PD drejtohet nga “Saliu i djathtë”, që punon me “dorën e majtë”

Dhuna sistematike e rregjimit kriminal Berishian ndaj shtresave te Pronareve dhe te Perndjekurve Politike

Të gjithë ata që i besuan “përbetimit” antikomunist të Sali Berishës për PD dhe të djathtën shqiptare, tani pas 17 vjetësh që prej asaj dite “tersi”, që atë e vendosën në krye të PD dhe që demokratët e nacionalistët e ndershëm pranuan ta kenë në krye të anti-komunizimit, po shohin tani, madje që në fillim të pushtetit të tij të dytë në 2005, se ky lider politik e qeverisës, nuk paska qenë dhe nuk është “i tyre”, por vazhdues i denjë dhe besnik i ish-klasës së lartë të ish-pushtetit komunist.Tashmë kemi përballë një “Sali të djathtë”, që ka punuar në këto 17 vjet me “dorën e majtë”, duke mbrojtur interesat politike dhe ekonomike të njerëzve të ish-pushtetit dhe të bllokmenëve e byroistëve. Në vitin 1990, ai pranoi të kishte në krahë Skënder Gjinushin, ish-ministrin dhe sekretarin e Parë të Rinisë, njeriun e “atashuar” në lëvizjen studentore nga Ramiz Alia dhe Byroja Politike. Më pas e bëri edhe pjesë kryesore të qeverisjes. Po kështu gjithë “debatikasit” e KQ të Rinisë, të cilët sot janë po pas ose përballë tij gjoja si opozitarë. Sali Berisha e nisi numrin e parë të gazetës RD, me ish-gazetarë të “ZP” dhe me ish-instruktorë të KQ të PPSH. Sali Berisha e vazhdoi pushtetin e tij, me njerëz të penalizuar dhe të inkriminuar? Sali Berisha përfshiu me qëllim shqiptarët, në “rrymën politike të mitingjeve”, duke lejuar që pushtetin ekonomik ta merrnin dhe kontrollonin njerëz të ish-pushtetit komunist. Sali Berisha, nuk u ktheu asnjë copë tokë pronarëve të ligjshëm, duke zbatuar dhe mos abroguar ligjin 7501, të sekuestrimit përfundimtar të pronave, sipas udhëzimit të “Katovicës”. Sali Berisha nuk po u jep asnjë qindarkë dëmshpërblim të përndjekurve politikë, madje nuk ka pranuar të dënojë me rezolutë ligjore e ndërkombëtare krimet e komunizmit. Sali Berisha, po qeveris me bijtë e bllokut, me shefat e hetuesive, me gjyqtarë e hetues, që gjatë komunizmit kanë dhënë dënime të të rënda, të qëllimshme politike. Sali Berisha është përfshirë me veprime dhe mosveprime, në rrjetën e korrupsionit, duke lejuar dhe mbështetur edhe me ligje mundësitë për korrupsion dhe zhvatje të ekonomisë kombëtare.

A ju ka dërguar një letër gazetari i ‘Koha Jonë” Zamir Dule nga Korça, i masakruar dhe i paralizuar nga dhuna e SHIK, në datën 3 mars 1997 dhe cila është përgjigja juaj?
Sa ish-oficerë dhe policë të SHIK, të viteve 1992-1997 janë punësuar në administratën e lartë shtetërore dhe çfarë misionesh kryejnë?
A keni marrë një protestë nga familjet e Lek Qokut, Besnik Hidrit dhe Gjergj Mehmetit, për emërimin e Arben Imamit, “gjeneralit të zi grek”, si Drejtor Kabineti? Përse heshti Jozefina Topalli, pas protestës që bëri në Shkodër, në lidhje me këtë emërim?
Cili ka negociuar mes jush dhe Fatos Nanos, për të vendosur paqen dhe ku e keni bërë takimin negociues, përpara se të dilnit në ekranet e TV? A e ka pseudonimin “Masoviku”, “Tigri”, “Çorapja”, apo “Korani i Myzeqesë”?
