësoheshin predha”. Tha kështu edhe pse sipas burimeve, gjatë vizitës së presidentit Bush, në operacionin investigues paraprak për sigurinë e presidentit të SHBA, helikopterët kishin konstatuar këtë aktivitet tepër të rrezikshëm e të pasigurt dhe i kishin kërkuar personalisht kryeministrit, ministrit të Brendshëm, ministrit të Mbrojtjes dhe kreut të SHISH, që aktiviteti i kësaj baze të pasigurt, të pezullohej deri në përfundimin e vizitës së presidentit Bush. Po sipas burimeve, kryeministri Berisha i garantuar SHBA, se në fabrikën e “vdekjes”, nuk do të kishte punë gjatë kësaj vizite dhe për këtë kishte dhënë edhe urdhër të formës së prerë(deklaratë e Fatmir Mediut pas dorëheqjes). Po atëherë, përse gënjen ky kryeministër, kur thotë “nuk di gjë”?! Kuptohet. Berisha nuk mund të deklarojë, që ka informacion mbi këtë aktivitet të paligjshëm e të pasigurt, sepse duhet të deklarojë që ka një aferë korruptive të skrapit. Duhet të deklarojë, se cilët zyrtarë dhe klane rreth tij, fshihen pas këtij biznesi të pistë. Duhet të deklarojë se fundi edhe dorëheqjen e tij, të cilën edhe thjeshtë për qëndrimin që po mbanë në lidhje me këtë tragjedi, duhet ta jap menjëherë.

Krateri i Gërdecit, “varri politik” i Berishës

Nga Kastriot Myftaraj - Sali Berisha, kur u bë lider politik, filloi të mbante dy-tre libra xhepi me citate nga njerëz të mëdhenj, ku përzgjidhte citate për t’ i përdorur në biseda, debate, fjalime. Winston Churchill ka thënë: “Është një gjë e mirë për një njeri të pamësuar të lexojë libra me citate”. Para zgjedhjeve të vitit 2005, kryeministri i sotëm, Berisha, në një takim ndërkombëtar në Vienë, shkëmbeu replika me deputeten socialiste Arta Dade, duke iu drejtuar me një shprehje të Winston Churchill, i cili ia kishte thënë dikur një kundërshtareje politike të tij: “Unë do të bëhem përsëri kryeministër, kurse ju do të mbeteni kjo që jeni!”Berisha për t’ u bërë kryeministër e shpërfilli një tjetër citat të Winston Churchill, të cilin ky i fundit ia pati thënë kryeministrit britanik Chamberlain pas Marrëveshjes së Mynihut: “Mes luftës dhe turpit, ju zgjodhët turpin, por do ta keni dhe luftën”. Berisha, herën e parë që ishte në pushtet, zgjodhi luftën me grekët, të cilët edhe për shkak të konjukturave patën mbështetjen e amerikanëve, dhe Berisha u rrëzua nga pushteti. Për t’ u rikthyer në pushtet Berisha vendosi të bënte gjithçka që donin grekët, duke zgjedhur “turpin”, sipas shprehjes së Churchill, natyrisht duke pasur Berisha përfitime abuzive, të cilat grekët nuk do t’ ia kursejnë. Por, Berisha, duke vepruar kështu e pati dhe “luftën” me ngjarjen e Bërdecit, ku tolerimi abuziv i bizneseve greke, solli një situatë katastrofike lufte, që në Tiranë nuk kishte ndodhur as në vitin 1997. Është një humor i zi që Berisha në pushtet merr si dhuratë nga grekët luftën, si kur u kundërvihet atyre, edhe kur është i dëgjueshëm ndaj tyre. Kur kryeministri Berisha rrinte në kolltukun kryeministror, duke e ditur se fare pranë Tiranës gjendej një e ashtuquajtur fabrikë ku çmontoheshin municione në mënyrë krejt primitive dhe nga amatorë, atëherë atij i shkon shprehja e Churchill: “Kështu ata (qeveria) shkojnë në një paradoks të çuditshëm, të vendosur vetëm për të qenë të pavendosur, solidë në fluiditet dhe të plotfuqishëm në pafuqishmëri”. Nëse kryeministrit Berisha do t’ i kishte mbetur një minimum dinjiteti, atëherë ai do të duhej të jepte dorëheqjen, në atë mënyrë siç erdhi në pushtet në 2005, pra duke parafrazuar një citat të Churchill. Berisha do të duhej të jepte dorëheqjen duke thënë se: “Midis luftës dhe turpit unë zgjodha turpin, por e pata dhe luftën”. Nëse Berisha ka një fije dinjiteti ai duhet të japë dorëheqjen, duke thënë se ai është i pafuqishëm të cenojë bizneset e privilegjuara greke, çfarë ishte fabrika e vdekjes e Mihal Delijorgjit. Një kryeministër në historinë e Shqipërisë, Hasan Prishtina, në vitin 1921, ka dhënë dorëheqjen, duke denoncuar një forcë okulte që vepronte në vend, për interesa të caktuara, përballja me të cilën ishte përtej fuqive të tij, apo të qeverisë së tij. Pas ngjarjes së Gërdecit, Berisha nuk do të qeverisë më, por do të vegjetojë. Krateri i Gërdecit është “varri” politik i hapur i qeverisë së Berishës, dhe pas ngjarjes së Gërdecit, Berisha politikan dhe qeveria e tij, do të enden edhe për disa kohë si një “zombie” (i vdekur i ngjallur në fenë vudu me ritet e magjistarëve), derisa të hyjnë në “varrin” politik. Çështja është nëse Berisha do të hyjë në “varrezat” e politikës me një farë nderi, apo edhe atë do ta bëjë me turp si leitnanti i vet, Fatmir Mediu. Le të ketë Berisha kurajën e profesor Servet Pëllumbit, i cili para pak kohës deklaroi se edhe në Shqipëri ishte zbatuar Platforma e Katovicës. Duket se Berisha ka zgjedhur që të hyjë me turp në “varrezën” e politikës shqiptare.

Puna dhe afera e zezë e skrapit të predhave, kanë autorë klanin Berisha-Mehdiu-Delijorgji

Ngjarja e rëndë e Gërdecit, nuk ishte një aksident, por një hapësirë e plotë abuzimi e klaneve ekonomike-financiare, që menaxhonin tregun e skrapit të predhave dhe municioneve të tjera, me synim përfitimesh kolosale, të dirigjuara nga grupe interesash brenda kupolës së qeverisjes shqiptare. Përballë kësaj tragjedie, që tronditi jo vetëm shqiptarët, por mbarë botën, i vetmi institucion që nuk e hapi gojën ishte ministria e Punës e drejtuar dhe e komanduar nga grekët. E themi këtë, mbasi kjo ministri ka përgjegjësi direkte në kontrollin e punësimit. Në rastin konkret të tragjedisë së Gërdecit, u zbulua se në firmën e çmomtim-asgjësimit të predhave, punonin 130 punonjës civilë, banorë të kësaj zone. Ka një Kod Pune në Shqipëri, që ndalon punësimin e grave dhe të miturve në punë me profesione të vështira, për më tepër në një aktivitet punësimi që ka lidhje me çmontimin e minave, predhave dhe asgjësimin e tyre. Mirëpo ky ligj pune, nuk u zbatua nga firma dhe nuk u kontrollua nga ministria e Punës. Janë disa probleme, që lidhen me paligjshëmrinë e këtij aktiviteti:
Ndalohet ngritja e fabrikave private në bazat ushtarake
Aktiviteti në sektorin ushtarak ka disa kushte, qoftë edhe kur ai ka natyrë civile. Dhe kushti bazë është ky: Në trajtimin e municioneve nuk lejohet të punojë asnjë punonjës civil, i pa trajnuar. Kjo në rastin e Gërdecit nuk është respektuar. Sipas ligjit, ndërmarrjet civile që ushtrojnë veprimtari ekonomike, ose shërbime të tjera publike, janë vetëm ato ndërmarrje që merren me aktivitete ndihmës. Mirëpo, në fakt, në mënyrë krejt të paligjëshme brenda bazës ushtarake të Gërdecit, u lejua aktivitet privat me një fabrikë krejt me natyrë civile, e cila ushtronte aktivitetin e çmontim-asgjësimit të predhave, me punonjës të pa kualifikuar.