Cilat janë udhëzimet që ju jep shefi juaj, ish-presidenti Ramiz Alia, për të bllokuar procesin e kthimit të pronave dhe mos dhënien e dmëshpërblimit për të përndjekurit politikë?
Cila ishte prapaskena e vërtetë e futjes së ish-ministrit të pushtetit të PS, Lufter Xhuvelit, në kabinetin qeveritar të PD dhe kush ua diktoi këtë?
Në cilin shtet, jeni takuar me Ramiz Alinë dhe djemtë e Enver Hoxhës pas daljes nga burgu. A ju keni kërkuar ndjesë dhe përse keni rënë dakort?
A keni bërë marrëveshje me qarqet zyrtare e private greke, për të futur në qeveri PBDNJ dhe cilat janë pikat e paktit mes palëve?
Cili ishte motivi i vërtetë i dorëheqjes së ministrit të Jashtëm Besnik Mustafaj dhe a ka lidhje kjo, me ndonjë skemë që lidhet me emërimin e Lulëzim Bashës në këtë post?
Përse gazeta “RD”, nuk pranon asnjë shkrim për klanin Kapo, për Ramiz Alinë dhe familjen Hoxha?
A e keni materialin që ju ka dorëzuar privatisht, ish-kreu i verifikimit të figurave të spiunëve Nafiz Bezhani dhe cilët njerëz me pseudonime, keni në kabinetin qeveritar? Po në Kuvend? Po në Kryesinë e PD? Po në Këshillin Kombëtar?
Cilat janë firmat private, të cilat janë udhëzuar prej jush, që të financojnë gazetën “55” dhe “Tema”?
Në sa borde të ndërmarrjeve Sh.a, apo fondacione, marrin paga të dyta e të treta ministrant, deputetët dhe këshilltarët tuaj dhe me cilin ligj?
A keni “dorë” në prishjen e takimit të ish-presidentit Alfred Moisiu me presidentin Grek, planifikuar në Sarandë?
Cila është marrëveshja e fshehtë, bërë privatisht mes jush dhe kreut të PS, Edvin Rama dhe a përfshihet në këtë marrëveshje, heshtja për korrupsionin e tij?
Po afron 10 vjetori i vrasjes së ish-bashkëpunëtorit tuaj më të afërt Azem Hajdari dhe ju ende, nuk po denonconi emrat e vrasësve të vërtetë, ashtu siç keni deklaruar. Kur do ta veproni?
A është akoma në fuqi, një kontratë me shtetin Grek, për eksport energjie, lidhur që në vitin 1985, në vend të lekëve të të cilës dërgohen mastic dhe pajisje të ndryshme? Përse nuk prishet kjo kontratë dhe sa do të zgjasë?
A ka qënë Anastas Janullatos në Greqi, gjatë vizitës tuaj atje dhe a keni bërë ndonjë takim të veçantë me të?
Përse gazeta “RD” nuk e trajton diversionin grek anti-shqiptar në Himarë dhe përse qeveria, nuk pronocohet kundër këtij diversioni?
Keni deklaruar, se do të hapni dosjet e ish-spiunëve të sigurimit të shtetit, qofshin këta edhe brenda në qeverinë tuaj? Përse nuk po e bëni?
Cfarë keni biseduar në zyrën tuaj në PD, me lobistin grek anti-shqiptar Nikolas Geixh dhe kush e organizoi atë takim? Po në Greqi jeni takuar me të? Po në SHBA, apo në ndonjë vend tjetër?
A i keni çuar në prokurori dosjet e korrupsionit të ish-pushtetarëve të majtë dhe cila është përgjigja zyrtare, për hapjen e tyre?
Me cilët keni biseduar në rezidencën qeveritare në Durrës, për caktimin e blerësve të kompanisë Alb-Petrol?
A ka lidhje me interesim dhe këmbëngulje të qarqeve jashtë Shqipërisë, rikthimi në PD i Genc Rulit dhe emërimi i tij, në postin e minisitrit të Ekonomisë dhe Energjisë?
A do të largohen nga Shqipëria, depozitat greke të naftës në Portin e Durrësit dhe përse nuk hyn në fuqi, vendimi i qeverisë për këtë largim?

Sigurimsat e PD, së Librazhdit

Babe e Bir

Nga Bedri BLLOSHMI - Siç e kam thënë edhe në shkrimet e tjera, vendimi i 13 qershorit 1977 u zbatua më 17 korrik 1977, e diela ogurzezë që bëri që të mos rrahë më zemra e të ndjerit Genc Leka dhe të ndjerit Vilson Blloshmi.Më 27 Korrik 1977 u zbatua edhe një vendim tjetër. Skodat e Ministrisë së Brendshme mbërritën tek rrapi shekullor, policia dhe sigurimi marrin edhe 19 anëtarë të tjerë të familjes për t’i degdisur kushedi se ku. “Do ju internojmë, flet kyeorganizatori, merrni ç'të merrni shpejt e shpejt se s'kemi kohë”. Duke qarë e lebetitur gra e fëmijë ngjiteshin mbi skodat ogurzeza. Xhaxha Hasani me sy të lotuar e me llullë në gojë vetëm heshtte. Zbresin në Qukës, aty ndalen xhelatët për të ngrënë drekën, ndërsa të gjithë njerëzit e familjes të hedhur mbi skoda qanin dhe prisnin për tu nisur. Mbërritën në Polis, i ndanë në 3 vende të ndryshme veç e veç duke i porositur që të mos guxojnë për të shkuar tek njëri-tjetri, asnjëherë. Kush do guxojë të largohet sadopak, e presin hekurat. Xhahxa Hasanit i thonë: “Merru pasaportat të gjithëve sa jeni dhe hajde tek zyrat e këshillit për të bërë regjistrimin në ‘vendbanimin e ri’”. Sapo vete në vendin e caktuar i hedhin hekurat, drejt e në qelinë ku kishte qenë i nipi, Vilsoni. Këta kainë të pangopur nuk dinin të ndaleshin për ta shkatërruar familjen Blloshmi. Unë e mora vesh se xhaxhanë e kishin arrestuar nga një i arrestuar tjetër që kishin qenë bashkë në birucën e Vilsonit, dhe e sjellin në birucën ku isha unë. E pyes ku ishte dhe me cilin. “Isha në birucën 2, me një plak nga Bërzheta”. “Si e quanin?”, i them. “Hasan, e kishin arrestuar për ca llafe. Kur erdhi në Spaç të Mirditës më tregoi fije për pe e kishin dënuar 10 vjet”. “Kush të dojë dëshmitar”, e pyes. “Ah mor bir, më thotë, ç'i do, ata që ju dolën juve, Gencit, Vilsonit dhe ty”. Kush i them me emra, Haqif Leka, Demir Blloshmi, Shefqet Gjymenga. Ti e di që ata janë spiunë të hershëm, por mos e mbaj mendjen tek ata plehra. Vendi nuk më mbante. Xhaxhai i kishte bërë 15 vjet më parë me akuzën "takim me diversantë". Ky "diversant", ishte Bardho Leka, (babai i Gencit). Ndërsa Demiri ishte një bashkëpunëtor sigurimi që kishte marrë motrën e Gencit, ia kishte dhënë sigurimi me qëllim që kur të vinte Bardho Leka nga Jugosllavia ta kapte, ta dorëzonte. Për këtë kam dokumente që do i botoj, ku Demiri e pohon vetë. "Këta më takonin vazhdimisht sa ishte Bardhoja gjallë, sapo vdiq nuk më takonin më", për më gjatë lexojeni vetë në serialin që do botoj. Megjithatë sigurimi edhe pse e dënoi 20 vjet prapë e shpërbleu, e liroi në 