Sipas bisedës me specialistë të ushtrisë, që njohin specialitetin e trajtimit dhe asgjësimit të predhave, ky proces është i detyrueshëm të bëhet në reparte speciale, nga ekipe speciale, të miratuar dhe të trajnuar nga NATO. Ky kusht garantues për këtë lloj shërbimi specifik, nuk u respektua nga qeveria shqiptare dhe për më tepër, nga ministria e Mbrojtjes. Qeveria shqiptare, nisur nga interesat private të “komandos” që ka në dorë pushtetin, i lidhur me fije të forta e të pastra korrupsioni, miratoi ngritjen e një fabrike primitive brenda një baze ushtarake municioni e armatimi, duke shpërfillur çdo ligj shqiptar dhe çdo udhëzim të NATOS.
Kujtojmë, që në vitin 2000, NATO i kërkoi Shqipërisë asgjësimin e lëndëve plasëse dhe municioneve, në kuadrin e projektit “Integrim 2000”. Sipas këtij projekti, qeveria shqiptare, nëpërmjet ministrisë së Mbrojtjes dhe ministrisë së Rendit, duhej të asgjësonte, ose më saktë, të pastronte depot e ushtrisë nga lëndët shpërthyese luftarake dhe nga disa mjete luftarake pa asnjë vlerë, siç ishin tanket, armët e rënda, topat e kalibrave të ndryshëm etj. Në kuadër të këtij projekti, që do të zgjaste 12 vjet, Banka Botërore akordoi 20 milion dollarë. Aksioni nisi në Mjekës të Elbasanit, me asgjësimin e lëndës plasëse dinamit dhe me predhat e kalibrave të larta. Gjatë këtij procesi, pati shpërthime dhe dëmtime njerëzish e banesash në fshatin Krye-Zjarr të Elbasanit. Procesi u bllokua, mbasi ekspertët e NATO, konstatuan se ky proces po bëhej me 200 punonjësit e Uzinës së Mjekësit, të cilët ishin prodhues lëndësh plasëse dhe municioni, por jo të specializuar për asgjësimin e tyre. Madje, atëherë u fol edhe për korrupsion me metalet e predhave, të cilat u bënë monopol i njerëzve të qeverisë dhe konkretisht, të dirigjuar nga ish-ministri i Mbrojtjes Pandeli Majko, lidhjet e të cilit me këtë aferë korruptive, shkonin deri në Greqi. Kjo procedurë, vazhdoi edhe në Poliçan, edhe në Gramsh. Po kështu edhe nga pushteti i Berishës, nën dirigjimin e ministrit të Mbrojtjes Fatmir Mehdiu, i cili u konfirmua, se ka lidhur kontrata me firmat monopoliste të prodhimit të skrapit nëpërmjet asgjësimit të predhave, aferë kjo, që realizohej në mënyrë të fshehtë e të kundërligjëshme në Gërdec të Vorës, shumë afër Tiranës, aeroportit të Rinasit dhe brenda një qendre të madhe të banuar.
Asgjësimi i predhave duhet bërë nga specialistë të sektorit përkatës
Sipas specialistëve të ushtrisë, predhat duhen asgjësuar sipas një programi super teknik, nën mbikëqyrjen e specialistëve ndërkombëtarë dhe me ekipe pune të specializuar për këto procese. Asgjësimi dhe çmontimi i predhave, pra kthimi i tyre në inaktivitet shpëthyes, nuk është si të asgjësosh domate e tranguj. Këto janë lëndë shpërthyese me fuqi shkatërruese, aq më tepër, që në rastin konkret nuk flitej për fishekë karabine, por për predha artilerie topash, kundërajrori etj. E përfshirë në projektet e NATO, ushtria shqiptare kishte detyrimin për të asgjësuar gjithë municionin ekzistues. Por kjo procedurë nuk duhej bërë me fermerë, me barinj dhe fëmijë, por me specialistë. Ushtria shqiptare ka të tillë, por që nuk janë aktivizuar nga qeveria dhe nga Ministria e Mbrojtjes. Këtu nis dhe abuzimi, mbasi flitet për një aferë e cila nis tek puna e zezë, tek kryerja e procesit me kosto sa më të ulët dhe jashtë kontrollit.