1986, i "fali" 10 vjet, ku ky bashkëpunëtor shkonte prapë në degë dhe bënte "zanatin" e parë deri në 1990, ku u duk se u vidhis komunizmi, por jo sigurimi, ky sigurim që është prapë si më parë për nga organizimi dhe fuqia, vazhdon të shpërblejë këlyshët e vetë me lloj lloj formash. Të njëjtën gjë ka bërë dhe vazhdon të bëjë dhe me sigurimin Aqif Leka. Sigurimin e ka përkrahur aq shumë sa të birin e Aqifit (Nitin) e kanë bërë Kryetarin e Partisë Demokratike të rrethit Librazhd. Bukur, shumë bukur. I gjithë Librazhdi e di se në kohën e revolucionit të armatosur 1997, Niti që është sot Kryetari i Partisë Demokratike, bashkë me babanë Aqifin, shkuan thyen derën e Partisë Demokratike, morën karrige, tavolina e divane në kurriz dhe i çuan në shtëpinë e tyre. Mirëpo ky veprim u fal nga të deleguarit nga Tirana. Them u fal, sepse këtë hajdut e morën dhe i dhanë çelësat e komplet godinës dhe me disa pseudo-demokratë të cilët kanë kandiduar 2-3 herë për kryetarë partie, për deputet dhe kanë humbur vazhdimisht duke bërë lojën e sigurimit, janë shpërblyer duke i sjellë në Tiranë dhe i bëjnë drejtorë të rrugëve, vend përrallor për tu pasuruar në mënyrë të paligjshme dhe për të shpërblyer padronët komunistë me pjesën e luanit e cila garanton vendin fitimprurës. Askush nga Tirana nuk interesohet pse humbet në Librazhd vazhdimisht e djathta. Askush nuk do t’ia dijë se kompania e Nitërve përjashtojnë demokratët e vërtetë nga kryesia apo dhe më poshtë. Ka shumë fjalë dhe është vërtetuar se mesa duket Librazhdi në shortin e hedhur të zonave të ndara i ka mbetur sigurimsave dhe komunistëve. Është vendosur që korridorin Librazhd-Përrenjas-Pogradec e kanë të majtët dhe sigurimi, gjë që e kryejnë më së miri ata që janë vendosur me porosi të të deleguarve në Librazhd. Të deleguarit nga Tirana i kanë humbur me ndërgjegje votat e 'kulakëve", persekutuarve madje dhe familjeve të mëdha që tradicionalisht kanë qenë, janë dhe do të mbeten të djathtë. Për këtë kanë derdhur gjak vazhdimisht që kjo mund të ndodhë. Për këtë jemi luftuar dhe vazhdojmë të luftohemi dhe mbas 45 viteve diktaturë, që shërbëtorët besnik të së keqes e vazhdojnë me zell.

Një dosje e zhdukur e Sigurimit të Shtetit dhe vepra e shokut Sali në Gërdec

Në kohën e komunizmit, në fund të viteve gjashtëdhjetë, kur me imitimin e Revolucionit Kulturor Kinez në Shqipëri, filloi një fushatë për ta mbushur vendin në çdo cep me parulla ideologjike, një shkrues parullash, në një rreth të Shqipërisë së Jugut, për shkak të punës së gjatë e të lodhshme, deri edhe natën, me ndriçim të posaçëm, bëri një gabim, duke shkruar një parullë.Atëherë porsa kishte dalë vepra nr. 1 e Enver Hoxhës dhe po shkruheshin parulla me përmbajtje “Të studiojmë me laps në dorë veprën e shokut Enver”.

Shkruesi i parullave në fjalë, kur shkroi këtë parullë, harroi gërmën “p” tek fjala “veprën”, të cilën e kishte shkruar me dy “ë”, sipas dialektit të krahinës së tij (atëherë nuk kishte dalë drejtshkrimi i gjuhës shqipe) dhe parulla, që shkruhej me germa kapitale doli kështu: TË STUDIOJMË ME LAPS NË DORË VËRËN E SHOKUT ENVER. Fjala “vërë” në një nëndialekt të toskërishtes ka kuptimin “vrimë”, ose siç thuhet në gegërisht: “birë”, “brimë”. Pra, dilte sikur shqiptarët ftoheshin të studionin vrimën e prapanicës së shokut Enver me laps në dorë, duke fituar fjala “laps” në këtë rast kuptimin figurativ të organit seksual mashkullor. E shkruara u vu re në moment nga spiunët dhe autori u arrestua nga Sigurimi i Shtetit, ashtu siç ishte me “laps” në dorë, dhe parulla u vu në ruajtje nga policia si element i veprës penale, pasi u mbulua që të mos shihej nga njerëzit. Kryetari i Degës së Punëve të Brendshme të Rrethit (shefi i Sigurimit të Shtetit në rreth), duke e kuptuar se kjo çështja e “vërës” ishte shumë delikate dhe mund të shndërrohej në një “vërë të zezë” të kobshme, si ato kozmike, që ta thithte edhe atë vetë, vuri në dijeni Ministrin e Punëve të Brendshme dhe Sekretarin e Parë të Partisë të Rrethit (vëra e shokut Enver ishte para së gjithash kompetencë e partisë), i cili raportoi në Tiranë, në Komitetin Qendror. Para se të vinte ndonjë udhëzim nga Tirana, kryetari i zellshëm i Degës së Brendshme, duke dashur t’ i marrë të gjitha masat e sigurisë që të mos thithej nga “vrima e zezë” e kësaj çështjeje, e kishte bërë shkruesin e parullave të pranonte se ishte pjesëtar i një grupi agjenturor të lidhur me CIA-n, që kishin si detyrë të njollosnin figurën e shokut Enver, dhe të tregonte edhe bashkëpunëtorët, nga shtresat e deklasuara. Kryetari i degës së Brendshme priste që nga qendra të vinte udhëzimi për t’ u bërë një gjyq shembullor, ku të jepej një dënim i rreptë, që do t’ u shërbente si mësim të gjithë atyre që nën zë përgojonin udhëheqësin për vesin e pederastisë që kishte pasur që në rini dhe që thuhej se e ushtronte ende. Por, për habinë e kryetarit të Degës së Punëve të Brendshme nga Tirana erdhi porosia që fajtori të lirohej, dosja e hapur për të dhe materialet e saj të asgjësoheshin, dhe suvaja e murit ku ishte shkruar parulla të kruhej dhe muri të risuvatohej dhe atje të rishkruhej parulla kështu: TË STUDIOJMË VEPRËN E SHOKUT MAO CE DUN. Është e qartë se Enver Hoxha, të cilit sigurisht që i kishte shkuar fjala për atë që kishte ndodhur, kishte menduar se veprimi më i mirë do të ishte që çështja të mbyllej, se çdo mënyrë tjetër veprimi do ta dëmtonte më tepër. Sa për fajtorin me të merreshin në një mënyrë tjetër. Duke u rishkruar parulla me emrin e Mao Ce Dunit, edhe jehona e ngjarjes do të projektohej tek udhëheqësi kinez, duke mbetur larg vërës së shokut Enver. Por kjo ngjarje sigurisht që e bëri pak Enver Hoxhën të reflektonte. Ai e dinte mirë se përfolej si pederast, madje si pedofil, tek ata që e njihnin mirë brenda vendit dhe tek emigracioni antikomunist shqiptar në Perëndim. Me ato mënyra misterioze që përhapen gjëra të tilla në diktaturë ky lajm ishte përhapur dhe ishte në mendjen e një pjese të madhe të njerëzve, të cilët dashur pa dashur i shqyrtonin nga kjo pikëpamje veprimet e udhëheqësit. Enver Hoxha kishte obsesionin se çdo gjest i tij shqyrtohej nga kjo pikëpamje, prandaj pothuajse nuk merrte kurrë në krahë dhe të përkëdhelte djem të vegjël, por vetëm vajza.