Në këtë proces, firma e përzgjedhur nga klani Berisha-Mediu-Delijorgji, tërhoqi në këtë proces 130 punonjës civilë, të marrë nga fushat e prasit dhe mullarët e barit. Mirëpo ushtria e ka të ndaluar këtë aktivizim kontigjentesh punonjësish civilë, pa asnjë kualifikim, për më tepër të mitur, të cilët tashmë është konfirmuar, se kanë qënë punonjës që merreshin me asgjësimin dhe çmontimin e predhave. Në sektorin e ushtrisë janë 36 ndërmarrje të tilla, të cilat janë ngritur që përpara 50 vjetësh. Asnjera prej tyre nuk është miratuar me ligj, që të merret me asgjësim predhash. Ky proces është e drejtë ekskluzive vetëm e ekipeve të specializuar e të miratuar me vendim qeverie, propozuar nga ministria e Mbrojtjes, të miratuar me ligj parlamenti, të cilët duhet t’i nënshtroen më parë, një kualifikimi extra prej 5 muajsh pranë, ose në prezencë të institucioneve përkatëse të NATO. Kjo nuk është bërë dhe për këtë, përgjegjësinë direkte e ka qeveria, e ka parlamenti dhe në mënyrë të plotë e ka shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë Shqiptare, i cili ka lejuar, që të ngrihet një fabrikë private e pa specializuar për këto procese, brenda një baze ushtarake municionesh, që aktivizoi në këtë proces, punonjës të rëndomtë, kryesisht gra dhe fëmijë, sikur të ishte një baxho, apo linjë inertesh.
Ministria e Punës nuk ka bërë asnjë kontroll, ka lejuar aktivitetin e rrezikshëm
Në ish repartin e artilerisë së rëndë, të kthyer në bazë municionesh, u ngrit në mënyrë të kundraligjëshme një fabrikë me punonjës civilë, brenda të cilës punonin 130 punonjës, mes tyre gra dhe fëmijë, ligjërisht dhe faktikisht të mitur, mosha e të cilëve ishte dhe 14 vjeç. Kjo është e ndaluar me ligj, veçanërisht për punësimin e të miturve, sikur këta të ishin të punësuar edhe në lavazhe e jo më në një bazë të rrezikshme ushtarake, ku bëhej asgjësimi dhe çmontimi i predhave të artilerisë së rëndë. Në këtë skandal, të shoqëruar me krim njerëzor mbi një zonë të tejpopulluar, kemi të bëjmë me qëndrimin bashkëpunues të ministrisë së Punës. Në raste tilla, sipas ligjit kombëtar dhe ndërkombëtar, duhet patjetër, që kontrata të tilla, me firma që merren me trajtimin e municioneve që asgjësohen, duhet të ketë një mbikqyrje të plotë dhe nga ministria e Punës. Ministria e Punës, nuk ka ushtruar asnjë kontroll në këtë fabrikë vrasëse, të ngritur brenda një baze ushtarake. Madje ende nuk po del të deklarohet, se përse janë lejuar të punësohen në këtë fabrikë jo vetëm punonjës të pa specializuar, por edhe të mitur! Këtë fakt, me vështirësi dhe i detyruar prej realitetit e pranoi edhe kryeministri Berisha në konferencë shtypi, por nuk e morri “për veshi” ministrin grek të qeverisë shqiptare dhe ta nxirrte përpara opinionit e përpara ligjit, për lejimin e kësaj katastrofe, që sipas ligjit, nis tek lejimi dhe mungesa e kontrollit mbi aktivitetin.
Dy muaj më parë, në firmën turke “Kurum” në Elbasan, në një nga furrat e shkrirjes plasi një predhë prej të cilës u vra një metalurg. Mund të ketë qënë edhe predhë e ardhur nga Gërdeci, bashkë me skrapin e fabrikës Delijorgji-Mediu-Berisha. Në këtë aksident, kreu i inspektoriatit të Punës, Thoma Miço, nxitoi dhe blloki aktivitetin e kësaj fabrike turke. Në rastin konkret, nuk po del të thotë një fjalë. Nuk shkoi as më parë të kontrollonte dhe të ndalte punën në fabrikën e predhave, mbasi në të ishte pronar jo një turk, por një bashkëkombës i tij, i quajtur Mihal Delijorgji, ortak i familjes (krye)ministrore shqiptare Berisha në këtë biznes. Ndaj dhe nuk flitet për të, ndaj dhe bëhet sikur nuk ka patur shkelje ligji të punësimit edhe pse aty të 130 punonjësit ishin të punësuar në të zezë, edhe pse aty punonin fëmijë të moshës 14-16 vjeç.