Enver Hoxha e dinte se shqiptarët ishin marrë dhe në një farë mënyrë ende merreshin me studimin e vërës së tij, prandaj mënyra më e mirë për ta zgjidhur këtë çështje ishte që t’ i bënte shqiptarët të hapnin dhe të studionin vëra të tjera, gjithandej vendit. Ju gjej unë vëra për të studiuar juve, ka menduar ai, me atë mënyrën e tij diabolike për t’ i përdorur gjërat në mënyrë të dyfishtë, u bëj unë ta hiqni mendjen nga vëra ime e ta çoni në vëra të tjera me të cilat do t’ u gjejë belaja sot e për 100 vjet. Kështu, i vuri shqiptarët të hapin tunele (vëra) ushtarake gjithandej vendit, deri edhe në nëntokën e qytetit të Tiranës. Pjesën më të madhe të këtyre tuneleve i mbushi me municion të të gjitha llojeve. Pjesa më e madhe e këtyre tuneleve u hapën pas spastrimeve që u bënë në ushtri në vitet 1974-1975, nuk është e rastit që e gjithë kjo u bë pas eliminimit të ushtarakëve vërtet profesionistë dhe të zotë, të cilët do të ishin sigurisht skeptikë për këtë marrëzi. Gjeneralët, si ushtarakë profesionistë, të dalë nga një shkollë shumë serioze ushtarake si ajo ruse, e kuptonin se Shqipëria e vogël nuk mund të rezistonte në luftë kundër një superfuqie, e aq më pak kundër një koalicioni superfuqish siç thoshte Enver Hoxha, dhe se përgatitjet për luftë të vendit kishin sens veç nëse vendi do të rezistonte në kuadrin e një fronti më të madh dhe me ndihmë të huaj.



Enver Hoxha i spastroi këta dhe i zëvendësoi me njerëz të dalë nga shkollat ushtarake shqiptare ku mësohej strategjia enveriane, sipas së cilës populli shqiptar me tunelet (“vërat”) e shokut Enver do të mundte NATO-n dhe Traktatin e Varshavës njëkohësisht. Shqiptarët hoqën keq për vite të tëra për t’ i hapur “vërat” e shokut Enver (tunelet), pastaj për t’ i mbushur “vërat” e shokut Enver me municion të të gjitha llojeve, në sasi aq të madhe sa do të mjaftonte për të bërë 10 vjet luftë (5 vjet me NATO-n dhe 5 vjet me Traktatin e Varshavës). Ende dhe sot mbetet mister se sa njerëz, ushtarë, oficerë, punëtorë, u vranë gjatë hapjes së këtyre tuneleve që bëhej me metodë tashmë primitive, me shpërthim dinamiti, si dhe transportit të municioneve, apo mirëmbajtjes së tyre. Dihet se janë shumë më tepër se ata që janë vrarë në Gërdec, Qafë-Shtamë etj. Kur erdhën ndryshimet në vitet 1990-1991, shqiptarët menduan se më në fund shpëtuan nga “vërat” e Enver Hoxhës. Por nuk ishte e thënë. Tashmë doli problemi tjetër që “vërat” e Enver Hoxhës duheshin zbrazur pasi ishin mbushur, se ishte e rrezikshme të mbeteshin të mbushura, pasi njerëzit mund ta merrnin municionin, bombat, apo lëndën plasëse dhe ta përdornin për keqbërje, ose ta trafikonin. Tashmë me studimin e vërave të shokut Enver do të merrej NATO, që i vuri detzrë Shqipërisë që për të hyrë në aleancë duhej të bënte demilitarizimin, pra t’ i zbrazte vërat e shokut Enver nga municionet me të cilat ishin mbushur, duke i çmontuar, shitur, deri edhe duke i shkatërruar ato. Pushtetarëve shqiptarë të të dy krahëve, si të PS, ashtu dhe të PD, u pëlqyen më tepër dy mënyrat e para, pra shitja dhe çmontimi, pasi ato ishin fitimprurëse. Kështu, të dy palët kur ishin në pushtet u vunë të zbrazin “vërat” e shokut Enver duke shitur armë e municione ku të mundnin nëpër botë, si dhe duke çmontuar sa të mundnin për të shitur skrap, barut etj. Shqiptarët e shkretë dhe të varfër, që njëherë e pësuan duke hapur dhe mbushur vërat e shokut Enver, tashmë e pësuan duke i zbrazur, siç e tregoi Gërdeci. Krateri i Gërdecit është VË(P)RA e shokut Sali, e bërë pasi ky studioi me laps në dorë VË(P)RAT e shokut Enver, për 22 vjet si anëtar dhe sekretar organizate i PPSH. Shoku Sali e bëri VË(P)RËN e tij me një funksion të dyfishtë, si shoku Enver, duke qenë funksioni i dytë në përmbushje të vesit. Në fakt askush nuk po merrej me VË(P)RËN e shokut Sali, kështu që ai nga kjo anë nuk kishte arsye që të bënte atë që bëri. Por vesi i shokut Sali ishte kupiditeti, lakmia për pasurim, të cilin Enver Hoxha gjithashtu e kishte, por duke qenë se e kishte gjithë Shqipërinë pronë personale të përjetshme, nuk kishte nevojë të bënte ato që bënë politikanët që erdhën pas tij, në kohën e pluralizmit. Opozita, me Edi Ramën në krye, pasi e studioi “me laps në dorë” VË(P)RËN e shokut Sali në Gërdec, konkludoi dhe kërkoi, me të drejtë, që përgjegjësia e shokut Sali është aq e madhe sa ai duhet që të japë dorëheqjen dhe të shkojë në burg. Por duket se opozita nuk e kupton se shoku Sali nuk është gjë tjetër veçse individi kuintesencial i së majtës tradicionale shqiptare, me origjinë komuniste, çka PS sot e mbron si vlerë. Sali Berisha ka lindur në 15 tetor 1944, vetëm 20 ditë para se regjimi komunist të vendosej në Tropojë, dhe vetëm 44 ditë para se regjimi komunist të vendosej në gjithë vendin. Pra, Berisha ishte një individ me trurin tabula rasa kur u vendos regjimi komunist. Ai do të formësohej në mjedisin shoqëror dhe shkollat e Shqipërisë komuniste, duke qenë një produkt i pastër i makinës shtetërore të prodhimit të njeriut të ri komunist. Në kraterin e Gërdecit u tret dhe tradita e së majtës komuniste, e ruajtur si vlerë nga PS, si dhe çdo vlerësim pozitiv për Enver Hoxhën. Me Berishën si politikan, në kraterin e Gërdecit merr fund dhe truku politik i Ramiz Alisë i shndërrimit të partisë së Enverit, PPSH, në PS, thjesht duke ndryshuar emrin, dhe se në Gërdec mori fund dhe ngrehina e së majtës, ashtu siç e ndërtoi Ramiz Alia në 1991, dhe se duhet një formulë e re. Tashmë në Gërdec kanë ardhur ekspertë amerikanë për të studiuar VË(P)RËN e Saliut dhe të Mediut. Gjëja e parë që duhet të kuptojnë amerikanët duke studiuar kraterin e Gërdecit është se mori fund skema politike që ata kanë bërë së bashku me Ramiz Alinë për Shqipërinë, në 1990, dhe ku ka një rol dhe Edi Rama. Edi Rama tashmë i ka çuar punët në atë pikë në PS si autokrat, saqë njerëzit atje sillen sipas parimit: TË STUDIOJMË VEPRËN E SHOKUT EDI. Por, duke ditur se Edi Rama në publicistikën e vet të dikurshme ka shprehur me një lloj cinizmi snob, që ai atëherë e paraqiste si sens modern, gjëra që shtojnë rreth tij përfoljet si ato për shokun Enver, si homoseksual, atëherë mbetet të shohim se çfarë do të bëjë Rama që t’ i largojë shqiptarët nga mendimi: TË STUDIOJMË VË(P)PRËN E SHOKUT EDI.

Kastriot Myftaraj